Grupa ostrzega, że super El Niño może pogorszyć wskaźnik ubóstwa na Filipinach
Najważniejsze informacje
- •Grupa ostrzegła, że potencjalnie wyjątkowo silne „super El Niño” może podnieść wskaźnik ubóstwa na Filipinach poprzez ograniczenie produkcji rolnej i wzrost cen żywności dla gospodarstw o niskich dochodach.
- •El Niño, ciepła faza oscylacji El Niño–Southern Oscillation, powtarza się co dwa do siedmiu lat i zazwyczaj trwa od dziewięciu do dwunastu miesięcy; zdarzenia z lat 1997–1998 oraz 2015–2016 zaliczono do epizodów „super”.
- •Przeszłe zjawiska El Niño przyniosły Filipinom długotrwałe okresy bezdeszczowe i suszę, ograniczając produkcję ryżu, kukurydzy i innych podstawowych upraw, obniżając dochody rolników i podnosząc ceny żywności.
- •Podatność kraju potęguje duży udział rolnictwa w zatrudnieniu, znaczna waga wydatków na żywność w budżetach uboższych rodzin oraz pozycja Filipin wśród największych na świecie importerów ryżu.
- •W poprzednich epizodach filipińskie władze stosowały środki takie jak sztuczne deszczowanie, dostosowane kalendarze siewów i odmiany nasion odporne na suszę, a PAGASA wydaje ostrzeżenia obok prognoz ENSO od Światowej Organizacji Meteorologicznej i amerykańskiego Climate Prediction Center.
Grupa ostrzega, że super El Niño może pogorszyć wskaźnik ubóstwa na Filipinach
Grupa ostrzegła, że potencjalnie wyjątkowo silne „super El Niño” może pogorszyć sytuację ubóstwa na Filipinach — według raportu działu Agribusiness serwisu BusinessWorld Online opublikowanego 16 października 2026 r.
Ostrzeżenie koncentruje się na ryzyku, że niezwykle silne zjawisko El Niño mogłoby ograniczyć produkcję rolną, podnieść ceny żywności i dodatkowo obciążyć gospodarstwa domowe o niskich dochodach — dynamika ta historycznie pokrywała się ze wzrostem wskaźnika ubóstwa w kraju.
El Niño to ciepła faza oscylacji El Niño–Southern Oscillation (ENSO), powtarzającego się wzorca klimatycznego charakteryzującego się ponadprzeciętnymi temperaturami powierzchni morza w centralnej i wschodniej części równikowego Pacyfiku. Epizody zazwyczaj rozwijają się co dwa do siedmiu lat i często trwają od dziewięciu do dwunastu miesięcy. Najintensywniejsze zdarzenia w historii, w tym z lat 1997–1998 oraz 2015–2016, są powszechnie określane jako „super” El Niño.
Filipiny należą do krajów najbardziej narażonych na to zjawisko. Przeszłe epizody przyniosły długotrwałe okresy bezdeszczowe i suszę w części archipelagu, ograniczając produkcję ryżu, kukurydzy i innych podstawowych upraw, obniżając dochody rolników i podnosząc ceny żywności. Rolnictwo stanowi znaczną część zatrudnienia na Filipinach, a żywność odpowiada za dużą część wydatków gospodarstw domowych uboższych rodzin, co sprawia, że krajowy poziom ubóstwa jest szczególnie wrażliwy na nieurodzaj i gwałtowne wzrosty cen.
Dynamikę tę pogłębia struktura zaopatrzenia kraju w żywność: ryż jest podstawą filipińskiej diety, a kraj w ostatnich latach należał do największych na świecie importerów ryżu, co sprawia, że poziom krajowych zbiorów i wolumeny importu są ściśle obserane za każdym razem, gdy susza zagraża produkcji rolnej. W poprzednich epizodach filipińskie władze sięgały po środki łagodzące, takie jak sztuczne deszczowanie, dostosowane kalendarze siewów oraz odmiany nasion odporne na suszę, aby ograniczyć straty w uprawach, natomiast państwowy urząd meteorologiczny PAGASA regularnie wydaje ostrzeżenia dotyczące El Niño, obok sezonowych prognoz ENSO od międzynarodowych obserwatorów, takich jak Światowa Organizacja Meteorologiczna i amerykańskie Climate Prediction Center.
Oryginalny raport jest dostępny w serwisie BusinessWorld Online: Grupa ostrzega, że super El Niño może pogorszyć wskaźnik ubóstwa na Filipinach
