Jeden dzień po tym, jak weteran rynku surowców Jeff Currie powiedział inwestorom, by „weszli w długie pozycje i zapięli pasy” na kolejny etap hossy surowcowej, strateg UBS Sagar Khandelwal wystosował podobnie optymistyczny apel, wzywając klientów do „przygotowania się na koniunkturę surowcową”. Currie, który przez dziesięciolecia zajmował się surowcami w Goldman Sachs, zanim przeszedł do Carlyle, jest jednym z najbardziej znanych głosów przekonujących, że długi cykl tej branży na nowo się przebudził.

Zdaniem Khandelwala zbiega się kilka potężnych sił, tworząc to, co określił jako idealną burzę dla trwałej hossy twardych aktywów: elektryfikacja, gwałtownie rosnący popyt na energię, wydatki na infrastrukturę sztucznej inteligencji, uporczywe ograniczenia podażowe oraz lata niedoinwestowania w całym sektorze. Motyw niedoinwestowania ma znaczenie, ponieważ nowe moce wydobywcze i energetyczne wymagają zwykle lat — w przypadku miedzi często dekady lub więcej — zanim zaczną działać, co oznacza, że podaż nie jest w stanie szybko zareagować nawet przy gwałtownym wzroście cen.

Surowce — argumentował — mogą generować zwroty, jednocześnie chroniąc portfele przed zakłóceniami energetycznymi i powrotem inflacji: rolę defensywną, która staje się szczególnie cenna, gdy ta toksyczna mieszanka zaczyna uderzać w akcje i obligacje. Argument dywersyfikacyjny nawiązuje do od dawna znanego charakteru tej klasy aktywów: ponieważ zwroty z surowców wynikają z fizycznej dynamiki podaży i popytu, a nie z zysków firm, historycznie poruszały się stosunkowo niezależnie od akcji i obligacji.

Oto jak strateg UBS ujął tę strategię inwestycyjną:

Ustaw się na wzrosty surowców

„Wierzymy, że surowce mogą zapewnić zarówno strukturalne źródło zwrotu, jak i ochronę portfela w scenariuszach, w których wyższe oczekiwania inflacyjne zagrażają akcjom i obligacjom. Surowce historycznie oferowały cenne korzyści dywersyfikacyjne ze względu na stosunkowo niską korelację z tradycyjnymi klasami aktywów, a dodatkowo widzimy sprzyjające długoterminowe otoczenie napędzane przez elektryfikację, rosnący popyt na energię, inwestycje w infrastrukturę AI i ograniczenia podaży na kilku rynkach. Według nas inwestorzy powinni utrzymywać zdywersyfikowaną ekspozycję na metale szlachetne, energię, metale przemysłowe i rolnictwo, aby uchwycić szeroki wachlarz okazji. Biorąc pod uwagę szybko zmieniające się przywództwo na rynkach surowcowych, uważamy, że podejście aktywnie zarządzane może pomóc inwestorom w nawigacji podczas koniunktury surowcowej.”

Złoto

„Złoto wznowiło trend wzrostowy, ponieważ obawy o inflację w USA osłabły, a rynki ograniczyły oczekiwania dotyczące bliskich podwyżek stóp przez Rezerwę Federalną. Patrząc w przyszłość, wierzymy jednak, że popyt banków centralnych, kontynuowana dywersyfikacja w kierunku odchodzenia od dolara amerykańskiego oraz obawy dotyczące globalnego zadłużenia pozostaną ważnymi strukturami wsparcia. Dla inwestorów z znacznymi zyskami po silnej hossie z ostatniego roku wyższe ceny mogą stanowić okazję do przesunięcia części ekspozycji do innych sektorów surowcowych. Nadal postrzegamy złoto jako użyteczny strategiczny dywersyfikator i pozostajemy konstruktywni wobec cen złota w ciągu najbliższych 12 miesięcy.”

Energia

„Trwający konflikt między USA a Iranem pokazuje płynny charakter wydarzeń geopolitycznych i ich wpływ na rynek energii. Przy ograniczonej podaży ropy oraz ograniczeniach obu stron w osiągnięciu kompromisu niepewność co do tempa normalizacji warunków żeglugowych i produkcji prawdopodobnie utrzyma wrażliwość rynków energetycznych. Według nas ekspozycja na energię może pomóc w ochronie przed utrzymującą się niepewnością podażową i skutkami ubocznymi inflacji, podczas gdy silny popyt wspiera konstruktywną średnioterminową perspektywę.”

Metale przemysłowe

„Metale przemysłowe, takie jak miedź, skorzystały na długoterminowych czynnikach popytowych, takich jak elektryfikacja, transformacja energetyczna i trwająca globalna rozbudowa infrastruktury AI. Ceny pozostały odporne mimo okresowych obaw o wzrost gospodarczy na świecie. Chociaż czynniki takie jak cła i ryzyka polityki handlowej mogą w krótkim terminie utrzymywać zmienność cen, trendy popytowe pozostają konstruktywne dla tej klasy aktywów w dłuższej perspektywie. W przypadku miedzi ograniczenia podaży i prognozowane deficyty rynkowe wzmacniają nasz pozytywny długoterminowy pogląd.”

Rzut oka na Quantix Commodity Index Total Return pokazuje, że szeroki kompleks surowcowy wzrósł do rekordowego maksimum, zyskując ponad 22,5% od końca czerwca. Indeks obejmuje 24 kontrakty terminowe denominowane w dolarach amerykańskich z zakresu energii, rolnictwa, żywca, metali przemysłowych i metali szlachetnych — co wskazuje, że hossa nie ogranicza się już do pojedynczego zakątka świata fizycznego.

Ten rozpęd indeksu surowcowego wzmacnia wygłoszone w zeszłym tygodniu ostrzeżenie weterana strategii Curriego, że „niedobór w świecie fizycznym” powraca. Dowody są już widoczne na rynkach: miedź w Londynie notowana jest powyżej 14 000 dolarów za tonę, Bloomberg Agriculture Spot Index przebił się do trzyletniego maksimum, a europejskie ceny wolframu przekroczyły 3000 dolarów za tonę.

Dla czytelników śledzących rozwój tej tezy sygnały wskazywane przez obu strategów — zakupy złota przez banki centralne, tempo budowy centrów danych AI, dane o podaży miedzi i rozwój sytuacji w sporze USA–Iran — stanowią konkretne wskaźniki, czy narracja o hossie surowcowej się potwierdza.

Wniosek Curriego był bardzo szczery: „Iluzja obfitości najprawdopodobniej należy do przeszłości.”

Źródło: Zerohedge.com za pośrednictwem OilPrice.com