Złota asteroida może jeszcze znaleźć miejsce w zachodnim systemie finansowym

Chris Powell

Drogi Przyjacielu GATA i Złota:

Może ostatnio GATA zbyt szybko poparła raport w Space Daily --

-- że z wydobywania złota z asteroid nigdy nic nie będzie, a szczególnie z asteroidy Psyche, o której uważa się, że zawiera zilliony ton złota i którą NASA ma nadzieję wkrótce zbadać. Space Daily stwierdziło, że dotarcie do asteroidy, wydobycie jej i sprowadzenie na Ziemię jakiejkolwiek znaczącej ilości metalu byłoby zbyt kosztowne, a nawet gdyby się udało, nowa podaż sprowadziłaby cenę metalu do zera.

Ale kto powiedział, że metal trzeba sprowadzić z powrotem, aby włączyć go do światowego systemu finansowego?

Ekonomiści pewnego wieku mogą pamiętać historię o systemie pieniężnym na południowopacyficznej wyspie Yap, która funkcjonowała na tym, co można by nazwać standardem wapiennym.

Na Yap nie było zbyt wiele złota, ale na pobliskich wyspach było wapienie, a mieszkańcy Yap dostosowali się do swoich warunków. Tworzyli monety z okrągłych wapiennych płyt z otworem pośrodku. Większe monety były trudne do przenoszenia, więc o ich własności czasem rozstrzygała wspólnotowa zgoda.

Pewnego dnia łódź przewożąca ogromną wapienną monetę na Yap z pobliskiej wyspy została złapana w sztormie i straciła swój cenny ładunek za burtą. Ale wszyscy wiedzieli, że wapienna moneta była prawdziwa i choć nie do odzyskania, leżała niedaleko na dnie oceanu. Została więc przypisana osobie, która ją kupiła, i od czasu do czasu była przekazywana dalej oraz przypisywana nowemu właścicielowi.

Mówi się, że ekonomista Milton Friedman porównał tę historię z Yap do standardu złota w bardziej rozwiniętych cywilizacjach, o tyle że złoto, choć stanowiło podstawę międzynarodowych rezerw pieniężnych, rzadko faktycznie opuszczało skarbce banków centralnych, zwłaszcza skarbce Banku Anglii i Federal Reserve Bank of New York.

Ale metafora Friedmana dotycząca standardu wapiennego Yap była fałszywa. O ile złoto we współczesnym zachodnim systemie finansowym rzadko się przemieszczało, o tyle było łatwo dostępne i można je było przenosić, przynajmniej pierwotnie -- a rzeczywiście obecnie dość szybko przemieszcza się z zachodnich skarbców do wschodnich.

Mimo to zachodni system finansowy od dawna idzie śladem Yap, by trzymać się i wykorzystywać to, co pozostało z jego złotych podstaw. Jak GATA od dawna dokumentuje --

-- przez dziesięciolecia zachodnia polityka tłumienia cen złota polegała w dużej mierze na tworzeniu ogromnych wyimaginowanych podaży złota, poprzez zawyżanie i nieuczciwe przypisywanie rezerw złota za pomocą instrumentów pochodnych i fałszywej księgowości, w wyniku czego wiele podmiotów i inwestorów miało roszczenia do tego samego złota. System działał tak długo, jak niewielu rzekomych właścicieli złota żądało dostawy, a większość zamiast tego pozostawiała nadsubskrybowany metal w depozycie banków i rządów uczestniczących w schemacie fałszowania podaży.

Przynajmniej na Yap wapienna moneta na dnie morza nie wydaje się być nadsubskrybowana. Yapczycy nie byli bowiem tak wyrafinowani -- to znaczy tak nieuczciwi i łatwowierni -- jak współcześni mieszkańcy Zachodu. (Oczywiście Yapczycy mieli tę przewagę, że funkcjonowali bez organizacji informacji finansowej i wielkich domów finansowych, takich jak te, które kontrolują media finansowe na Zachodzie.)

Być może jednak nadsubskrypcję złota na Zachodzie można by jeszcze bardziej przedłużyć przy pomocy tej asteroidy i NASA. Załóżmy, że powszechnie uznano by, iż Psyche zawiera zilliony ton złota, i załóżmy, że własność tego złota mogłaby zostać sprawiedliwie przydzielona między główne rządy i banki centralne na mocy międzynarodowego porozumienia.

To złoto można by następnie zwekslować na papierze i sprowadzić jego cenę tak nisko, jak gdyby cały ten metal został faktycznie dostarczony na Ziemię. Rzeczywiście, to nowe, niedostępne fizycznie złoto mogłoby uczynić specjalne prawa ciągnienia Międzynarodowego Funduszu Walutowego zbędnymi; te aktywa rezerwowe, które zawsze czekają na formalną monetyzację, jeśli system kontroli cen złota się załamie.

Z "Money for Nothing" sprzed 40 lat chłopaki z Dire Straits trafili w sedno, choć może celowali trochę zbyt nisko:

Teraz spójrz na tych jojów. Tak się to robi. Grasz na gitarze w MTV. To nie działa. Tak się to robi. Pieniądze za nic i dziewczyny za darmo.

To nadal nie działa. Tak się to robi. Pozwólcie, że wam powiem, ci goście nie są głupi. Może pojawić się pęcherz na małym palcu. Może pojawić się pęcherz na kciuku.

O autorze

Chris Powell

GATA.ORG

CHRIS POWELL, sekretarz/skarbnik

Gold Anti-Trust Action Committee Inc.

Chris Powell jest dziennikarzem w Connecticut, gdzie przez 44 lata był redaktorem zarządzającym Journal Inquirer, dziennika w Manchesterze. Nadal pisze tam oraz dla pięciu innych gazet w stanie felietony polityczne i często występuje w lokalnych programach radiowych. Jest także sekretarzem/skarbnikiem Gold Anti-Trust Action Committee Inc. (GATA), którą współzałożył w 1999 roku, aby ujawniać i przeciwstawiać się manipulacjom na rynku złota prowadzonym przez zachodnie banki centralne i ich agentów z banków inwestycyjnych. Redaguje GATA Dispatch, codzienny elektroniczny biuletyn organizacji. Jest również członkiem zarządu Connecticut Council on Freedom of Information i był jego stanowym przewodniczącym ds. legislacyjnych w latach 2004-2010.

---

Pomóż utrzymać GATA:

GATA jest organizacją zajmującą się prawami obywatelskimi i edukacją, z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, zwolnioną z podatku na mocy amerykańskiego kodeksu podatkowego Internal Revenue Code. Jej e-mailowe komunikaty są bezpłatne, a subskrypcję można rozpocząć pod adresem:

Aby wesprzeć GATA, odwiedź:

Rejestracja newslettera