Lara McDowell, kolumnistka The Daily Tar Heel, niezależnej studenckiej gazety Uniwersytetu Karoliny Północnej w Chapel Hill, twierdzi, że kobiety pełniące funkcje w administracji prezydenta Donalda Trumpa umożliwiały i uczestniczyły w tym, co określa jako jego „kampanię terroru”. W swoim tekście opinion, przedrukowanym przez Alternet, progresywny serwis informacyjno-publicystyczny, McDowell twierdzi, że kobiety z otoczenia Trumpa nie powinny automatycznie otrzymywać współczucia ani być celebrowane jako symbole postępu feministycznego ze względu na ich osiągnięcia zawodowe i pozycje władzy.

Argumentuje ona, że postacie takie jak druga dama Usha Vance, żona wiceprezydenta JD Vance'a; była ambasador w Grecji Kimberly Guilfoyle; oraz była szefowa personelu Białego Domu Susie Wiles wykorzystywały swoje wpływy, aby podtrzymywać te same patriarchalne i wykluczające systemy, które historycznie trzymały kobiety z dala od władzy.

McDowell pisze, że kobiety, których wymienia, mają własne kontrowersje i zachowania, które uważa za szkodliwe dla społeczeństwa progresywnego. Zauważa, że Vance, mimo że jest absolwentką prawa Uniwersytetu Yale wychowaną przez biologa, pracuje pod rządami prezydenta, któremu zarzuca się niewłaściwe zachowania seksualne. Według McDowell Guilfoyle została odsunięta ze stanowiska ambasadora w Grecji z powodu domniemanej korupcji politycznej. Wiles, jak pisze, spędziła lata w epicentrum władzy administracji jako pierwsza kobieta pełniąca funkcję szefowej personelu Białego Domu, pomagając kształtować jej agendę, kierować jej kursem i wykonywać właśnie te polityki, które obecnie definiują jej dziedzictwo. McDowell określa te trzy kobiety jako wspólniczki.

Nawet jeśli zostaną wygnane z obozu Trumpa i pozostawione na pastwę losu, McDowell argumentuje, że nie zasługują ani na współczucie, ani na uznanie ich za ofiary systemu, który pomagały egzekwować. „Ich tożsamość jako kobiet, niezależnie od tego, ile razy wpisują się w kategorię «pierwszej», nie niweczy ciężaru ich wyborów” — pisze. Jej zdaniem kobiety w świecie Trumpa wybrały władzę ponad solidarność ze swoją płcią, nawet kosztem innych kobiet.

McDowell rozszerza swoją krytykę również na estetykę kobiet pracujących dla Trumpa, którą opisuje jako konformistyczną, a nie kontrkulturową. „Pierwotnie określane jako «twarz z Mar-a-Lago», a obecnie potocznie znane jako ogólna «twarz MAGA», dążenie do nieskończonej fontanny młodości w ramach faszystowskiego wymogu doskonałości i kontroli przejawia się w wygładzonej skórze, przepompowanej twarzy i wyrazach z nurtu uncanny valley” — pisze. „Zamiast wyśmiewać ich wygląd, powinniśmy raczej przyjrzeć się temu, co doprowadziło je do zepsucia swoich twarzy — co straciły, poddając się formie MAGA? Co zyskały osobiście, politycznie i systemowo?”

Wreszcie McDowell twierdzi, że kobiety z otoczenia Trumpa nie odniosły korzyści ze swojej lojalności wobec niego, a mężczyźni wokół niego zyskali najwięcej. Wskazuje na obowiązujące prawo, w tym uchylenie orzeczenia Roe v. Wade — wyroku Sądu Najwyższego z 1973 roku, który ustanowił federalne konstytucyjne prawo do aborcji, zanim został uchylony w 2022 roku — co pozbawiło kobiety autonomii. „Podczas gdy te kobiety i ich przełożeni nadal eskalują faszystowską grę, nasze współczucie dla jej graczy uwalnia ich od winy i krytyki, na którą zasługują za sposób sprawowania władzy” — utrzymuje.