Szwajcarski operator giełdy SIX oraz aplikacja płatnicza TWINT dołączyły do sandboxa stablecoina CHF. Dziewięć szwajcarskich firm bada teraz, w chronionym środowisku live, jak cyfrowy frank CHFD może być wykorzystywany w konkretnych przypadkach użycia.

Stablecoin to aktywo cyfrowe, które zazwyczaj śledzi walutę w relacji 1:1, a w przypadku CHFD tą walutą jest frank szwajcarski. Sam sandbox to kontrolowane środowisko live z ograniczoną grupą uczestników i limitami kwotowymi, w którym zaangażowane instytucje mogą wypróbowywać nowe cyfrowe produkty finansowe w realistycznych warunkach, nie ponosząc ryzyka związanego z otwartym wprowadzeniem na rynek. UBS, PostFinance, Sygnum, Raiffeisen, Zürcher Kantonalbank, BCV i Swiss Stablecoin AG uruchomiły inicjatywę w kwietniu 2026 r., co zostało zgłoszone przez CVJ.CH. Była członkini Rady Kantonów SP Pascale Bruderer założyła Swiss Stablecoin AG w 2022 r. (wywiad z CVJ.CH tutaj), a jej spółka zależna CHFD Infrastruktur AG prowadzi platformę. CHFD jest technicznie aktywny od końca czerwca, a wraz z dwoma nowymi uczestnikami grupa powiększa się z siedmiu do dziewięciu partnerów, przez co inicjatywa wychodzi obecnie z fazy przygotowawczej.

SIX i TWINT wzmacniają sandbox stablecoina CHF

Dwaj nowi uczestnicy wnoszą możliwości, których dotąd brakowało partnerom założycielskim. SIX prowadzi szwajcarską giełdę papierów wartościowych, rozlicza transakcje papierami wartościowymi, przetwarza informacje finansowe i zapewnia znaczną część infrastruktury płatniczej kraju. Przy stole zasiada tym samym instytucja, której systemy kiedyś musiałyby obsługiwać rozrachunek każdego stablecoina frankowego w biznesie instytucjonalnym. Nie da się ominąć tej infrastruktury wszędzie tam, gdzie tokenizowane aktywa muszą spotkać się z cyfrowym środkiem płatności. SIX nie jest też nowicjuszem w rozliczaniu aktywów cyfrowych na własnej infrastrukturze: od grudnia 2023 r. Szwajcarski Bank Narodowy prowadzi na SIX Digital Exchange pilot hurtowej cyfrowej waluty banku centralnego, w ramach którego banki rozliczają tokenizowane papiery wartościowe hurtowym CBDC emitowanym przez SNB w transakcjach live. Testy w sandboxie dotyczą natomiast prywatnie emitowanego stablecoina frankowego, więc oba projekty biegną równolegle i mogą kiedyś zbiec się na tej samej infrastrukturze rozrachunkowej. TWINT obejmuje drugą stronę, czyli płatności między klientami końcowymi a sprzedawcami.

Liczby stojące za aplikacją pokazują, jak dominująca jest ta pozycja: w połowie 2025 r. z TWINT aktywnie korzystało ponad 6 milionów osób, a dostawca przetworzył 773 miliony transakcji w 2024 r. W badaniu Swiss Payment Monitor z 2024 r., prowadzonym przez Uniwersytet w St. Gallen, aplikacja osiągnęła 67,8% udziału w rynku, wyprzedzając zdecydowanie Apple Pay (12,5%), Google Pay (3,3%) i Samsung Pay (2,7%). Akceptuje ją około 81% sklepów stacjonarnych i 84% sklepów internetowych w kraju. Rozwiązanie płatnicze omijające ten zasięg ma więc w Szwajcarii pod górkę. Dla każdego cyfrowego franka, który celuje w płatności codzienne, integracja z TWINT lub współistnienie obok niego jest zatem mniej opcją, a bardziej warunkiem strukturalnym.

Do momentu przystąpienia obu firm inicjatywa była w istocie ćwiczeniem wśród banków. Operator infrastruktury rynkowej oraz faktyczny standard szwajcarskich płatności codziennych testują teraz wraz z bankami – dwóch graczy, których systemy w razie wprowadzenia stablecoina i tak byłyby wąskim gardłem. Zmienia to charakter projektu z badania wykonalności wśród instytucji w kierunku testu obejmującego cały system płatniczy. Obie firmy wnoszą również wiedzę specjalistyczną w zakresie infrastruktury rynku finansowego i cyfrowych rozwiązań płatniczych.

Płatności programowalne jako nowy obszar testów

Przypadki użycia dzielą się na dwie grupy, a pierwsza obejmuje wzorce już ugruntowane międzynarodowo: zautomatyzowane transakcje między instytucjami finansowymi oraz rozrachunek tokenizowanych aktywów cyfrowych. Oba dotyczą biznesu międzybankowego i pytania, czy stablecoin frankowy rozlicza się tam szybciej i taniej niż istniejące procedury. Niewiele w tym nowego, ale ta część dostarcza solidnej podstawy porównawczej względem tego, co już działa dziś na rynku.

Druga grupa jest ciekawsza, ponieważ partnerzy wkraczają tam w prawdziwie nowy teren. Testy badają, czy programowalność może obniżyć ryzyko oszustw na platformach marketplace, czy sprawiedliwy dostęp do biletów na wydarzenia da się wymusić oraz czy wypłaty sektora publicznego mogą przebiegać wydajniej. Wspólnym mianownikiem tych trzech przypadków jest osadzanie warunków bezpośrednio w środku płatności zamiast zabezpieczania ich umowami i pośrednikami. Kwota staje się dostępna dopiero wtedy, gdy zajdzie zdefiniowany warunek. Przenosi to test w obszar, który tylko marginalnie pokrywa się z klasyczną bankowością.

