Dwie propozycje zaplanowane na głosowanie w dniach 23-29 sierpnia mogą usunąć blisko 18,9 mln SOL z długoterminowego harmonogramu emisji Solany — wynika z analizy przedstawionej w materiale wideo kryptoanalityka Fire Hustle. Przy cytowanych cenach odpowiada to około 1,39 mld USD przyszłej podaży, która nigdy nie trafiłaby do obiegu.

Fire Hustle określił to głosowanie jako istotny sprawdzian modelu ekonomicznego Solany oraz jej nowo uruchomionego systemu zarządzania on-chain. Główny kompromis jest jasny: zmniejszenie emisji może złagodzić potencjalną presję sprzedażową, ale jednocześnie obniży nagrody dla walidatorów zabezpieczających sieć. Solana należy do największych blockchainów proof-of-stake pod względem kapitalizacji rynkowej, a znaczna część jej podaży SOL w obiegu jest stakowana, co sprawia, że zmiany w ekonomii walidatorów mają wpływ na szeroki krąg uczestników.

Przyspieszona ścieżka do pułapu inflacji 1,5%

Pierwsza propozycja, oznaczona jako SGP-0002, pozostawiłaby docelowy roczny pułap emisji Solany na poziomie 1,5% bez zmian. Zamiast tego skróciłaby harmonogram osiągnięcia tego pułapu z prawie sześciu lat w ramach obecnego planu do mniej niż trzech lat — wskazał analityk.

Stopa emisji Solany rozpoczęła się od 8% rocznie i od tamtego czasu spadła do około 3,8%. Sieć obecnie tworzy z grubsza 60 000 SOL dziennie na nagrody dla walidatorów, co czyni propozycję emisji istotnie ważniejszą niż odrębna propozycja dotyczącą opłat.

Druga propozycja, SGP-0003, przekształciłaby opłaty transakcyjne w mniejszą opłatę bazową kierowaną do walidatorów oraz opłatę opartą na mocy obliczeniowej, która byłaby w pełni spalana. Rozwiązanie to nawiązuje do mechanizmów spalania opłat przyjętych przez inne duże sieci Layer 1, w szczególności przez upgrade EIP-1559 sieci Ethereum w 2021 roku, który wprowadził spalanie opłaty bazowej i przeformował oczekiwania wobec deflacyjnej tokenomii. Szacuje się, że dzienne spalanie SOL wzrośnie z około 648 SOL do 1 500-1 800 początkowo, a przy pełnym wdrożeniu może osiągnąć 7 500-9 000 SOL. Nawet przy górnej granicy nowa emisja nadal jednak znacznie przewyższyłaby spalaną podaż.

Ekonomia walidatorów w centrum uwagi

Mniejsi walidatorzy mogą mieć najsilniejszą motywację do sprzeciwu wobec zmian. Koszty operacyjne walidatora szacuje się na około 350 SOL rocznie, a przychody zależą od delegowanego staku i prowizji. Zgodnie z materiałem wideo około 290 walidatorów obecnie działa ze stratą — liczba ta może wzrosnąć do 320 w ciągu trzech lat, jeśli nagrody zostaną obniżone.

Wsparcie delegacyjne Solana Foundation dla mniejszych operatorów jest również stopniowo ograniczane, co — jak zauważył analityk — może potęgować presję finansową na tych uczestników.

Helios, określany jako największa firma infrastrukturalna Solany, oraz Jupiter zostały wskazane jako czołowi nazwani zwolennicy, z odpowiednio 16 mln SOL i 12,47 mln SOL popierającymi te propozycje. Z materiału Fire Hustle wynika, że inżynierowie Helios są autorami obu propozycji.

W odróżnieniu od wcześniejszych procesów zarządczych stakerzy mogą teraz odrzucić głos swojego walidatora za pośrednictwem systemu zarządzania on-chain Solany. Ta możliwość może okazać się decydująca: podobna propozycja z marca 2025 r. zgromadziła podobno ponad 74% frekwencji, ale nie osiągnęła wymaganego progu zatwierdzenia 66,6%, kończąc na 43,6% poparcia.

Sierpniowe głosowanie to mniej bezpośredni katalizator cenowy, a bardziej strukturalny sprawdzian tego, czy Solana jest w stanie dostosować swoją politykę monetarną bez destabilizacji bodźców dla walidatorów. Choć niższa przyszła emisja może przynieść korzyści dla dynamiki podaży, popyt, warunki rynkowe i frekwencja głosujących pozostają kluczowymi niewiadomymi.