Prezydent Donald Trump opierał się na wojnach handlowych, aby wywierać presję na sojusznikach Ameryki, ale nowy reportaż wskazuje, że jego strategie cełne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów.

„Gdy Carney szykował się do wyjścia z rozmów — rzadki przykład zagranicznego przywódcy mówiącego prezydentowi «dość» — Trump cofał się na innym froncie handlowym”, doniósł w niedzielę David J. Lynch z „The Washington Post”. „W piątek, po ponad rocznym upieraniu się, że cła nie wpływają na ceny konsumenckie, zniosł cła na import wołowiny, twierdząc, że krok ten doprowadzi do niższych cen artykułów spożywczych”.

Lynch dodał: „Te dwa wydarzenia, w połączeniu z wyzwaniami prawnymi wobec ceł Trumpa, pozostawiają flagową politykę gospodarczą prezydenta w stanie zawieszenia”.

„Duże niepowodzenie” dla polityki handlowej

Wendy Cutler, była amerykańska negocjatorka handlowa, obecnie senior wiceprezes w Asia Society Policy Institute, oświadczyła: „To duże niepowodzenie dla polityki handlowej Trumpa. Jesteśmy w punkcie zwrotnym, w którym inne kraje mogą bardzo uważnie obserwować, jak ta sytuacja się rozwinie, ponieważ także one są coraz bardziej sfrustrowane żądaniami, jakie USA kierują do nich w ramach tych w dużej mierze jednostronnych umów handlowych”.

Cutler powiedziała również Lynchowi, że z krajami od Wielkiej Brytanii i Japonii po Malezję sfinalizowano 10 „wzajemnych umów handlowych”. Po dowiedzeniu się o ustępstwach, jakie USA zaoferowały Kanadzie — w tym o obniżkach ceł na metale przemysłowe — niektórzy partnerzy handlowi mogą żądać rewizji własnych umów, powiedziała według Lyncha Cutler.

Tarcia wewnątrz Białego Domu

Według Lyncha podczas spotkania w Białym Domu doradca handlowy Białego Domu Peter Navarro i sekretarz handlu Howard Lutnick — którego departament zarządza cłami z tytułu bezpieczeństwa narodowego — starli się z przedstawicielem handlowym USA Jamiesonem Greerem. Navarro i Lutnick reprezentowali stanowisko branży, zgodnie z którym wyższe cła na aluminium są potrzebne, aby zachęcić do krajowej produkcji, donosił Lynch.

„Navarro i Lutnick krzyczeli oboje na Greera, mówiąc: «Co ty robisz? To głupie. Wiesz, my nie oddajemy tych rzeczy za darmo»” — powiedział Lynchowi jeden z przedstawicieli branży, prosząc o anonimowość, aby móc opisać poufne rozmowy.

Na późnym etapie negocjacji USA dążyły do wyłączenia z redukcji ceł ciężkich ciężarówek produkowanych w Ontario, takich jak Ford F-350 i F-450 oraz GM Silverado. Z czasem uczyniłoby to dalszą produkcję tych pojazdów w Kanadzie „bardziej nieopłacalną” dla producentów samochodów, powiedział premier Kanady Mark Carney. Administracja dążyła także do ograniczenia prawa Kanady do zawierania umów handlowych z innymi krajami — kluczowego elementu strategii Carneya mającej na celu zmniejszenie zależności jego kraju od coraz mniej wiarygodnego południowego sąsiada.

Lynch wskazał, że „niedyplomatyczny styl Trumpa — w tym twierdzenie, że Kanada powinna zrzec się suwerenności i stać się 51. stanem USA — politycznie utrudnił kanadyjskiemu przywódcy przyjęcie porozumienia. Opinia publiczna w Kanadzie stała się zaciekle antyamerykańska”.

Miejsca pracy w przemyśle i ostrzeżenia ekspertów

Mimo obietnic Trumpa, że jego cła pobudzą amerykański przemysł wytwórczy, Departament Pracy samego prezydenta podał, że od początku jego drugiej kadencji Stany Zjednoczone straciły 75 000 miejsc pracy w przemyśle. Mieszane sygnały z Waszyngtonu zwiększają niepewność, która — jak twierdzą importerzy, eksporterzy i producenci — może komplikować planowanie, nawet jeśli Biały Dom nadal przedstawia cła jako narzędzie ochrony rodzimego przemysłu.

„Chodzi o niepewność”, powiedział w lipcu AlterNet dr Robert J. Shapiro, były doradca ekonomiczny prezydentów Billa Clintona i Baracka Obamy. „Każda inwestycja opiera się na ocenie prawdopodobnego przyszłego popytu na to, w co się inwestuje, oraz na oszacowaniu, ile będzie kosztowała produkcja. Są więc założenia dotyczące kosztów pracy, kosztów materiałów i innych kosztów nakładów — i ponownie, popytu. Jeśli masz zestaw ustaleń, które dają ci pewną pewność co do cen nakładów pochodzących z Meksyku lub Kanady albo co do popytu na towary w Kanadzie — i nie zapominaj, że praktycznie nie mamy z Kanadą deficytu handlowego; mamy ogromny handel, i to w obu kierunkach — to z pewnością słuszne, a umowa handlowa może pomóc zmniejszyć niepewność nie tylko w odniesieniu do inwestycji opartych na tych prawdopodobieństwach”.

Shapiro dodał: „Chodzi też o to, ile wyprodukujesz dzisiaj — poza inwestycjami — bo masz tysiące firm sprzedających towary lub usługi do Kanady. Istnieje więc niepewność, czy doprowadzi to do dalszego konfliktu z Kanadą, co zaszkodziłoby kanadyjskiemu popytowi na towary z USA, czy też Kanada nałoży nowe cło w odwecie za nasze, przez co moje towary będą tam mniej konkurencyjne. Oczywiście, że to złe — to złe dla amerykańskich pracowników i złe dla amerykańskich inwestycji”.

Ed Gresser, ekspert ds. ceł z Progressive Policy Institute, powiedział AlterNet, że Trump osiąga drobne cele, które nie przybliżają większych rozwiązań gospodarczych.

„Liczają na drobne, pojedyncze osiągnięcia w polityce kosztem zakrojonego na szerszą skalę wzrostu kosztów oraz utraty stabilności i przewidywalności”, powiedział w lipcu Gresser w rozmowie z AlterNet.