TAJFUN SAUDEL w poniedziałek wszedł w filipiński obszar odpowiedzialności (PAR), ale zgodnie z prognozami miał pozostać daleko od kraju i opuścić go w ciągu 12 godzin, mimo że powodzie wywołane przez wcześniejsze sztormy i monsun południowo-zachodni skłoniły 102 obszary do wprowadzenia stanu klęski żywiołowej.

Saudel, który po wejściu do PAR otrzymał lokalną nazwę Obet, może nieco się wzmocnić, ale — jak podał państwowy instytut meteorologiczny — pozostanie tajfunem, dopóki będzie się znajdował w strefie monitorowanej przez kraj.

„Obet będzie przemieszczać się ogólnie w kierunku zachodnio-północno-zachodnim przez następne dwa dni, po czym w pozostałym okresie prognozy będzie podążał ogólnie na zachód” — oświadczyła Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration (PAGASA) w komunikacie opublikowanym o godz. 17:00.

Według stanu na godz. 16:00 Saudel znajdował się 1 430 km na wschód-północny wschód od skrajnie północnej części Luzonu, a jego maksymalny stały wiatr wynosił 165 km/h, z porywami do 205 km/h. Tajfun przemieszczał się na zachód-północny zachód z prędkością 30 km/h, a wiatry o sile tajfunu sięgały do 540 km od jego centrum.

Na terenie kraju nie obowiązywał żaden sygnał wiatrowy dla cyklonu tropikalnego.

Według PAGASA, na podstawie prognozowanej trajektorii, Saudel miał pozostać daleko od filipińskiego lądu. Po opuszczeniu kraju miał osłabnąć, kierując się ku południowej Japonii, na północ od Tajwanu i południowo-wschodnim Chinom kontynentalnym, gdzie — zgodnie z prognozą — miał osiągnąć ląd.

Prognozowano, że układ osłabnie do silnej burzy tropikalnej w piątek, 28 sierpnia, a do burzy tropikalnej w sobotę, 29 sierpnia.

Monsun południowo-zachodni ma natomiast do środy nadal przynosić silne, a nawet sztormowe porywy wiatru na większość Luzonu i Visayas oraz na części Mindanao, co dodatkowo obciąża regiony wciąż dochodzące do siebie po kolejnych zjawiskach pogodowych.

National Disaster Risk Reduction and Management Council (NDRRMC) poinformowała, że 102 samorządy lokalne wprowadziły stan klęski żywiołowej, podczas gdy kraj zmagał się z połączonymi skutkami cyklonów tropikalnych Luis, Maymay i Neneng oraz wzmocnionego monsunu południowo-zachodniego.

Deklaracje objęły 12 prowincji i miast, w tym Dagupan, Pangasinan, Benguet, Bataan, Bulacan, Pampanga, Zambales, Rizal, Cavite, Batangas i Occidental Mindoro.

NDRRMC odnotowała 29 ofiar śmiertelnych, 19 rannych i trzy osoby zaginione. Benguet odnotował 15 zgonów, w tym 10 w Baguio, trzy w Atok i dwa w La Trinidad — wszystkie w wyniku osuwisk.

Rizal i Batangas odnotowały po cztery zgony. Kolejne ofiary śmiertelne odnotowano w La Union, Quezon City, Oriental Mindoro, Negros Occidental i Caloocan.

Jak podała agencja, dotknięte zostało około 7,5 mln osób z 2,2 mln rodzin w 10 regionach. Wśród objętych skutkami obszarów znalazły się region Ilocos, Dolina Cagayan, Luzon Środkowy, region Bicol, Zachodnie Visayas, Półwysep Zamboanga, Calabarzon, Region Administracyjny Cordillera, Metro Manila i Mimaropa.

NDRRMC poinformowała, że działało 418 centrów ewakuacyjnych, w których schronienie znalazło 33 358 osób z 9 858 rodzin.

