Rates Spark: Geopolityka w centrum uwagi przed publikacją amerykańskiego wskaźnika CPI

World Economy News — 10/08/2026

Wszystko zależy od dwóch kolejnych odczytów amerykańskiego CPI

Amerykańskie stopy procentowe zakończyły ubiegły tygodniów z podniosłym, gołębim tonem po słabych danych z rynku pracy, jednak zbliżający się odczyt CPI okazuje się bardziej doniosły. Consumer Price Index to jeden z dwóch głównych wskaźników inflacyjnych, na które zwraca uwagę Rezerwa Federalna — obok indeksu cen wydatków konsumpcyjnych (Personal Consumption Expenditures) — i odgrywa szczególną rolę w kształtowaniu oczekiń dotyczących stóp procentowych. Przed wrześniowym posiedzeniem Rezerwy Federalnej pozostały już tylko dwa kolejne odczyty CPI. Rynki nadal ważą kolejny krok Fed, przy czym obecnie wyceniane jest około 40-procentowe prawdopodobieństwo podwyżki.

Ograniczona reakcja cenowa po negatywnym raporcie o zatrudnieniu — mimo rozczarowujących danych — sugeruje, że uwaga rynku pozostaje mocno skupiona na inflacji.

Łagodny odczyt CPI mógłby osłabić obawy, że przewodniczący Fed Kevin Warsh poprowadzić bank centralny w nadmiernie gołębim kierunku, co prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą również obniżenie rentowności obligacji o dłuższym zapadaniu. Niemniej jednak długoterminowe oczekiwania inflacyjne mierzone za pomocą 5Y5Y forward inflation swaps — które odzwierciedlają rynkowy pogląd na średnią inflację w okresie pięciu lat, rozpoczynając za pięć lat — wydają się wyraźnie łagodne. Obecny przedział notowań znajduje się znacznie poniżej średniej z 2025 roku, mimo że ceny ropy znacząco wzrosły od tamtego czasu. To właśnie realne stopy procentowe są głównym czynnikiem stojącym za wyższymi rentownościami amerykańskich obligacji skarbowych (UST). Łagodniejsze dane inflacyjne mogłyby również przełożyć się na niższe realne stopy, ponieważ spadająca inflacja sugerowałaby, że stopa neutralna — teoretyczny poziom stopy procentowej, który ani stymuluje, ani hamuje gospodarki — może znajdować się poniżej 4% obecnie sugerowanych przez rynek.

Bundy oferują ograniczoną ochronę przed ryzykiem geopolitycznym

Niemieckie obligacje skarbowe, czyli Bundy, tradycyjnie pełniły funkcję europejskiego punktu odniesienia jako bezpieczna przystań (safe haven), z reguły osiągając lepsze wyniki w okresach napięć rynkowych. Niemniej jednak rentowność 10-letnich Bundów wydaje się stabilnie osadzona w przedziale 3,1%–3,2%, a przy braku istotnego ruchu cen ropy większe zmiany wydają się mało prawdopodobne. Mimo znacznej niepewności geopolitycznej na horyzoncie, Bundy nie wykazują żadnych oznak popytu na bezpieczną przystań. Wyraźniejsze przewyższenie Bundów nad swapami zaobserwowano jedynie u samego początku konfliktu z Iranem w marcu; dynamika ta nie powtórzyła się od tamtej pory.

Częściowo może to odzwierciedlać silne sentyment na rynku aktywów ryzykownych. Przy dodatniej korelacji między akcjami a obligacjami — co oznacza, że obligacje i akcje poruszają się w tym samym kierunku, zamiast się wzajemnie równoważyć — utrzymywanie pozycji w obligacjach o dłuższym zapadaniu nie stanowi wiarygodnego zabezpieczenia (hedge). Jeśli już, to poprawiająca się prognoza wzrostu gospodarczego stwarza większe ryzyko wzrostu rentowności europejskich obligacji.

Rentowności Giltów wydają się zawyżone, lecz zmienność cen ropy utrudnia pozycjonowanie

Brytyjskie obligacje rządowe, znane jako Gilty, pozostają pod presją, podczas gdy Bank of England zmaga się z inflacją, która okazuje się bardziej lepka niż w USA czy strefie euro. Rentowność 10-letnich Giltów również utrzymuje się w przedziale, oscylując między 4,8% a 5,0% w ostatnich miesiącach. Niemniej jednak bardziej bycza postawa wobec stóp funta szterlinga wydaje się uzasadniona.

Rynek nadal wycenia niemal dwie dodatkowe podwyżki stóp przez Bank of England. Co bardziej godne uwagi, krzywa rentowności nie odzwierciedla następnie istotnego cyklu luzowania. Stopa forward 2Y1Y wynosi 4,25%, co sugeruje szacunkową stopę neutralną znacznie wyższą niż w USA. Biorąc pod uwagę, że potencjał wzrostu gospodarczego Wielkiej Brytanii jest istotnie niższy, takie poziomy nie wydają się uzasadnione.

Trade'owanie tego poglądu pozostaje jednak wyzwaniem: jakikolwiek ruch cen ropy może szybko zamienić gołębią pozycję w stratę, ponieważ koszty energii bezpośrednio wpływają na inflację ogółem i komplikują ścieżkę polityki banku centralnego.

Źródło: ING za pośrednictwem Hellenic Shipping News