CHFD Infrastruktur AG prowadzi platformę stablecoina CHF, na której realizowane są te przypadki. Sami partnerzy mówią o pracy podstawowej pod przyszłe rozwoje w płatnościach cyfrowych i to sformułowanie jest precyzyjne: nie chodzi o produkty gotowe na rynek, lecz o pytanie, które obszary zastosowań w ogóle się bronią. Wybór jest mimo to uderzający. Sprzedaż biletów i wypłaty rządowe to obszary, w których stablecoin frankowy konkuruje nie z istniejącymi produktami krypto, lecz z procedurami, które dziś nie są zorganizowane ani cyfrowo, ani wydajnie.

Otwarta faza testowa do końca 2026 roku

Faza testowa potrwa prawdopodobnie do końca 2026 r., a partnerzy świadomie pozostawiają jej wynik otwarty. Nacisk położony jest na wiedzę: gdzie stablecoin CHF mógłby tworzyć wartość dodaną, jakie istnieją wyzwania oraz jakich warunków technicznych, operacyjnych i regulacyjnych wymagałby dalszy rozwój. Przegląd wyników powinien nastąpić po zakończeniu inicjatywy. Konstrukcja wprost nie stanowi decyzji o późniejszym wprowadzeniu na rynek.

Ta powściągliwość ma tło regulacyjne. Rada Związkowa i FINMY prowadzą reformę ustawy o instytucjach finansowych, której konsultacje trwały od października 2025 r. do lutego 2026 r. Projekt przewiduje nową kategorię licencji zwaną instytucją płatniczą, która wprost zezwala na emitowanie opartych na kryptowalutach środków płatniczych o stabilnej wartości oraz znosi poprzedni limit 100 milionów CHF dla depozytów klientów w ramach autoryzacji fintechowej. Jej wejście w życie jest mało prawdopodobne przed 2027 rokiem. Do tego czasu roszczenia posiadaczy stablecoinów o wykup liczą się jako depozyty zgodnie z obowiązującą ustawą bankową, co zawęża pole manewru emitentów. Reforma opiera się na podstawach, które Szwajcaria stworzyła już dla gospodarki tokenizowanej: ustawa o technologii rozproszonego rejestru, obowiązująca od lutego 2021 r., nadała tokenizowanym papierom wartościowym uznanie prawne i wywołała falę emisji obligacji cyfrowych na szwajcarskich platformach, co z kolei stworzyło popyt na cyfrowy frankowy środek rozrachunkowy, który sandbox teraz testuje.

Każdy, kto chce dziś emitować stablecoin w Szwajcarii, działa w ramach, które są właśnie przebudowywane. Zabezpieczenia sandboxa – ograniczona grupa uczestników i limity kwotowe – są dokładnie odpowiedzią na to. Utrzymują test w ścisłych granicach, podczas gdy przyszła kategoria licencji dopiero nabiera kształtu. A timing pasuje: wyniki fazy testowej będą dostępne, zanim zacznie obowiązywać nowe ramy prawne – ramy, które po raz pierwszy mają dać emitentom stablecoinów własną kategorię.

Cyfrowy frank pozostaje rynkiem niszowym

Na tle tego, co dzieje się globalnie, wszystko to rozgrywa się w bardzo małym zakątku. Światowy rynek stablecoinów wynosi obecnie około 300 miliardów USD i jest zdominowany przez produkty oparte na dolarze, podczas gdy wszystkie stablecoiny frankowe łącznie osiągają zaledwie około 40 milionów USD, z czego większość stanowi zdecentralizowany, zabezpieczony kolateralnie Frankencoin. Ten rząd wielkości wyjaśnia, dlaczego ośrodek finansowy podchodzi do tematu kooperatywnie. Rynek jest po prostu za mały na solowe działania. Odbija to również szczególną rolę samego franka: jako waluta rezerwowa drugiego rzędu frank szwajcarski nie przyciąga ani przepływów płatniczych offshore, ani popytu rynków wschodzących na zabezpieczenie dolara, które napędzają największe emisje stablecoinów.

Konkurencja istnieje mimo wszystko, a jej część zasiada przy samym stole sandboxa. Sygnum prowadzi własny stablecoin frankowy, Digital CHF, zabezpieczony 1:1 środkami trzymanymi w Szwajcarskim Banku Narodowym, a jednocześnie bank uczestniczy jako partner sandboxa. Współpraca w środowisku testowym i konkurencja na rynku najwyraźniej się tu wzajemnie nie wykluczają. To, że istniejący emitent dołącza do wspólnego testu, sugeruje raczej, że otwarte pytania faktycznie leżą przed produktem.

Dziewięciu najważniejszych graczy ośrodka finansowego wspólnie wyjaśnia kwestie fundamentalne, których wyjaśnienie osobno byłoby dla każdego z nich kosztowne – i czyni to bez zobowiązania do wspólnego produktu. W tym tkwi instytucjonalna atrakcyjność tego układu. Deklarowanym celem uczestników jest wsparcie budowy szwajcarskiego ekosystemu pieniądza cyfrowego i wzmocnienie konkurencyjności ośrodka finansowego. To, czy wyłoni się z tego cyfrowy frank dla rynku, nie zostanie rozstrzygnięte w sandboxie – ale właśnie tam wyjaśniane są ku temu warunki.