Rynek akcji to nie jedna pojedyncza transakcja

S&P 500 może zakończyć dzień niemal bez zmian, nie oznacza to jednak, że inwestorzy byli bierni. Miliardy dolarów mogły wypłynąć z akcji technologicznych i konsumpcyjnych, trafiając jednocześnie do sektora ochrony zdrowia, energetyki lub dóbr podstawowych. Takie przemieszczanie się kapitału między różnymi częściami rynku nazywa się rotacją sektorową. Zrozumienie tego zjawiska może pomóc inwestorom dostrzec zmiany, które nie zawsze są widoczne w głównych indeksach giełdowych, zwłaszcza gdy szerokie indeksy odniesienia wyglądają na spokojne, ale przywództwo pod ich powierzchnią się zmienia.

Czym jest sektor rynku akcji?

Sektor to grupa spółek prowadzących w dużej mierze podobną działalność. Sektor technologiczny obejmuje wiele firm software'owych i półprzewodnikowych. Finanse — banki, ubezpieczycieli i firmy inwestycyjne. Dobra podstawowe (Consumer Staples) to spółki sprzedające produkty, które ludzie zwykle kupują również w trudnych okresach gospodarczych, takie jak żywność, napoje i artykuły gospodarstwa domowego.

Inwestorzy profesjonalni zadają zatem dwa różne pytania: czy rynek akcji rośnie, czy spada? Oraz: gdzie wewnątrz rynku przemieszcza się kapitał? Drugie pytanie bywa czasem w stanie ujawnić zwrot, zanim stanie się on oczywisty w głównych indeksach.

Gdzie kapitał przemieszcza się teraz na rynku akcji?

Najnowsze dane do zamknięcia rynku amerykańskiego 20 sierpnia sugerują, że kapitał staje się bardziej selektywny. Nie jest to lista sektorów, które na pewno wzrosną lub spadną; to migawka tego, jak zmienia się układ dowodów.

Najnowsze sygnały sugerują, że dobra podstawowe mogą wchodzić w fazę wczesnej akumulacji, podczas gdy sektory użyteczności publicznej i dóbr konsumpcyjnych niepodstawowych stygną. Dobra podstawowe są szczególnie interesujące, ponieważ kapitał może napływać, zanim sektor stanie się powszechnie popularny. Z kolei części sektora technologicznego przyciągały wcześniej silną koncentrację inwestorów, co utrudniało mu dalsze przewyższanie już wysokich oczekiwań.

Podstawowa lekcja jest prosta: wczesni inwestorzy często wchodzą, gdy historia inwestycyjna dopiero zdobywa akceptację, a późni przybywają, gdy zna ją już niemal wszyscy. Kupowanie niepopularnego sektora wyłącznie dlatego, że jest niepopularny, nie jest jednak wiarygodną strategią. Kilka sygnałów powinno zacząć poprawiać się jednocześnie.

Cena to tylko jedna wskazówka

Jednodniowy wzrost sektora nie musi oznaczać, że inwestorzy profesjonalni stają się bardziej nastawieni na wzrosty. Inwestorzy mogą obserwować cztery szersze wskazówki:

• Przepływy kapitału: czy nowe środki napływają do funduszy posiadających akcje tego sektora? Przepływy ETF śledzą pieniądze wpływające do funduszy notowanych na giełdzie i z nich wypływające.
• Pozycje inwestycyjne: czy inwestorzy profesjonalni zwiększają, czy zmniejszają udział sektora w swoich portfelach?
• Siła względna: czy sektor radzi sobie lepiej, czy gorzej niż cały rynek akcji?
• Narracja: czy istnieje wiarygodny powód ekonomiczny, polityczny lub biznesowy, dla którego inwestorzy zmieniliby swoją ekspozycję?

Najmocniejsze zjawiska zwykle następują, gdy kilka sygnałów wskazuje ten sam kierunek. Przykładowo sektor może zyskać 3% po jednej pozytywnej wiadomości. Taki ruch mógłby jednak szybko zniknąć. Zyskuje na znaczeniu, jeśli pieniądze napływają od kilku tygodni, inwestorzy profesjonalni zwiększają ekspozycję, a sektor zaczyna prześcigać S&P 500.

Najnowsze dane dotyczące sektora użyteczności publicznej ilustrują odwrotną sytuację. Jedynie 19,4% akcji spółek z tego sektora znajdowało się powyżej swojej 50-dniowej średniej kroczącej w odczycie zasięgu z 18 sierpnia, co pokazuje, że słabość objęła dużą część sektora, a nie tylko kilka spółek — według Day Hagan Asset Management. Rosnąca rentowność obligacji skarbowych dodała kolejne wyzwanie, ponieważ wyższy dochód z obligacji może czynić wrażliwe na stopy procentowe akcje spółek użyteczności publicznej mniej atrakcyjnymi.

Cztery podstawowe fazy rotacji sektorowej

Trendy sektorowe można zrozumieć poprzez cztery proste fazy.

1. Wczesna akumulacja. Kapitał po cichu zaczyna napływać do sektora. Okazja może nie być jeszcze popularna, a wyniki cenowe sektora mogą wciąż wyglądać mało imponująco.
2. Nagrzewanie się. Coraz więcej inwestorów dostrzega zmianę. Przepływy do funduszy i siła względna stają się wyraźniejsze, a historia inwestycyjna przyciąga większą uwagę.
3. Zatłoczenie. Historia jest powszechnie znana i niemal każdy zdaje się popierać tę pozycję. Sam argument może wciąż być trafny, ale większość zakupów mogła już mieć miejsce.
4. Stygnięcie. Kapitał zaczyna wypływać, wyniki słabną w porównaniu z szerszym rynkiem albo pierwotna historia inwestycyjna traci na atrakcyjności.

