Bogactwo, być może ustępujące jedynie lojalności, było cenną cechą dla Donalda Trumpa podczas jego drugiej prezydentury.

Liczba osób o majątku co najmniej 100 milionów dolarów, które republikański prezydent mianował do swojej administracji, jest ponad czterokrotnie większa niż łączna liczba w trzech poprzednich administracjach, wynika z raportu organizacji Public Citizen zajmującej się ochroną praw konsumentów.

To właśnie te liczby, zestawione z dorobkiem poprzednich administracji, są głównym tematem raportu Public Citizen opublikowanego w poniedziałek. Łącznie 57 urzędników Trumpa ma majątek co najmniej 100 milionów dolarów, w tym 17 ambasadorów i 40 innych osób na wysokich stanowiskach w całej władzy wykonawczej.

Wystarczy spojrzeć na sam gabinet Trumpa. Ośmiu z jego 23 członków mieści się w tej kategorii, w szczególności sekretarz handlu Howard Lutnick i sekretarz edukacji Linda McMahon, oboje miliarderzy.

Sam prezydent, również miliarder, określał swoją skłonność do mianowania ultrabogatych osób jako wyraz szacunku dla sukcesu finansowego. Jednocześnie Trump — który wrócił do Białego Domu dzięki silnemu poparciu ze strony Amerykanów o średnich i niższych dochodach, przyciągniętych obietnicą obniżenia codziennych kosztów — stoi teraz wobec elektoratu wyborów uzupełniających, który jest znacznie mniej przychylny jego sposobowi prowadzenia gospodarki.

Prezydenci od dawna szukają rad u najzamożniejszych Amerykanów i niekiedy powierzają im eksponowane role w administracji. Podobnie regularnie nagradzają zamożnych i wpływowych zwolenników stanowiskami ambasadorów.

Jednym z najbardziej znanych przykładów jest Andrew Mellon, potentat przemysłu aluminiowego, naftowego i bankowego, który należał do wąskiego grona najbogatszych osób w kraju w latach 20. XX wieku i pełnił funkcję sekretarza skarbu za trzech prezydentów.

Wśród urzędników Trumpa o majątku co najmniej 100 milionów dolarów są zastępca sekretarza obrony Stephen Feinberg i administratorka Small Business Administration Kelly Loeffler, oboje miliarderzy, a także sekretarz skarbu Scott Bessent i specjalny wysłannik Steve Witkoff, obaj warci setki milionów dolarów.

Dla porównania, administracje republikanina George’a W. Busha i demokraty Joe Bidena obejmowały po pięciu członków o majątku 100 milionów dolarów lub więcej. Administracja demokraty Baracka Obamy obejmowała trzech, wynika z raportu.

Jak powiedzieli autorzy raportu, rząd złożony z tak wielu przedstawicieli ekonomicznej elity stwarza potencjalne problemy.

„Kiedy osoby trzymające ster rządu są rekrutowane niemal wyłącznie z grona ultrabogatych, prowadzi to do błędnych bodźców i korupcji oraz rodzi pytanie: czyim interesom naprawdę służą?” — powiedziała Lisa Gilbert, współprezes Public Citizen.

Na liście nie ma Trumpa, którego majątek według Forbesa przekracza 6 miliardów dolarów. Nie ma też Elona Muska, giganta technologii kosmicznych i mediów społecznościowych, który doradzał Trumpowi w zeszłym roku przy działaniach mających na celu zmniejszenie rozmiaru, zakresu i liczby pracowników federalnego rządu, a według Forbesa jest najbogatszą osobą na świecie, z majątkiem wynoszącym około 860 miliardów dolarów.

Poglądy Trumpa są dobrze znane: sukces finansowy jest dowodem sprawności kierowniczej i siły negocjacyjnej.

„Oni mają wielkie kompetencje, ci ludzie. Niesamowite kompetencje. Niektórzy z najbystrzejszych liderów biznesu” — powiedział Trump w zeszłym roku, wyjaśniając, dlaczego przywiązuje dużą wagę do rad od kadry kierowniczej biznesu.

Wskazywał też inwestycje zamożnych osób jako sygnał przyszłego wzrostu gospodarczego. Aby zachęcić miliarderów do działania, Trump w pierwszym roku po powrocie do Białego Domu prowadził politykę dotyczącą sztucznej inteligencji i regulacji finansowych, która mogła przynieść korzyści zamożnym, a także obniżał podatki i ograniczał obciążenia regulacyjne dla dużych inwestycji.

Mimo to w ubiegłym miesiącu tylko 32% dorosłych Amerykanów pozytywnie oceniało sposób, w jaki Trump prowadzi gospodarkę, wobec 40% na początku jego drugiej kadencji, a jego Partia Republikańska napotyka trudności w staraniach o utrzymanie obu większości w Kongresie w listopadzie.

---

W tej historii sprostowano, że Lutnick jest sekretarzem handlu, a nie sekretarzem skarbu.

Ta historia została pierwotnie opublikowana na Fortune.com