Określenie „Teflonowy Don” — od dawna używane do opisu pozornej zdolności prezydenta Donalda Trumpa do wychodzenia bez większych strat ze skandali, pozwów i kontrowersji politycznych — wydaje się tracić znaczenie. Sam przydomek powstał w latach 80. jako nawiązanie do bossa mafii Johna Gottiego, którego wyroki skazujące jakby „spływały”, zanim później zaczęto go stosować również do politycznej odporności Trumpa.

W wtorkowym wydaniu podcastu „Daily Blast” Greg Sargent z The New Republic i starszy redaktor Alex Shephard analizowali, jak pozycja polityczna Trumpa osłabła pod ciężarem jego decyzji gospodarczych i ruchów w polityce zagranicznej. Najnowsze sondaże potwierdzają stały spadek poparcia dla prezydenta, a obraz ten staje się jeszcze gorszy, gdy wyborców pyta się o konkretne kwestie.

Punktem zwrotnym — jak wynika z rozmowy — była decyzja Trumpa o rozpoczęciu działań militarnych przeciwko Iranowi oraz wprowadzenie polityki gospodarczej, która podniosła koszty ponoszone przez konsumentów. Poparcie Trumpa w sprawie inflacji wynosi obecnie około 50 punktów poniżej zera — poziom opisany w rozmowie jako bezprecedensowy dla współczesnego prezydenta. Spadek poparcia w kwestiach gospodarczych jest szczególnie istotny, ponieważ sprawy związane z kosztami życia historycznie należą do najbardziej wiarygodnych wskaźników aprobaty prezydenckiej, zwłaszcza w przypadku polityka, który zbudował swoją koalicję na obietnicy obniżenia kosztów. Dodatkowe ostatnie badania również wskazują na szerokie niezadowolenie z ogólnego sposobu zarządzania gospodarką przez Trumpa.

Sargent i Shephard omawiali kluczową dynamikę powrotu Trumpa do Białego Domu: wyborcy poparli go w dużej mierze dlatego, że chcieli niższych cen i uważali, że lepiej niż Demokraci poradzi sobie z gospodarką.

„Nie sądzę, żeby ktoś widział wcześniej coś podobnego. Myślę, że główną historią tej prezydentury jest to, że Trump został wybrany, ponieważ wyborcy byli źli z powodu inflacji po pandemii, obwiniali Joe Bidena i jego partię, Partię Demokratyczną, a potem mieli optymistyczne wyobrażenia o prezydenturze Trumpa i przywrócili go do władzy” — ocenił Shephard.

„Potem Trump i ludzie wokół niego — i muszę powiedzieć, że wielu Demokratów również — uznali to zwycięstwo nie za odpowiedź ani zaprzeczenie wobec Demokratów. Uznali je za poparcie dla całego jego programu kulturowego, pozagospodarczego” — dodał.

Teraz wyborcy mogą bezpośrednio łączyć decyzje Trumpa z własnymi rosnącymi rachunkami za żywność, opiekę zdrowotną i energię elektryczną.

„Jeśli Donald Trump czegoś dowiódł, to tego, że wyborcy bardzo, bardzo szybko zapominają o tym, co zrobił Stanom Zjednoczonym Ameryki” — powiedział Sargent. „Trzeba im to wbijać do głowy raz za razem ... Trump ci to zrobił. Trump ci to zrobił. Powiedzcie to, Demokraci, prawda?”

Shephard zgodził się z tą oceną, zauważając, że jest to „nadinterpretacja powrotu Trumpa do władzy”.

Obaj mężczyźni zgadzają się, że Demokraci muszą argumentować za potrzebą przedstawienia wyraźnej alternatywy, jednocześnie łącząc kryzys kosztów życia, wojnę z Iranem, korupcję i bilans rządów Trumpa w jeden przekaz: ceny są wysokie, a decyzje Trumpa pomogły doprowadzić do takiej sytuacji.

Relację The New Republic o notowaniach Trumpa można znaleźć tutaj.