Prowadzi to do jednej z najważniejszych lekcji inwestowania: świetna historia inwestycyjna może stać się złym punktem wejścia, jeśli wszyscy już ją posiadają. Może być też odwrotnie. Pomijany sektor może stać się interesujący, zanim jego ceny akcji zaczną robić wrażenie, ale inwestorzy powinni mimo to poczekać na potwierdzające dowody.

Dlaczego „defensywny” nie znaczy „bezpieczny”

Sektory użyteczności publicznej, dóbr podstawowych i ochrony zdrowia są często opisywane jako defensywne. Ludzie nadal potrzebują prądu, żywności, artykułów gospodarstwa domowego i leków, gdy wzrost gospodarczy słabnie. Przychody tych spółek mogą być zatem bardziej stabilne niż przychody firm sprzedających produkty opcjonalne lub drogie.

Akcje defensywne jednak również mogą spadać. Sektor użyteczności publicznej daje przydatny bieżący przykład. Długoterminowa teza, że centra danych i sztuczna inteligencja będą wymagały więcej energii elektrycznej, nie zniknęła. Jednak szerokie fundusze sektora użyteczności publicznej zanotowały ostatnio wykupienia, uczestnictwo w rynku osłabło, a rosnąca rentowność obligacji zwiększyła konkurencję o kapitał inwestorów — według ETF Central. Inwestorzy coraz wyraźniej oddzielają pojedyncze spółki, które mogą bezpośrednio skorzystać na rosnącym zapotrzebowaniu na energię, od ogólnej ekspozycji na cały sektor użyteczności publicznej.

„Defensywny” opisuje charakter biznesu. Nie gwarantuje, że jego akcje są atrakcyjnie wycenione ani chronione przed stratami.

Co rotacja sektorowa mówi o oczekiwaniach inwestorów

Rynki zwykle handlują w oparciu o oczekiwania dotyczące tego, co nastąpi, a nie tylko o to, co dzieje się dziś. Różne rotacje mogą dostarczać różnych wskazówek ekonomicznych:

• Kupowanie spółek przemysłowych może sugerować oczekiwania silniejszej koniunktury budowlanej lub wydatków inwestycyjnych.
• Kupowanie akcji energetycznych może odzwierciedlać oczekiwania wyższych cen surowców lub mocniej ograniczonej podaży.
• Kupowanie dóbr podstawowych może wskazywać, że inwestorzy stają się bardziej ostrożni.
• Sprzedawanie akcji dóbr konsumpcyjnych niepodstawowych może sugerować obawę, że gospodarstwa domowe ograniczą wydatki opcjonalne.
• Kupowanie sektora ochrony zdrowia może odzwierciedlać preferencję wobec spółek, których popyt jest mniej zależny od cyklu gospodarczego.

Sektor dóbr konsumpcyjnych niepodstawowych zanotował ostatnio około 576 mln dolarów tygodniowych wypływów z ETF-ów, podczas gdy wyższe ceny ropy, drogi kredyt i rosnąca rentowność obligacji zwiększyły presję na konsumenckie perspektywy — według ETF Central. Rozczarowująca prognoza sprzedaży Walmart z 20 sierpnia dała inwestorom kolejny powód, by kwestionować siłę wydatków gospodarstw domowych, jak donosi Reuters.

Nie dowodzi to, że wydatki konsumpcyjne się załamią. Pokazuje, że duże zasoby kapitału coraz mniej komfortowo odnoszą się do tego ryzyka. Rynki mogą się mylić i często zmieniają zdanie. Rotacja sektorowa jest użyteczna, ponieważ ujawnia, na co inwestorzy się przygotowują, a nie dlatego, że gwarantuje, co się wydarzy.

Co powinien początkujący inwestor faktycznie robić?

Rotacja sektorowa nie oznacza, że inwestorzy powinni nieustannie sprzedawać jedną grupę akcji i gonić za inną. Zamiast tego warto okresowo przeglądać główne sektory i zadawać pytania:

• Gdzie kapitał inwestycyjny przemieszczał się konsekwentnie?
• Które sektory zaczynają prześcigać szerszy rynek?
• Czy istnieje wiarygodny powód, by inwestorzy nadal zwiększali ekspozycję?

Jeśli porusza się tylko cena, należy zachować sceptycyzm. Jeśli cena, przepływy, pozycje profesjonalistów i narracja inwestycyjna zaczną zmieniać się razem, zjawisko to zasługuje na większą uwagę.

Analiza sektorowa może też wyjaśnić, dlaczego zdywersyfikowany portfel zachowuje się inaczej niż główny indeks S&P 500. Indeks może pozostawać stabilny, podczas gdy jedne sektory się umacniają, a inne ponoszą pod powierzchnią istotne spadki. Celem nie jest znalezienie sektora, który jako następny na pewno wzrośnie. Chodzi o dostrzeżenie momentu, w którym zmienia się układ dowodów, zanim ruch stanie się oczywisty dla wszystkich.

Ten artykuł ma wyłącznie charakter edukacyjny. Nie stanowi indywidualnej porady inwestycyjnej. Przepływy funduszy, warunki gospodarcze i przywództwo rynkowe mogą szybko się odwrócić, dlatego inwestorzy powinni przeprowadzić własne badania oraz uwzględnić swoje cele osobiste i tolerancję ryzyka.