Podejście prezydenta Donalda Trumpa do rządzenia w dużej mierze czerpie z absolutystycznych monarchii średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy — wynika z nowego komentarza — ale jego własne wady osobowości obnażyły słabości tego systemu.

Publicysta New York Timesa Jamelle Bouie zestawia te zjawiska, wskazując na upodobanie Trumpa do królewskich atrybutów, w tym złoto zdobionego Gabinetu Owalnego, pozłacanych posągów i pomników wokół Waszyngtonu, planowanego łuku triumfalnego oraz nowo wybudowanej, nadmiernie dużej prezydenckiej sali balowej wydzielonej z części Białego Domu, a także innych cech kojarzonych z rządami monarchicznymi.

„Popełnienie lèse-majesté było — i w niektórych miejscach nadal jest — obrażeniem godności korony” — napisał Bouie. „Znieważyć, zniesławić, a nawet zakwestionować monarchę oznaczało podważyć samo państwo. W absolutystycznych państwach średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy lèse-majesté było ciężkim przestępstwem, karanym śmiercią”.

80-letni prezydent w dużym stopniu polegał także na rozporządzeniach wykonawczych, które Bouie opisał jako działające mniej jak zwykłe wytyczne polityczne, a bardziej jak królewskie dekrety, którym należy bez sprzeciwu się podporządkować. Obejmowały one obszary od likwidowania programów różnorodności po przepisywanie zasad dotyczących obywatelstwa — daleko poza formalnymi uprawnieniami prezydenta.

Trump pozwał kilka organizacji medialnych, w tym ABC, Wall Street Journal i New York Times, zarzucając im zniesławienie. Zagroził też pozwem o zniesławienie na 5 miliardów dolarów przeciwko Center for American Progress po raporcie kwestionującym, czy rozmieszczenie Gwardii Narodowej w miastach USA — którego koszt do 2026 roku ma przekroczyć 1,7 miliarda dolarów — rzeczywiście ograniczyło przestępczość.

„To poczucie królewskiej urazy wykracza poza relacje Trumpa z jego politycznymi przeciwnikami” — napisał Bouie. „Widać je także w sposobie, w jaki traktuje inne kraje — w tym, że wszystko, co nie jest całkowitym podporządkowaniem, uważa za zniewagę dla siebie, a więc i dla państwa”.

Bouie argumentował, że ta dynamika jest widoczna w wojnie handlowej Trumpa z Kanadą, jednym z najbliższych gospodarczych partnerów Stanów Zjednoczonych.

„Nie ma logicznego powodu dla tego konfliktu i nie służy on interesom ludzi po obu stronach granicy” — napisał. „Jest on przede wszystkim funkcją nieograniczonego ego Trumpa i jego monomaniakalnej obsesji na punkcie ceł jako drogi do narodowego dobrobytu”.

Według Bouiego doprowadziło to oba państwa do wyniszczającej wojny handlowej i podważyło zaufanie między dwoma sąsiednimi sojusznikami, a epizod ten ujawnił słabości zarówno samego prezydenta USA, jak i systemu rządów, do którego on aspirował.

„Fatalna wada monarchii polega na tym, że siła państwa zależy od osobowości i możliwości monarchy” — napisał Bouie. „Podporządkowuje ona cały naród patologiom tej jednej osoby: jej dysfunkcjom, niedostosowaniom i wypaczonemu poczuciu własnego ja”.

„Trump został wybrany demokratycznie” — zakończył publicysta. „Ale zarówno jego jednostronne sprawowanie władzy, jak i monarchiczne aspiracje są przynajmniej przypomnieniem, że oddanie tak wielkiej władzy w ręce jednego człowieka — w ręce jednego ego — to pewna droga do katastrofy”.