Wrześniowy raport o amerykańskim wskaźniku cen konsumpcyjnych (CPI) zostanie opublikowany w środę o 8:30 czasu ET. Wraz z czwartkowym wskaźnikiem cen producentów (PPI) dostarczy traderom kolejny kluczowy element układanki inflacyjnej, gdy rynki oceniają, czy Rezerwa Federalna będzie musiała dalej zaostrzać politykę. CPI mierzy średnią zmianę cen, jakie konsumenci płacą za koszyk towarów i usług, natomiast PPI odnotowuje ceny w hurtu; oba raporty pozwolą analitykom oszacować także wskaźniki PCE i bazowy PCE — preferowane miary inflacji Fed — na podstawie obu odczytów.

Oczekiwania kształtują się następująco:

• CPI ogółem, miesiąc do miesiąca: +0,6% prognoza wobec +0,4% w poprzednim miesiącu
• CPI ogółem, rok do roku: +3,6% prognoza wobec +3,4% w poprzednim miesiącu
• CPI bazowy, miesiąc do miesiąca: +0,2% prognoza wobec +0,3% w poprzednim miesiącu
• CPI bazowy, rok do roku: +,5% prognoza wobec +2,4% w poprzednim miesiącu

To odczyty bazowe będą w centrum uwagi. Zgodnie z analizą wynik bazowy 0,1% m/m — lub lepszy — w połączeniu z poziomem 2,4% r/r — lub lepszym — sygnalizowałby ruch we właściwym kierunku. Ten punkt odniesienia ma znaczenie, ponieważ deklarowanym celem Rezerwy Federalnej jest inflacja na poziomie 2% w długim okresie, mierzona wskaźnikiem PCE, i właśnie postęp w kierunku tego poziomu próbują wykryć rynki.

Kluczowe pytanie: jak daleko rozlewają się koszty energii?

Wzrost cen energii ma napędzać silniejszy odczyt inflacji ogółem. Bardziej istotne pytanie dla szerszej perspektywy inflacyjnej brzmi, czy te koszty przenikają do innych towarów i usług. To sprawia, że odczyt bazowy — wyłączający żywność i energię, ponieważ te kategorie potrafią gwałtownie wahać się z miesiąca na miesiąc — znajduje się w samym centrum uwagi.

W poprzednim miesiącu ceny benzyny wzrosły o 3,9%, co stanowiło ponad jedną trzecią miesięcznego wzrostu inflacji ogółem. Ceny bazowe jednak również wzrosły o 0,3%, m.in. w kategoriach takich jak bilety lotnicze, usługi hotelowe i samochody używane. Traderzy przyglądać się będą, czy te podstawowe presje osłabły we wrześniu.

Odczyt bazowy na poziomie 0,2% m/m oznaczałby spowolnienie względem sierpnia, nawet jeśli stopa roczna lekko wzrośnie. Obie miary mogą poruszać się w różnych kierunkach, ponieważ porównanie roczne zależy także od odczytu sprzed roku.

Co to może oznaczać dla rynków?

Analiza wskazuje zaskoczenie w odczycie bazowym jako kluczowy czynnik reakcji rynkowej:

• Wyższa inflacja bazowa (0,3% lub więcej): Taki wynik mógłby podnieść rentowności obligacji skarbowych i weszeć dolara, gdyż traderzy ponownie oceniliby ryzyko dalszego zaostrzenia polityki Fed. Autor skłania się ku poglądowi, że podwyżka w październiku — choć być może potrzebna — jest z przyczyn politycznych najbardziej prawdopodobna do odrzucenia: przy Trumpie na stanowisku prezydenta, jak głosi argument, Fed pozwi, by rynek dokonał zaostrzenia za nią i pozostała poza gorącym krzesłem.
• Wynik bazowy zgodny z prognozą (0,2%): Wynik zgodny z oczekiwaniami mógłby dać Fed więcej przestrzeni na poczekanie, zwłaszcza jeśli wzrost inflacji ogółem skupi się w energetyce.
• Niższa inflacja bazowa (0,1% lub mniej): Słaby wynik mógłby obciążyć rentowności i dolara oraz przynieść pewną ulgę akcjom. Choć grudniowa podwyżka może wciąż być na stole, autor zauważa, że szanse na ruch w październiku zbliżają się do 0% z obecnych około 20%.

Poziomy techniczne w centrum uwagi traderów walutowych

Dla traderów walutowych dane mają dać impuls; poziomy techniczne pomogą następnie określić, czy kupujący, czy sprzedający utrzymają kontrolę po początkowym ruchu. Należy obserwować, gdzie cena notowana jest względem zakresu sprzed publikacji, pobliskich poziomów swing oraz średnich kroczących 100- i 200-godzinnych — krótkoterminowych wskaźników trendu powszechnie używanych do oceny, czy ruch po danych ma rozpęd. Przebicie, które się utrzymuje, ma większą wagę. Przebicie szybko odwrócone sygnalizuje, że rynek miał swoją szansę — ale nie potrafił jej wykorzystać.

Źródło: Investinglive