Kiedy czytacie recenzję restauracji, spodziewacie się, że będzie krytyczna. To samo dotyczy recenzji teatralnych, które często przyznają spektaklom zaledwie jedną gwiazdkę. Branża turystyczna jest jednak zupełnie inną sprawą: dziennikarze w tej sferze znacznie rzadziej otwarcie mówią, że coś jest złe. Poza tandetnymi programami telewizyjnymi o wakacjach z piekła rodem, niemal gwarantowane jest, że natkniecie się na zachwyconą recenzję hotelu lub kurortu.

W pewnym sensie ma to swoje uzasadnienie. Recenzje teatralne i restauracyjne mają wartość informacyjną dla konkretnej publiczności lokalnej; pomagają czytelnikom zdecydować, czy zarezerwować bilet. W podróżach jest inaczej: przy tysiącach destynacji na całym świecie, jeśli luksusowy hotel na Sumba, wyspie we wschodniej Indonezji, nie jest dobry, istnieje mocny argument, by po prostu o nim nie pisać. Prawdopodobnie nie czekacie z niecierpliwością, aż dowiecie się, ile gwiazdek otrzyma ten konkretny hotel — dowiadujecie się o tym, gdy dziennikarz tam zamieszka i napisze: „Hej, to miejsce jest świetne, musicie tam pojechać”.

Istnieje także komercyjne tło, które pomaga wyjaśnić tę pozytywność. Media podróżnicze od dawna są splątane z branżą, którą opisują — poprzez bezpłatne pobyty, wyjazdy prasowe i relacje reklamowe — a rynek luksusowych hoteli w Londynie jest niezwykle konkurencyjny: Six Senses London, otwarty w 2025 roku w odrestaurowanym budowie dawnego domu towarowego Whiteleys w Bayswater, to jeden z kilku głośnych prestiżowych otwarć walczących o uwagę. To czyni niezależną krytykę rzadszą i można argumentować, że cenniejszą.

Szkło w jedzeniu, wadliwe aplikacje

Nie oznacza to jednak, że negatywne recenzje luksusowych hoteli nie powinny istnieć. Jako redaktor działu podróży tej gazety miałem swoje złe doświadczenia. Podczas jednego przełomowego londyńskiego otwarcia wielki kawałek mosiądzu odpadł z prysznica, o włos omijając moje palce u stóp. Ten sam hotel przyniósł mi w restauracji zupełnie złe dania i obiecał, że mój pokój będzie gotowy, żeby mógł odbyć ważną rozmowę telefoniczną; nie był. Nie napisałem o tym — pomyślałem, że nie ma sensu.

Ale zdecydowałem, że dość tego. Podczas recenzowania nowego Six Senses London tego lata mój gość znalazł w swojej kolacji kawałek szkła. Uważam, że ludzie zasługują, by o tym wiedzieć. Nie był to nawet jedyny problem mojego pobytu: kod do sejfu innego gościa został błędnie wysłany do nas przez aplikację pokojową. Mojemu przyjacielowi, który omal nie zjadł szkła, kierownik zaproponował bezpłatny pobyt, jednak gdy następnie pytał o dokonanie rezerwacji, jego e-mail pozostawał bez odpowiedzi przez ponad dwa tygodnie.

Argument za negatywnymi recenzjami hoteli

Później, gdy powiedziałem, że opublikujemy tę historię, usłyszałem, że prace niektórych członków personelu mogą być zagrożone. Poszli nad moją głową, pisząc do mojego redaktora naczelnego z prośbą o wycofanie materiału.

Co ironiczne, najwyższe kręgi świata turystycznego PR-u przyznają, że brak krytyki jest problemem. „Dziennikarze potrafią przekazać przesłania, których zespoły PR nie są w stanie”, powiedział mi jeden z właścicieli firmy publicity. „Gdy publicyści mówią, że coś wymaga naprawy, nikt ich nie słucha. Gdy wy to mówicie, słuchają”.

Dla czytelników to praktyczny sens naprawdę krytycznej recenzji: w czasach, gdy platformom z opiniami online powszechnie nie ufa się jako łatwym do manipulowania, a płatne treści influencerów zacierają granicę między reklamą a opinią, gotowość redaktora, by powiedzieć, że hotel zawodzi, to jeden z niewielu sygnałów, na których czytelnicy mogą polegać.

A zatem zamierzam to „powiedzieć”. Jeśli rozważacie wydanie tysiąca funtów za noc w pokoju — czy jakiejkolwiek kwoty — zasługujecie na wiedzę, czy to doświadczenie jest tego warte. W tym przypadku po prostu nie mogę polecić Six Senses London.

Rozliczanie tych u władzy

Mam nadzieję, że przez tę historię nikt nie straci pracy. To nie jest wina personelu na miejscu: taki błąd nigdy nie powinien mieć miejsca — nie powinien być nawet możliwy — zwłaszcza w obiekcie rzekomo tej klasy.

Większość dziennikarstwa podróżniczego powinna być inspirująca i ambitna. Powinno jednak także służyć jako narzędzie rozliczania tych u władzy. Może powinniśmy więc być mniej bojaźliwi w mówieniu prawdy taką, jaka jest. Nie miałem relaksującego pobytu w Six Senses, najnowszym hotelu wellness w Londynie.