Uszkodzonych zostało około 2 500 domów, w tym 2 200 częściowo zniszczonych i 285 całkowicie zniszczonych. Straty w infrastrukturze osiągnęły 5,1 mld peso, a szkody w rolnictwie oszacowano na 1,7 mld peso. Pomoc rządowa osiągnęła poziom 1,31 mld peso.

Zmiana klimatu

Prezydent Ferdinand R. Marcos, Jr. stwierdził, że skali powodzi nie można przypisywać wyłącznie brakom w rządowych projektach przeciwpowodziowych, wskazując na intensywność opadów.

„To skutek zmiany klimatu” — oświadczył w poniedziałek po odprawie sytuacyjnej dotyczącej wzmocnionego monsunu południowo-zachodniego w Luzonie Środkowym. „Ludzie muszą zrozumieć, że zmiana klimatu już nastąpiła i odczuwamy jej skutki”.

Marcos przyznał również, że część projektów przeciwpowodziowych nie została ukończona.

„Wiemy, że wiele projektów przeciwpowodziowych, na przykład w Bulacan, nie zostało zrealizowanych i dlatego znajdujemy się w tej sytuacji” — powiedział w języku filipińskim.

Prezydent oświadczył, że rząd najpierw naprawi uszkodzoną infrastrukturę i oceni obszary wciąż zalane, a dopiero potem podejmie projekty długoterminowe.

Rząd rozważa budowę pięciu zapór rzecznych sabo w Nueva Ecija, które mają spowolnić wody spływające z Sierra Madre, ograniczyć zamulenie i magazynować wodę na potrzeby gospodarstw domowych, przemysłu i rolnictwa — powiedział Marcos.

Władze analizują również wał drogowy o długości około 100 km w kierunku Pilar w prowincji Bataan, który — jak mówił — mógłby pomóc zatrzymać wodę napływającą z Zatoki Manilskiej.

Pampanga należała do obszarów najciężej dotkniętych przez wzmocniony monsun południowo-zachodni i trzy cyklony tropikalne. Presidential Communications Office poinformowało, że w tej prowincji ucierpiało 1,01 mln osób z 315 807 rodzin.

Około 11 308 osób z 3 118 rodzin nadal przebywało w centrach ewakuacyjnych, w tym 559 rodzin w 11 ośrodkach w Bacolor.

Centrum ewakuacyjne w Bacolor Integrated School w Barangay Cabambangan na dzień 23 sierpnia dawało schronienie 216 rodzinom, czyli 836 osobom. Część osób przebywała tam już od 16 dni.

Department of Social Welfare and Development (DSWD) rozdzielił paczki żywnościowe dla rodzin i ciepłe posiłki oraz przekazał poszkodowanym rodzinom pomoc finansową w wysokości 10 000 peso.

DSWD podał, że pomoc o wartości 243,37 mln peso trafiła do poszkodowanych rodzin w Pampandze. Biuro regionalne dysponowało 2,63 mln peso w funduszach rezerwowych oraz 127 947 paczkami żywnościowymi dla rodzin.

Department of Public Works and Highways kontynuował czyszczenie systemów odwadniających i cieków wodnych w Pampandze, aby złagodzić skutki powodzi.

PAGASA ostrzegła również przed wzburzonym morzem na kilku obszarach przybrzeżnych — fale mogą osiągać do 3,5 m wzdłuż wybrzeża Batanes i północnego wybrzeża wysp Babuyan.

Fale o wysokości do 3 m spodziewane są wzdłuż zachodniej części wysp Babuyan, północnego Ilocos Norte i zachodnich wysp Kalayaan.

Instytut meteorologiczny zalecił operatorom łodzi motorowych i jednostek o podobnej wielkości zachowanie ostrożności i — jeśli to możliwe — unikanie żeglugi w takich warunkach. — Norman P. Aquino i Erika Mae P. Sinaking