Zgodnie z doniesieniami porozumienie o ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz jest „nieuchronne”. Cieśnina, przez którą przepływa około 20% dziennej globalnej konsumpcji ropy, jest jednym z najważniejszych wąskich gardeł energetycznych na świecie. W odpowiedzi na te doniesienia firma badawcza Capital Economics zidentyfikowała pięć czynników do monitorowania w najbliższych tygodniach i miesiącach.

1. Ruch tankowców przez Ormuz i szerszy region Bliskiego Wschodu

Ruch przez Cieśninę Ormuz niemal całkowicie zamarł po wznowieniu walk po wcześniejszym memorandum of understanding (MoU) i w ostatnich tygodniach utrzymywał się na poziomie znacznie niższym niż zwykle, zauważyło Capital Economics. Sytuację dodatkowo komplikują „ciemne” tranzyty, w których operatorzy statków wyłączają swoje transpondery.

Firma spodziewa się tymczasowego skoku w wyjazdach po ponownym otwarciu szlaku wodnego. Jednakże, ponieważ obecnie w Zatoce Perskiej uwięziona jest mniejsza ilość ropy w porównaniu do czerwca, „egzodus będzie mniejszy, a zatem ceny nie spadną tak bardzo, jak po pierwszym porozumieniu MoU”.

Capital Economics ostrzegło również, że wszelka nowa umowa USA-Iran może ponownie upaść, zwłaszcza gdy negocjacje przejdą do długoterminowych ambicji nuklearnych Iranu. Firma podkreśliła również, że blokada przez Huti saudyjskich eksportów przez Cieśninę Mandabską pokazuje, że ryzyko dla dostaw z Zatoki Perskiej wykracza poza Ormuz.

2. Tempo odbudowy produkcji energii w Zatoce Perskiej

Eksport ropy naftowej z Bliskiego Wschodu w lipcu utrzymał się na poziomie o około 9 milionów baryłek dziennie niższym niż przed wojną. Niemniej jednak, szefowie firm naftowych ogólnie wskazali, że większość przedwojennej produkcji ropy naftowej i zdolności rafineryjnych może zostać przywrócona w ciągu kilku miesięcy.

Dyrektor generalny Qatar Energy oświadczył, że 17% zdolności produkcyjnych skroplonego gazu ziemnego (LNG) w tym kraju będzie wyłączonych z eksploatacji przez dwa do trzech lat z powodu irańskich ataków, choć projekt rozbudowy złoża North Field może zrekompensować część tych strat. Katar jest jednym z trzech największych na świecie eksporterów LNG, co oznacza, że przedłużające się przerwy w dostawach mają wpływ na globalne dostawy gazu wykraczający daleko poza region Zatoki Perskiej.

3. Poziomy komercyjnych zapasów ropy

Nawet przy szybkim ponownym otwarciu cieśniny, komercyjne zapasy ropy mogą nadal „flirtować z poważnie wyczerpanymi poziomami” w trzecim kwartale – napisała firma. 400 milionów baryłek zapasów awaryjnych uwolnionych przez członków Międzynarodowej Agencji Energetycznej (MAE) — pochodzących z rezerw rządowych, takich jak amerykański Strategiczny Rezerwa Ropny (Strategic Petroleum Reserve) — zrekompensowało straty w dostawach w tempie 2-3 milionów baryłek dziennie, ale bufor ten ma zostać wyczerpany do początku lub połowy września.

„W związku z tym, aby uniknąć dalszego zacieśnienia światowego rynku ropy, eksport ropy z Bliskiego Wschodu musiałby wzrosnąć o 2-3 mln bpd w ciągu najbliższego miesiąca, albo MAE musiałaby ogłosić kolejne uwolnienie rezerw strategicznych” — powiedziało Capital Economics.

4. Kompenzujące czynniki po stronie popytu

Firma wskazała na kilka kompenzujących czynników, w tym na gwałtowny spadek chińskiego importu ropy i wzrost amerykańskiego eksportu produktów naftowych. Chiny są największym importerem ropy naftowej na świecie, dlatego utrzymujące się ograniczenia w ich zakupach znacząco zmieniają globalny bilans popytu i podaży. Jednym z zidentyfikowanych ryzyk jest to, że frustracja Trumpa z powodu cen benzyny może skutkować amerykańskim zakazem eksportu produktów naftowych.

„Choć naszym zdaniem Chiny mogą utrzymać import na obecnym poziomie przez wiele kolejnych miesięcy, prawdopodobnie aż do 2027 roku, wiele będzie zależeć od gotowości decydentów i firm do zredukowania zapasów do niskiego poziomu” – napisała firma.

5. Sezonowa dynamika popytu na gaz ziemny

Sezonowe wzorce popytu na gaz ziemny sprawiają, że poziomy magazynowania gazu w Europie przed nadchodzącą zimą są niższe niż w ostatnich latach. W rezultacie, według Capital Economics, jakakolwiek ulga cenowa wynikająca z ponownego otwarcia Ormuzu będzie w krótkim terminie ograniczona.

Bazowa prognoza firmy przewiduje, że ropa Brent — wskaźnik dla około dwóch trzecich światowego handlu ropą międzynarodową — zakończy rok na poziomie 75 USD za baryłkę, a ceny gazu ziemnego w UE pozostaną w okolicach obecnych poziomów 50-55 EUR za MWh przez całą zimę.

Źródło: Investing.com