Orlando Magic właśnie wyeliminowało Chicago Bulls z play-offów 1995 roku, a znaczna część krytyki spadła na Michaela Jordana. Kiedy jego trener, Tim Grover, powiedział mu, że się zobaczą, Jordan nie czekał na plan treningów. „Widzę się jutro”, odparł, jak Grover później relacjonował w Sports Illustrated.

Ten odruch — przegrać i wrócić następnego ranka — jest fundamentem filozofii, którą Grover dziś sprzedaje. Dyrektor generalny Attack Athletics, firmy treningowej z Chicago założonej w 1989 roku, przekształcił dekady pracy z Jordanem, Kobe Bryantem i innymi gwiazdami NBA w książki, internetową platformę treningową oraz przesłanie dla menedżerów, które traktuje zwycięstwo jako dyscyplinę.

Liderzy biznesu od dawna czerpią lekcje ze sportu. Fortune opisywał już dyrektorów generalnych, którzy za dyscyplinę i odpowiedzialność, jaką wnoszą do zarządów, przypisują zasługi sportom w szkole średniej. Dorobek Grovera obejmuje dziś książki, występy w podcastach i płatną platformę internetową skierowaną do tej samej publiczności. Jego podejście jest bardziej wymagające — i ma swoją cenę.

Coolers, Closers i Cleaners

Framework Grovera zaczyna się od jego książki z 2013 roku, Relentless: From Good to Great to Unstoppable, napisanej we współpracy z Shari Lesser Wenk. Książka dzieli rywali na trzy kategorie, opisane językiem zrozumiałym dla każdego menedżera.

Coolers są niezawodni, ale nieprzejawiający. „Osoba, która przychodzi o 9:00 i wychodzi o 17:00… jej praca jest w porządku”, powiedział Grover w podcaście The Art of Charm. Wykonują to, o co zostaną poproszeni, ale niewiele więcej.

Closers radzą sobie dobrze, gdy warunki są jasne. „Closer jest w stanie dostarczyć końcowy rezultat, dopóki nie zostanie rzucone na niego zbyt wiele zmiennych”, powiedział Grover. Daj im plan, a go zrealizują.

Cleaners zajmują najwyższy szczebel. Grover definiuje Cleanera jako „osobę, która daje ci końcowy rezultat niezależnie od tego, co się na nią rzuci”.

Jego kontynuacja z 2021 roku, Winning: The Unforgiving Race to Greatness, wydana przez Scribner, wraca do tej samej hierarchii. „Ale jest jedna rzecz wspólna dla wszystkich Cleanerów: umiejętność osiągania końcowego rezultatu raz za razem”, pisze.

Kurs za 599 dolarów oparty na książkach

Te same kategorie stanowią podstawę The Relentless System, internetowej platformy treningowej Grovera. Program kosztuje 599 dolarów z dożywotnim dostępem i zawiera moduł zatytułowany „Are you a cleaner?” oraz lekcje takie jak „Don't Think” i „Decide. Commit. Act. Succeed. Repeat.” Kupujący otrzymują również przewodnik określający, do którego z trzech typów należą.

Nowsza seria internetowa, Breakthrough, jest zbudowana wokół 10 tematów, w tym obsesji, presji oraz strachu i wątpliwości. Grover przedstawia materiał jako wezwanie do działania, a nie do refleksji.

„Nie uczę mindsetu”, mówi Grover w filmie na swej stronie internetowej. „To zbyt wiele myśli i pomysłów w głowie, które sprawiają, że przesadnie analizujesz, nie działając”.

Dlaczego Grover wraca do The Last Dance

Większość materiałów Grovera opiera się na The Last Dance, serialu dokumentalnym ESPN z 2020 roku o ostatnim mistrzowskim sezonie Bulls. Serial stał się najbardziej oglądanym dokumentem w historii ESPN, emitowanym wiosną 2020 roku, gdy pandemia COVID-19 wstrzymała większość transmisji sportowych na żywo, a Netflix dystrybuował go międzynarodowo. Fortune relacjonował również produkcję i jej globalny zasięg w materiału z 2020 roku.

Odcinek 8 powraca do serii play-offowej z 1995 roku. Jordan powrócił z baseballu tej wiosny, po 17-miesięcznej przerwie spędzonej w klubie ligi minor league Birmingham Barons, a Magic, prowadzone przez Shaquille'a O'Neala i Penny Hardawaya, wyeliminowały Bulls w sześciu meczach w półfinale konferencji wschodniej.

Hardaway później przyznał, że zwycięstwo obróciło się przeciwko nim. „Respekt zawsze tam był, ale moja teoria była taka, że trzeba zaatakować go, zanim on zaatakował nas. Ale jedyne, co zrobiliśmy, to wkurzyliśmy go”, powiedział w Sports Illustrated. W następnym sezonie Bulls zmiażdżyły Orlando 4:0 w finale konferencji wschodniej w drodze po tytuł — pierwszy z trzech kolejnych mistrzostw w latach 1996–1998 — jak udokumentowano w innym artykule Sports Illustrated.

W Winning Grover cytuje obronę Jordana dotyczącą tego, jak mocno pushował swoich kolegów z drużyny w tamtym okresie: „Spójrz, nie muszę tego robić. Robię to tylko dlatego, że taki jestem. Tak grałem w tę grę. Taka była moja mentalność”.

Ta mentalność spotkała się również z krytyką. Komentarz Fortune z 2024 roku o „the rise of the jerk” opisał Jordanowi z The Last Dance jako „Małostkowego. Złego. Trochę gniewnego.” Ostrzegał, że liderzy, którzy z dumą eksponują swoje wady, mogą uczyć innych, że bycie opryszczkiem to cena sukcesu. Ta wymiana ciosów przypomina, że przenoszenie lekcji z elitarnego sportu do zarządzania pozostaje terenem spornym. Fortune osobno analizował, jak zachowania sportowe wpływają na kulturę miejsca pracy, w relacji o Travisie Kelce i wzroście kultury „jerk”.

Grover akcentuje drugą stronę tej historii. Dla niego lekcją z 1995 roku nie była porażka, lecz to, co Jordan powiedział następnie.

Ta historia pierwotnie ukazała się w Fortune.com.