Rentowność 30-letniej obligacji skarbowej USA wzrosła do najwyższego poziomu od 2007 roku, ponieważ związane z wojną napięcia geopolityczne, rosnące ceny ropy naftowej i uporczywe obawy inflacyjne nadal wywierały presję na długoterminowy dług publiczny.

Rentowności obligacji skarbowych USA osiągnęły wieloletnie maksima w obliczu obaw o inflację, przy czym dane rynkowe z USA według stanu na 18 sierpnia 2026 r., godz. 01:30 czasu IST odzwierciedlały ruch obligacji długoterminowej. Napięcia geopolityczne i wzrost cen ropy podsyciły niepokój na rynkach. Wyższe koszty energii są powszechnie uznanym kanałem presji inflacyjnej, a rentowności obligacji długoterminowych są szczególnie wrażliwe na zmiany oczekiwań inflacyjnych.

Obawy dotyczące rosnącego zadłużenia USA i wydatków fiskalnych również mocno ważyły na rynku. Utrzymujące się deficyty budżetowe przekładają się na ciągłą emisję papierów skarbowych, a większa podaż papierów długoterminowych może podnosić rentowności, gdy popyt inwestorów nie nadąża za podażą. Dodatkowe wynagrodzenie, którego inwestorzy wymagają za utrzymywanie długu o dłuższym terminie zapadalności zamiast rotowania krótkich terminów, jest znane jako premia terminowa — pojęcie często przywoływane, gdy obawy podażowe dominują na długim końcu krzywej rentowności.

W odpowiedzi inwestorzy koncentrują się obecnie na obligacjach o krótszym duration w celu zarządzania ryzykiem. Duration mierzy wrażliwość ceny obligacji na zmiany stóp procentowych: ponieważ ceny obligacji poruszają się odwrotnie do rentowności, im dłuższy termin zapadalności, tym większa zmiana ceny przy danym ruchu stóp. Przechylenie w stronę krótszych terminów zapadalności ogranicza tę ekspozycję. Ta zmiana sygnalizuje przekształcanie się krajobrazu dla uczestników rynku obligacji. Podczas gdy Rezerwa Federalna bezpośrednio ustala stopy krótkoterminowe, rentowności długoterminowe kształtowane są przez obrót na rynku otwartym — dlatego stałe punkty odniesienia, takie jak comiesięczne dane o inflacji w USA, wyniki aukcji papierów skarbowych o długich terminach, kwartalne ogłoszenia dotyczące refinansowania oraz posiedzenia polityki Fed przyciągają szczególną uwagę za każdym razem, gdy rentowność obligacji długoterminowej gwałtownie się zmienia.

Obligacja 30-letnia, często nazywana „long bond” (obligacją długoterminową), należy do najściślej obserwowanych benchmarków na globalnym rynku dłużnym. Jej rentowność przekłada się na długoterminowe koszty pozyskiwania kapitału w całej gospodarce, w tym na oprocentowanie kredytów hipotecznych i finansowanie przedsiębiorstw. Ostatni raz rentowność 30-letniej obligacji znajdowała się na porównywalnym poziomie w 2007 roku, w okresie poprzedzającym globalny kryzys finansowy, po którym rentowności gwałtownie spadły i przez lata pozostawały historycznie niskie.

Niniejszy artykuł powstał w oparciu o materiał Economic Times Markets.