Tokenizowane depozyty mogą uczynić finansowanie banków mniej stabilnym i podnieść koszty kredytów dla amerykańskich gospodarstw domowych oraz firm — wynika z analizy dwóch ekonomistów Banku Rezerwy Federalnej w Dallas.

Ekonomiści Rosie Levy i Srini Ramaswamy stwierdzili, że natychmiastowe rozliczanie mogłoby pozwolić deponentom szukającym wyższych stóp na szybszą zmianę banku. Programowalne tokeny depozytowe i agentowa sztuczna inteligencja mogłyby automatyzować takie transfery, skracając czas, przez jaki depozyty pozostają w poszczególnych bankach, i czyniąc je bardziej wrażliwymi na stopy procentowe. Obawa dotyka kluczowej cechy bankowości: kredytodawcy finansują aktywa długoterminowe, takie jak kredyty hipoteczne i pożyczki dla firm, depozytami, które klienci mogą wypłacić na żądanie — model, który historycznie opierał się na względnie powolnym przepływie depozytów.

Szacunki scenariuszowe, a nie prognozy

Ekonomiści oszacowali, że gdyby depozyty stały się o 10% bardziej wrażliwe na stopy procentowe, zdolność banków do utrzymywania kredytów długoterminowych i innych aktywów mogłaby spaść o około 700 mld dolarów. W osobnym scenariuszu depozyty pozostające w bankach o 10% krócej mogłyby obniżyć tę zdolność o około 580 mld dolarów.

Obie wartości wyrażono w ekwiwalentach 10-letnich i nie reprezentują one bezpośrednich spadków kredytowania. Obliczenia mają charakter scenariuszy, a nie prognoz, i nie odpowiadają one redukcjom kredytowania bankowego dolar za dolar.

Banki budują sieci dla tokenizowanych depozytów

Analiza pojawia się w momencie, gdy amerykańskie banki konstruują wspólne sieci blockchain zaprojektowane do przemieszczania tokenizowanych depozytów przez całą dobę, przy jednoczesnym utrzymaniu środków klientów w ramach regulowanego systemu bankowego. Tokenizowane depozyty to cyfrowe reprezentacje tradycyjnych depozytów bankowych rejestrowane na współdzielonych rejestrach; w przeciwieństwie do stablecoinów, które objęła federalna rama regulacyjna wraz z ustawą GENIUS z 2025 roku, pozostają one wierzytelnościami wobec banku komercyjnego i mieszczą się w istniejącym reżimie gwarantowania depozytów oraz nadzoru.

We wtorek 39 amerykańskich stanowych zrzeszeń bankowych powołało BankChain Alliance, aby opracować ogólnokrajową sieć wspierającą tokenizowane depozyty, stablecoiny i zautomatyzowane rozliczenia. Z kolei The Clearing House buduje sieć wspieraną przez JPMorgan Chase, Bank of America, Citi, BNY i Wells Fargo.

Banki zaczęły też łączyć systemy tokenizowanych depozytów między instytucjami. 20 sierpnia Standard Chartered i HSBC przeprowadziły transakcję transgraniczną na żywo przez rejestr blockchain Swift, który połączył odrębne systemy banków i zarejestrował wynikające z nich zobowiązania przed rozliczeniem za pośrednictwem istniejącej infrastruktury płatniczej.

Jak banki mogą zareagować

Levy i Ramaswamy stwierdzili, że banki mogłyby odpowiedzieć na bardziej zmienne depozyty, utrzymując większe portfele wysokopłynnych aktywów, w tym rezerw i amerykańskich obligacji skarbowych. Banki mogłyby też w większym stopniu polegać na długu terminowym, aby utrzymać portfele kredytowe, choć finansowanie pożyczek długiem hurtowym prawdopodobnie zwiększyłoby koszty kredytów dla konsumentów i firm.

Autorzy wskazali brazylijski system płatności natychmiastowych Pix jako potencjalny punkt odniesienia, zaznaczając jednak, że nie jest on identyczny z tokenizowanymi depozytami. Badanie z 2025 roku wykazało, że intensywniejsze korzystanie z Pix zwiększyło posiadane przez banki aktywa płynne i ograniczyło pośrednictwo kredytowe. Wdrożenie nowych sieci w USA będzie wczesnym testem tego, czy zachowania deponentów zmienią się w sposób przewidziany w scenariuszach Fed z Dallas oraz czy banki zareagują przebudową bilansów, jak sugerują badania nad Pix.

Powiązane: Amerykański regulator rozważa wytyczne dotyczące gwarantowania tokenizowanych depozytów i stablecoinów

Magazyn: Zaproponowane przez SEC przepisy dotyczące krypto prawdopodobnie nie wywołają nowego boomu ICO