Denis Rojčyk, Software Product Lead w producent kryptowalutowych portfeli sprzętowych Trezor, twierdzi, że agenci AI mogą pomagać w przygotowywaniu transakcji kryptowalutowych, ale nigdy nie powinni mieć możliwości sfinalizowania żadnej bez podpisu ze sprzętowego portfela dokonywanego przez człowieka.

Mówiąc podczas panelu na konferencji branży kryptowalutowej TOKEN2049, która odbyła się 7–8 października 2026 r., Rojčyk argumentował, że agenci AI nie powinni otrzymywać autonomicznej kontroli nad transakcjami z portfela. Nagranie tej sesji zostało opublikowane 26 października 2026 r.

W jego ujęciu istnieje wyraźna granica między pomaganiem a wykonywaniem. Agent AI może wspomagać przygotowywanie transakcji, ale nie może samodzielnie jej ukończyć. Mechanizmem, który egzekwuje tę granicę, jest portfel sprzętowy: fizyczne urządzenie trzymane przez użytkownika dostarcza podpisu pochodzącego od człowieka, który nadaje transakcji ważność. Portfele sprzętowe są zbudowane dokładnie na tej separacji — klucze autoryzujące transakcje pozostają na dedykowanym urządzeniu, więc nic nie może zostać zatwierdzone bez bezpośredniego potwierdzenia posiadacza na nim. Bez tego kroku nic nie rusza z miejsca.

Obecne produkty Trezora już odzwierciedlają tę filozofię. Urządzenia firmy nie obsługują autonomicznego podpisywania przez agentów AI, a każdy podpis nadal wymaga ręcznego zatwierdzenia.

Gdzie Trezor i MetaMask się rozchodzą

Stanowisko Rojčyka zyskuje wyraźny kontrast w porównaniu z podejściem MetaMask. Agent Wallet od MetaMask wybiera bardziej elastyczną ścieżkę, pozwalając agentom AI działać w ramach parametrów zdefiniowanych przez użytkownika bez wymogu sprzętowego potwierdzenia każdej transakcji. W tym modelu użytkownik ustala zasady z góry, a agent działa wewnątrz tych ograniczeń.

W modelu Trezora człowiek zatwierdza transakcję w momencie jej wykonania, za każdym razem.

Dlaczego ludzki podpis ma znaczenie

Główny argument za podpisem sprzętowym sprowadza się do tego, gdzie leży zaufanie. Jeśli agent AI może podpisywać samodzielnie, bezpieczeństwo środków użytkownika zależy w dużej mierze od prawidłowego zachowania agenta — w tym modelu, oprogramowania wokół niego oraz danych, którymi jest karmiony. Każde słabe ogniwo staje się potencjalną drogą do aktywów.

Wymóg fizycznego podpisu zawęża tę powierzchnię ataku. Agent może zostać oszukany, błędnie skonfigurowany lub po prostu się mylić, a transakcja nadal zostanie wstrzymana, dopóki człowiek jej nie przejrzy i nie potwierdzi na osobnym urządzeniu.

Co to oznacza dla portfeli i użytkowników

Dla użytkowników praktycznym pytaniem jest, jaki rodzaj ryzyka są gotowi ponosić. Portfele agentów oparte na regułach wymagają od użytkowników starannego przemyślenia limitów ustalanych z góry. Modele ograniczone sprzętem wymagają, by użytkownicy pozostali zaangażowani przy każdej transakcji.

Stanowisko Trezora wyznacza też oczekiwania wobec własnej roadmapy. Skoro jego urządzenia nie oferują autonomicznego podpisywania przez agentów AI, każdy przyszły krok w kierunku funkcji przyjaznych agentom byłby mierzony względem stanowiska przedstawionego przez Rojčyka na TOKEN2049. Miara, którą opisał, to podpis pochodzący od człowieka, a nie ustawienie zasad.