Europejski Bank Centralny został poinformowany o decyzji Stanów Zjednoczonych o sprzedaży euro w celu zakupu jena dopiero po wykonaniu transakcji — poinformował w czwartek Financial Times, powołując się na kilka osób zaznajomionych ze sprawą. Reuters oświadczył, że nie mógł natychmiast zweryfikować tego doniesienia.

Informacja ta dotyczy rzadkiej wspólnej interwencji Japonii i Stanów Zjednoczonych z poprzedniego piątku, podczas której władze kupowały jeny w operacji o historycznej skali, mającej na celu wzmocnienie waluty po jej trwałym spadku. Osłabienie jena wynika z utrzymującej się i dużej różnicy stóp procentowych między ultraluźną polityką pieniężną Banku Japonii a stanowiskiem Rezerwy Federalnej favorującym wyższe stopy, co zachęca do odpływu kapitału z jena do walut o wyższej rentowności. W ramach interwencji Stany Zjednoczone rzekomo sprzedały euro, aby sfinansować zakup jenów — krok, który według źródeł FT nie został wcześniej zakomunikowany EBC.

Zarówno Tokio, jak i Waszyngton zadeklarowały wówczas gotowość do podjęcia dalszych działań w razie potrzeby wsparcia jena, co podkreśla skalę niepokoju decydentów wobec słabości tej waluty. Interwencję określono jako historyczną w skali, a urzędnicy ostrzegli, że w razie konieczności mogą zostać wdrożone dodatkowe środki. Wspólne interwencje walutowe USA i Japonii są same w sobie rzadkimi wydarzeniami — w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat miało miejsce ich zaledwie kilka, zazwyczaj w momentach ostrego zaburzenia na rynkach walutowych.

Luka czasowa opisana w raporcie FT — w której EBC dowiedział się o składniku polegającym na sprzedaży euro dopiero po wykonaniu transakcji — budzi pytania o to, jak ściśle skoordynowana była operacja poza dwoma bezpośrednio zaangażowanymi krajami, mimo że sama interwencja została przeprowadzona wspólnie i publicznie przez Japonię i Stany Zjednoczone. Epizod ten wskazuje na wąsko skoordynowaną operację bilateralną, a nie szersze działanie wielostronne, co może skłonić uczestników rynku walutowego do kwestionowania tego, na ile wcześniej istniała koordynacja wśród głównych banków centralnych przed przeprowadzeniem interwencji. Grupa Siedmiu uprzemysłowionych narodów od dawna funkcjonuje jako główne forum konsultacji w sprawach walutowych między gospodarkami sojuszniczymi, co czyni brak uprzedniego powiadomienia EBC znaczącym odejściem od tej tradycji konsultacyjnej.

Brak wcześniejszego udziału EBC może wprowadzić niepewność w pozycjonowaniu euro, biorąc pod uwagę, że transakcja obejmowała bezpośrednio sprzedaż euro w celu sfinansowania zakupu jena bez wcześniejszej wiedzy EBC.

Decyzja Stanów Zjednoczonych o sfinansowaniu transakcji w euro prawdopodobnie zostanie odebrana jako bezprecedensowe zerwanie z wieloletnimi normami współpracy między władzami monetarnymi państw zachodnich. Od czasów II wojny światowej zachodnie banki centralne i ministerstwa finansów zazwyczaj działały w oparciu o wzajemne zaufanie i konsultacje, a interwencje na rynku walutowym były z reguły koordynowane z wyprzedzeniem między sojuszniczymi instytucjami.

Według FT Stany Zjednoczone wybrały euro zamiast dolarów właśnie po to, aby uniknąć interpretacji transakcji jako próby osłabienia dolara — ruchu, który kłóciłby się ze stanowiskiem pro-silnego dolara prezentowanym przez sekretarz skarbu Bessent.

Powiązane: Dane o interwencji na rynku jena ukazują skalę walki Japonii z 40-letnimi dołkami