AktualnościKryptoSolana i JPMorgan celują w szybsze rozliczenia instytucjonalne poprzez łańcuchowe delivery-versus-payment

Solana i JPMorgan celują w szybsze rozliczenia instytucjonalne poprzez łańcuchowe delivery-versus-payment

Autor: DefiLiban·

Najważniejsze informacje

  • •Opublikowana dokumentacja DVP Solany opisuje model rozliczeń, w którym transfer aktywów i płatność kończą się jednocześnie, eliminując okno, w którym istnieje ryzyko rozliczeniowe.
  • •Akcje w USA rozliczane są obecnie w cyklu T+1, a w wielu innych jurysdykcjach w T+2, co pozostawia obie strony transakcji narażone na ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta i uniemożliwia ponowne wykorzystanie kapitału.
  • •Kluczowe szczegóły inicjatywy, w tym struktura produktu, status pilotażu w stosunku do produkcji, objęte klasy aktywów oraz ramy zgodności i depozytowania, pozostają niepotwierdzone, a nie powołano żadnego formalnego wspólnego ogłoszenia.
  • •Instytucjonalna jednostka aktywów cyfrowych JPMorganu wcześniej badała łańcuchową infrastrukturę repo i płynności intraday, więc tory rozliczeniowe dla tokenizowanych papierów wartościowych odpowiadają jej ujawnionemu kierunkowi strategicznemu.
  • •Klasyfikacja regulacyjna jest wiążącym ograniczeniem, ponieważ każdy system DVP rozliczający tokenizowane papiery wartościowe na łańcuchu publicznym wymaga decyzji SEC lub równoważnego regulatora dotyczącej ostateczności rozliczeń i obowiązków depozytariusza ewidencji, a formalne wytyczne nie zostały wydane.
Solana i JPMorgan celują w szybsze rozliczenia instytucjonalne poprzez łańcuchowe delivery-versus-payment

Solana Foundation i JPMorgan celują w szybszą infrastrukturę rozliczeń instytucjonalnych, a opublikowane prace Solany nad modelem delivery-versus-payment (DVP) wskazują na przygotowania do wprowadzenia atomowych, niemal natychmiastowych torów rozliczeniowych dla uczestników instytucjonalnych rynków kapitałowych.

Czym jest inicjatywa

Deklarowanym celem jest szybkość rozliczeń instytucjonalnych — konkretnie skrócenie opóźnień i ekspozycji na kontrahenta występujących między wykonaniem transakcji a ostatecznym przekazaniem aktywów. Dokumentacja DVP Solany opisuje delivery-versus-payment jako model rozliczeń w rozwoju: mechanizm, w którym transfer aktywów i płatność kończą się jednocześnie, eliminując lukę, w której istnieje ryzyko rozliczeniowe.

DVP to standardowy model rozliczeń wymagany przez instytucjonalnych depozytariuszy i prime brokerów, opierający się na tej samej zasadzie, co tradycyjne systemy rozliczeniowe, takie jak Depository Trust & Clearing Corporation (DTCC). Przeniesienie tego modelu na łańcuch za pośrednictwem Solany celuje w wielodniowe okno ostateczności, które wciąż charakteryzuje większość rozliczeń akcji i obligacji.

Wiele szczegółów pozostaje niepotwierdzonych na podstawie publicznie dostępnych informacji: dokładna struktura produktu, czy inicjatywa przeszła z pilotażu do produkcji, które klasy aktywów i wolumeny transakcji są objęte zakresem oraz jakie ramy zgodności depozytowania JPMorgan zastosuje do ewentualnej łańcuchowej strony płatności. Chociaż nagłówek wymienia obie strony, w momencie pisania nie powołano żadnego formalnego wspólnego ogłoszenia z weryfikowalnymi szczegółami.

Dlaczego szybkość rozliczeń to problem efektywności kapitałowej

Standardowe rozliczenia akcji obecnie działają w cyklu T+1 w Stanach Zjednoczonych i T+2 w wielu innych jurysdykcjach. W tym oknie obie strony transakcji są narażone na ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, a kapitał zabezpieczający otwarte pozycje nie może zostać ponownie wykorzystany. Dla instytucji prowadzących duże zbilansowane księgi pozycji skrócenie rozliczenia do niemal zerowych opóźnień to bezpośrednia redukcja wymaganej marży i operacyjnego collateralu.

Atomowy DVP na wysokoprzepustowym łańcuchu, takim jak Solana, rozwiązuje ten problem na poziomie protokołu: płatność i dostawa rozliczają się w tym samym slocie albo żadna z nich. Nie ma częściowego wykonania, opóźnień w uzgadnianiu z depozytariuszem ani nocnego okna ekspozycji. Instytucje oceniające model będą nadal musiały ocenić ryzyko kontraktów inteligentnych, klasyfikację regulacyjną łańcuchowej ostateczności rozliczeń oraz czy tokenizowane reprezentacje aktywów bazowych mają taką samą pozycję prawną jak oryginały.

Instytucjonalna jednostka aktywów cyfrowych JPMorganu wcześniej badała łańcuchową infrastrukturę repo i płynności intraday, więc koncentracja na torach rozliczeniowych dla tokenizowanych papierów wartościowych odpowiada jej ujawnionemu kierunkowi strategicznemu. Oddzielnie Solana przyciągnęła w ostatnich tygodniach znaczne świeże przepływy kapitału instytucjonalnego, co sygnalizuje, że zainteresowanie zarządzających warstwą rozliczeniową sieci wykracza poza detaliczne zdecentralizowane finanse (DeFi).

Kamienie milowe, które potwierdziłyby postęp

Aby inicjatywa przeszła od deklarowanego celu do weryfikowalnej infrastruktury, rynek musiałby zobaczyć formalne ogłoszenie produktu lub sieci wskazujące konkretny aktyw rozliczeniowy i wyjaśniające, czy tokenizowane obligacje skarbowe, akcje czy instrumenty repo są objęte zakresem. Ujawniony zakres pilotażu z nazwanymi kontrahentami, wolumenami transakcji i mierzalnymi benchmarkami opóźnień oddzieliłby dowód koncepcji od gotowości produkcyjnej.

Klasyfikacja regulacyjna będzie wiążącym ograniczeniem. Każdy system DVP rozliczający tokenizowane papiery wartościowe na łańcuchu publicznym wymaga jednoznacznej decyzji amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) luboważnego regulatora, czy łańcuchowa ostateczność spełnia istniejące zasady rozliczeń oraz jak obsłużony zostaje obowiązek depozytariusza ewidencji. Mianowanie przewodniczącego SEC skoncentrowanego na kryptowalutach, z Jayem Claytonem powracającym do roli regulacyjnej, zmieniło ton tej dyskusji, ale formalne wytyczne dotyczące łańcuchowej ostateczności rozliczeń nie zostały jeszcze wydane.

Mają również zastosowanie kwestie zarządzania i ryzyka operacyjnego: każdy produkcyjny system DVP wymaga zdefiniowanego zarządzania aktualizacjami, procedur reagowania na incydenty oraz mechanizmów awaryjnych na wypadek przestoju lub reorganizacji łańcucha rozliczeniowego. Dopóki nie zostaną one ujawnione, inicjatywa pozostaje na etapie wyznaczania celów, a nie wdrożenia.