Federalne działania na rzecz przyciągania czołowych talentów z zakresu sztucznej inteligencji są podważane przez ostrzejsze przepisy wizowe i automatyczne procesy weryfikacyjne, twierdzą prawnicy imigracyjni.

W sierpniu 2026 r. Biały Dom opublikował strategię National Security Science and Technology Strategy, wzywającą Stany Zjednoczone do zatrzymania „najlepszych światowych talentów” w kluczowych dziedzinach. Napięcie ma charakter strukturalny: studenci zagraniczni od dawna stanowią kluczowy dopływ do amerykańskiej kadry AI, a restrykcyjna polityka wizowa wpływa nie tylko na nowo przybyłych, ale także na badaczy w trakcie studiów na amerykańskich uczelniach. Tymczasem odrębny przepis, wchodzący w życie 15 września 2026 r., nakłada sztywny czteroletni limit na wizy studenckie F-1 i J-1. Limit ten jest krótszy niż medianowe 5,7 roku potrzebne do ukończenia studiów doktoranckich z zakresu STEM, co oznacza, że wielu zagranicznych kandydatów na doktorat w dziedzinie AI i biotechnologii wyczerpie swój status wizowy przed ukończeniem studiów.

Dane podkreślają narastający problem. Liczba wydawanych wiz F-1 spadła o 36 procent rok do roku według stanu na marzec 2026 r. Ponadto Departament Stanu rozpoczął stosowanie narzędzi AI w rozpatrywaniu wniosków wizowych, w tym automatycznego przeglądu dokumentów i kontroli jakości, które porównują aktywność w mediach społecznościowych, historię podróży i wcześniejsze wnioski. Wnioskodawcy ze złożoną historią — taką jak posiadanie wielu wiz lub rozległe podróże międzynarodowe — podlegają zaostrzonej kontroli. Proponowane opłaty, w tym 100 000 dolarów za wizę H-1B i 100 000 dolarów za Optional Practical Training, mogą dodatkowo obciążyć 419 000 zagranicznych absolwentów, którzy często polegają na wizach sponsorowanych przez pracodawcę. Połączenie krótszego pobytu, wyższych kosztów i algorytmicznego screeningu faktycznie zawęża tradycyjną ścieżkę studiów do pracy — F-1, następnie OPT, następnie H-1B — którą większość zagranicznych specjalistów AI historycznie podążała.

Katiana Quindemil z kancelarii SiliconPath Law, wyspecjalizowanej w imigracji zawodowej dla specjalistów technicznych, określiła tę sytuację jako „rzeczywiście sprzeczną”. Podkreśliła, że podczas gdy jedna strategia ma na celu zatrzymanie talentów AI, odrębne polityki utrudniają to poprzez nowe limity i weryfikację opartą na AI. W związku z tym radzi klientom rozważenie ścieżek samodzielnego wnioskowania i wybitnych uzdolnień, takich jak wiza O-1A lub EB-1A, które nie zależą od sponsoringu pracodawcy ani limitu czasowego OPT.

Zainteresowanie alternatywami, takimi jak wiza EB-2 NIW i O-1A, rośnie wśród inżynierów i badaczy AI, których status F-1 lub J-1 może nie wystarczyć na czas trwania ich projektów. SiliconPath Law kładzie nacisk na budowanie dokumentacji — patentów, publikacji i rekordów cytowań — spełniającej ostrzejsze standardy dowodowe, a także zachęca osoby o ograniczonym czasowo statusie do wczesnej oceny opcji, zamiast podejmować decyzje pod presją czasu.

W miarę jak Stany Zjednoczone dążą do przewodnictwa w AI, luka między celami talentowymi a ścieżkami wizowymi stwarza ryzyko dla ich konkurencyjności. Do kwestii wartych obserwacji należą: czy proponowane opłaty zostaną sfinalizowane w obecnej formie, czy pojawią się zwolnienia lub przedłużenia dla doktorantów oraz jak narzędzia weryfikacyjne Departamentu Stanu oparte na AI będą działać w praktyce. Ostateczny wynik może zależeć od tego, czy decydenci pogodzą te sprzeczne podejścia.

Źródło: Citybuzz