Przeciętny pracownik musiałby oszczędzać 52 lata, aby wydostać się z klasy średniej i zaliczyć się do zamożnych — wynika z badań
Najważniejsze informacje
- •Badania opublikowane w październiku 2025 r. przez Resolution Foundation wykazały, że typowy pracownik w Wielkiej Brytanii musiałby oszczędzać każdy pens za swoje zarobki przez 52 lata, aby osiągnąć 1,3 mln funtów (1,7 mln dolarów) — próg majątkowy najbogatszych 10% kraju.
- •Okres oszczędzania 52 lat przekracza typową pełnoetatową karierę i zakłada, że pracownik nie płaci w ogóle żadnych rachunków.
- •Główna autorka raportu Molly Broome stwierdziła, że mobilność majątkowa w Brytanii jest niska — osoby, które zaczynają życie jako zamożne, zwykle pozostają zamożne, i odwrotnie.
- •Raport wskazał „pasywne” zyski z nieruchomości i inwestycji jako kluczowy czynnik pogłębiania nierówności od 2010 r., korzystne dla gospodarstw posiadających aktywa, a wykluczające te bez majątku.
- •W Stanach Zjednoczonych mediana tygodniowych zarobków pełnoetatowych 1232 dolarów oznacza ponad 35 lat oszczędzania do osiągnięcia 2,3 mln dolarów, których — jak mówią Amerykanie — potrzeba, by czuć się bogatym, i prawie 70 lat bez wydatków na pokrycie szacowanego kosztu amerykańskiego snu w wysokości 4,4 mln dolarów.
Dokładna liczba lat oszczędzania, jakiej potrzebuje przeciętny pracownik, aby wydostać się z klasy średniej, została ujawniona — i wynosi niemal pół wieku.
Traujące badania opublikowane w październiku 2025 r. przez think tank Resolution Foundation, który zajmuje się poziomem życia brytyjskich gospodarstw domowych o niskich i średnich dochodach, pokazują, że dla ambitnych Brytyjczyków chcących wspiąć się po drabinie majątkowej przeciętny pracownik musiałby oszczędzać swoje zarobki przez 52 lata, aby zgromadzić 1,3 mln funtów (1,7 mln dolarów). To kwota potrzebna, aby ze środka rozkładu majątkowego awansować do poziomu najbogatszych 10% — okres dłuższy niż typowa pełnoetatowa kariera.
I robi się gorzej: ta liczba zakłada, że po drodze nie zapłacono ani jednego rachunku.
„Luki majątkowe w Brytanii są obecnie tak duże, że typowy pracownik na pełnym etacie, oszczędzając całe zarobki przez cały okres aktywności zawodowej, nadal nie byłby w stanie dotrzeć na szczyt drabiny majątkowej” — napisała Molly Broome, była starsza ekonomistka Resolution Foundation i główna autorka raportu.
Innymi słowy, typowy pracownik mógłby przepracować całą karierę, nie wydając ani grosza, i tak nie dosięgnąłby szczytu drabiny majątkowej. Dla osób urodzonych w klasie pracującej szanse są coraz bardziej przeciwko nim.
„Mobilność majątkowa w Brytanii jest niska. Ludzie, którzy zaczynają życie jako zamożni, zwykle pozostają zamożni, i odwrotnie” — dodała Broome.
„Pasywne” zyski napędzają rosnącą lukę
Jak głosi powiedzenie, pieniądz robi pieniądz. Raport wskazał „pasywne” zyski jako kluczowy czynnik pogłębiania nierówności: ci, którzy kupili nieruchomości i zainwestowali swoje pieniądze, od 2010 r. widzieli, jak ich majątek rośnie lawinowo. Dla gospodarstw domowych bez nieruchomości ani inwestycji żadne z tych zysków nie nadchodzą — procent składany działa tylko w jedną stronę.
Pracownicy w USA musieliby oszczędzać 70 lat, aby zdobyć amerykański sen
To problem transatlantycki. W Stanach Zjednoczonych, gdy inflacja ściska pracowników w imadle kosztów życia — w połączeniu z kryzysem na rynku pracy i sztuczną inteligencją grożącą pogorszeniem sytuacji — pensja potrzebna, by uchodzić za bogatego, stale oddala się dalej.
Nawet w USA pracownicy mówią, że potrzebowaliby co najmniej 2,3 mln dolarów, aby czuć się bogatymi. Tymczasem odrębne badania wskazują na oszałamiający cenownik 4,4 mln dolarów za amerykański sen — dom na przedmieściach, dwoje dzieci, coroczne wakacje i nowy samochód podjazdowy. Te dwie liczby to różnego rodzaju punkty odniesienia: jedna to sondaż, co Amerykanie mówią, że sprawiłoby, iż poczują się bogaci, druga to wyliczenie, co klasyczne kamienie milowe klasy średniej faktycznie kosztują. Zgodnie z wyliczeniem Investopedii osiągnięcie tych kamieni milowych kosztowałoby ponad 1 mln dolarów więcej, niż większość Amerykanów zarobi w ciągu życia.
Przy medianie tygodniowych zarobków pracowników pełnoetatowych wynoszącej 1232 dolary, według amerykańskiego Bureau of Labor Statistics, potrzeba ponad 35 lat pracy na pełnym etacie, aby czuć się bogatym z 2,3 mln dolarów na koncie. To zanim zapłaconoby choć jeden rachunek — i wciąż brakuje pracownikom 2,1 mln dolarów do spełnienia amerykańskiego snu.
Przeciętny amerykański pracownik potrzebowałby prawie 70 lat bez ponoszenia żadnych wydatków, aby osiągnąć próg 4,4 mln dolarów — znacznie dłużej, niż większość ludzi pracuje w ciągu życia. I to bez uwzględnienia inflacji, nagłych wstrząsów finansowych czy wpływu automatyzacji na przyszłość pracy.
Wersja tej historii została pierwotnie opublikowana na Fortune.com 23 grudnia 2025 r.
