Nieustanna fala upałów z temperaturami zbliżającymi się do 40 stopni Celsjusza utrzymuje się w całej Korei Południowej, co skłoniło prezydenta Lee Jae Myunga do określenia tej sytuacji jako „efektywnie katastrofy narodowej”. Podczas niedawnego spotkania z głównymi sekretarzami i doradcami Lee podkreślił, że rząd musi zmaksymalizować poziom, zakres i szybkość swojej reakcji politycznej, aby chronić życie ludzi i zapewnić bezpieczeństwo publiczne. Ekstremalne temperatury są częścią szerszego wzorca nasilających się letnich fal upałów, które w tym roku obciążyły infrastrukturę i systemy ochrony zdrowia w całej Azji, rodząc pilne pytania o to, jak gęsto zaludnione miasta mogą adaptować się do ocieplającego się klimatu.

W obliczu ekstremalnych upałów badania nadal ukazują kluczową rolę, jaką miejskie drzewa odgrywają w chłodzeniu miast i ochronie zdrowia publicznego. Ostatnie badanie z Stanów Zjednoczonych wykazało, że wskaźniki śmiertelności w dużych miastach mogą spadać wraz ze wzrostem powierzchni zacienionej przez drzewa, podczas gdy krajowa analiza 25 dzielnic Seulu ujawniła podobny wzorzec: dzielnice z większą liczbą drzew doświadczają niższych temperatur powierzchniowych. Odkrycia te dopełniają rosnący zbiór dowodów, że nierównomierne pokrycie drzewami to nie tylko kwestia estetyki, ale disparitet w dziedzinie zdrowia publicznego o mierzalnych konsekwencjach.

Badanie z USA łączy rozbudowę koron drzew ze spadkiem śmiertelności

Zespół badawczy z Northwestern University Feinberg School of Medicine śledził zmiany w Chicago w stanie Illinois w latach 2011–2021, analizując dane dotyczące pokrycia koronami drzew, szczytowych temperatur letnich oraz liczby zgonów.

Badanie wykazało, że wzrosty rocznego pokrycia koronami drzew były powiązane z niższą śmiertelnością. Wzrost o 1 procent powierzchni zacienionej był powiązany z około 9,8-procentowym spadkiem ogólnej śmiertelności.

Podział według przyczyn zgonu wykazał, że wzrost o 1 procent pokrycia koronami drzew był powiązany z 9,2-procentowym spadkiem śmiertelności z powodu chorób układu krążenia. Powiązania były jeszcze silniejsze dla chorób układu oddechowego — 11,3 procent — oraz zaburzeń psychicznych — 16,4 procent.

Symulacje badaczy wskazały, że gdyby Chicago sadziło dodatkowo 14 000 drzew rocznie, proporcja zacienionych obszarów wzrosłaby o 0,03 procenta, co było powiązane z zapobieganiem około 105 zgonom rocznie. I odwrotnie — w najgorętszych częściach Chicago wskaźniki śmiertelności gwałtownie rosły wraz ze spadkiem pokrycia drzewami.

Badacze zaznaczyli, że „ponieważ było to badanie obserwacyjne, a nie eksperymentalne, trudno jest ustalić relację przyczynowo-skutkową”. Wyjaśnili jednak, że cień drzew może znacząco obniżać miejskie temperatury, stres cieplny i ekspozycję na zanieczyszczenia powietrza, jednocześnie zachęcając do aktywności fizycznej oraz poprawiając poziom stresu i zdrowie psychiczne.

Pokrycie drzewami w Seulu różni się drastycznie w zależności od dzielnicy

Porównywalny wzorzec zaobserwowano w Seulu. Narodowy Instytut Nauk Leśnych, podległy Koreańskiej Służbie Leśnej, niedawno przeanalizował związek między proporcją pokrycia miejskimi lasami a letnimi temperaturami powierzchniowymi w 25 autonomicznych dzielnicach Seulu, wykorzystując dane satelitarne.

Analiza wykazała, że obszary, na których drzewa pokrywały ponad 30 procent dzielnicy, miały niższe średnie temperatury niż obszary z mniejszym pokryciem drzewami. Różnica temperatur stawała się bardziej wyraźna wraz ze wzrostem proporcji terenu pokrytego drzewami.

Zgodnie z danymi instytutu, Seul charakteryzuje się znacznymi różnicami między dzielnicami pod względem pokrycia miejskimi lasami. Dzielnica Gangbuk znajdowała się wśród najwyżej notowanych, z drzewami pokrywającymi 62,3 procent jej obszaru, następnie dzielnica Jongno — 61,1 procent, dzielnica Gwanak — 57,4 procent, dzielnica Eunpyeong — 52,2 procent oraz dzielnica Dobong — 51,3 procent. W tych dzielnicach drzewa pokrywają ponad połowę całego obszaru.

Z kolei dzielnica Yeongdeungpo miała najniższe pokrycie miejskimi lasami, wynoszące zaledwie 5,8 procent. Dzielnice Gangseo i Seongdong również ledwo przekroczyły 10 procent — odpowiednio 10,2 i 10,8 procent. Tak drastyczne luki oznaczają, że mieszkańcy mniej zalesionych dzielnic są narażeni na znacznie większą ekspozycję na upał podczas niebezpiecznych fal upałów, co potencjalnie pogłębia nierówności zdrowotne między sąsiedztwami w tym samym mieście.

Zgodnie z danymi z Automatycznej Stacji Pogodowej Koreańskiej Administracji Meteorologicznej, stacja w dzielnicy Nowon odnotowała 40,2 stopnia Celsjusza.

Nauka o miejskim chłodzeniu

Drzewa pobierają wodę przez korzenie i transportują ją do liści, gdzie jest uwalniana do atmosfery w procesie parowania. Ten proces, znany jako transpiracja, działa chłodząco na otoczenie. Ponieważ parowanie pochłania ciepło z okolicznego obszaru, transpiracja może pomóc częściowo złagodzić efekt miejskiej wyspy ciepła — zjawisko, w którym gęste nagromadzenie nawierzchni, budynków i innych powierzchni pochłaniających ciepło podnosi temperatury w mieście znacznie powyżej temperatur otaczających obszarów wiejskich. Cień drzew pomaga również blokować promieniowanie słoneczne.

„Nie tylko wielkoskalowe lasy miejskie, ale także pojedyncze drzewo lub niewielki płat lasu mogą pomóc złagodzić skutki fal upałów” — powiedziała Je Sun-mi z Centrum Badań Lasów Miejskich Narodowego Instytutu Nauk Leśnych.

W miarę jak miasta na całym świecie zmagają się z częstszymi i bardziej dotkliwymi falami upałów, leśnictwo miejskie zyskało uwagę jako stosunkowo tania i skalowalna interwencja. Dane na poziomie dzielnic Seulu sugerują, że ukierunkowanie wysiłków w zakresie sadzenia drzew na dzielnice o najuboższym pokryciu mogłoby być jednym z praktycznych narzędzi zmniejszania różnic temperatur i ochrony narażonych mieszkańców.

Ten artykuł z Kormedi.com, najpopularniejszego portalu zdrowotnego i medycznego w Korei, jest tłumaczony przez system sztucznej inteligencji generatywnej i redagowany przez The Korea Times.

Źródło: The Korea Times