Starlink złożył wniosek do indyjskich regulatorów o zgodę na prowadzenie sieci satelitarnej z technologią direct-to-device, co pozwoliłoby zwykłym telefonom komórkowym łączyć się z satelitami na orbicie bez specjalnego sprzętu. Złożenie wniosku to najnowsza próba SpaceX ekspansji na jednym z największych rynków telekomunikacyjnych na świecie.

Indyjski regulator sektora kosmicznego, IN-SPACe, wcześniej odrzucił wniosek Starlinka związany z satelitami drugiej generacji (Gen 2), wskazując niespełnione wymagania oraz brak ram regulacyjnych dla łączności direct-to-device, czyli D2D.

Licencja jest, ale nie ta właściwa

Starlink nie zaczyna w Indiach od zera. Spółka uzyskała w 2025 roku pięcioletnią licencję IN-SPACe na podstawowe usługi satelitarne, a to upoważnienie pozostaje ważne do lipca 2030 roku. Jej konstelacja Gen 1 otrzymała już również zgodę na konwencjonalne usługi szerokopasmowego internetu satelitarnego w tym kraju.

Problem polega na tym, że Indie nie mają jeszcze przepisów regulujących usługę D2D. Departament Telekomunikacji, czyli DoT, oraz Telecom Regulatory Authority of India, czyli TRAI, nadal opracowują zasady dotyczące wykorzystania widma, cen i wymogów operacyjnych dla łączności D2D. Dopóki te ramy nie zostaną sfinalizowane, szersze plany Starlinka nie mogą zostać zrealizowane.

Indyjscy operatorzy telekomunikacyjni zgłaszają obawy

Ugruntowane indyjskie spółki telekomunikacyjne zgłosiły obawy konkurencyjne wobec satelitarnych usług D2D. Operatorzy tacy jak Reliance Jio i Bharti Airtel wydali miliardy dolarów na budowę sieci naziemnych w ogromnej geografii kraju. Usługa, która łączy urządzenia bezpośrednio z satelitami, z pominięciem wież komórkowych, mogłaby zagrozić tej inwestycji.

W centrum sporu znajduje się polityka dotycząca widma częstotliwości. Operatorzy naziemni zwykle uzyskują widmo w drodze kosztownych aukcji, podczas gdy operatorzy satelitarni historycznie otrzymywali widmo poprzez przydział administracyjny, który nie wiąże się z podobnym poziomem opłat. Indyjskie firmy telekomunikacyjne argumentują, że tworzy to nierówne warunki konkurencji, a regulatorzy wydają się traktować te obawy poważnie podczas opracowywania nowych przepisów.

Globalny harmonogram wywiera presję

Satelity Gen 2 Starlinka, które mają obsługiwać usługę D2D, są planowane do globalnego wdrożenia od połowy 2027 roku. Amerykańska Federalna Komisja Łączności przyznała częściowe zgody na testy, wyznaczając Starlinkowi kierunek wdrażania technologii na rynkach, gdzie przygotowano już podstawy regulacyjne.

Tempo prac w Indiach ma znaczenie, ponieważ kraj wciąż kształtuje zasady, które zadecydują o tym, jak sieci satelitarne i telekomunikacyjne mogą współistnieć w tym segmencie. Jeśli DoT i TRAI nie sfinalizują zasad D2D przed rozpoczęciem globalnego wdrażania Starlinka, Indie pozostaną na etapie konsultacji i tworzenia przepisów, podczas gdy technologia będzie rozwijana gdzie indziej.

Dla Starlinka najnowszy wniosek sugeruje konsekwencję, a nie wycofanie się z rynku indyjskiego. Pięcioletnia licencja na podstawowe usługi daje spółce punkt oparcia, a zgoda na szerokopasmowy internet satelitarny Gen 1 utrzymuje jej obecność operacyjną, podczas gdy czeka na ustanowienie przepisów D2D.