Personel amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) wydał nowe wytyczne dotyczące stosowania federalnych przepisów o papierach wartościowych do określonych aktywów krypto, wyjaśniając, kiedy konkretne działania i tokeny mogą wykraczać poza zakres testu Howey, czyli ram służących do ustalania, czy transakcja kwalifikuje się jako kontrakt inwestycyjny. Zgodnie z tym testem, wywodzącym się z orzeczenia Sądu Najwyższego USA z 1946 roku w sprawie SEC v. W.J. Howey Co., transakcja jest kontraktem inwestycyjnym, gdy obejmuje lokatę pieniędzy we wspólnym przedsięwzięciu z rozsądnym oczekiwaniem zysków wynikających z wysiłków innych osób.

Najczęściej zadawane pytania zostały opublikowane przez Division of Corporation Finance SEC i bazują na interpretacyjnym komunikacie Komisji z 17 marca. Personel podkreślił, że FAQ nie są zasadami Komisji i nie tworzą nowych zobowiązań prawnych. Klasyfikacja, której dotyczą, ma znaczenie, ponieważ aktywa uznane za kontrakty inwestycyjne podlegają systemowi rejestracji papierów wartościowych i wymogów ujawnieniowych SEC, natomiast aktywa spoza tej definicji zasadniczo nie podlegają tym wymogom.

Dokument obejmuje tokeny pokwitowań ze stakingu, skupy tokenów, oświadczenia marketingowe, rozwój sieci oraz platformy rynku wtórnego. Koncentruje się na tym, kiedy określone transakcje nie spełniają elementów służących do identyfikacji kontraktu inwestycyjnego, oraz na tym, kiedy klasyfikacja może się zmienić w zależności od struktury sieci.

Sieci funkcjonalne mogą nie podlegać analizie Howey

Personel SEC stwierdził, że określone działania w ramach funkcjonalnej sieci krypto nie stanowiłyby zasadniczych wysiłków zarządczych. Należą do nich zabezpieczanie, utrzymywanie, ulepszanie lub doskonalenie systemu po tym, jak stał się funkcjonalny. W opanych okolicznościach obietnice kontynuowania tych usług nie spełniałyby testu Howey.

Ten próg funkcjonalności przewija się przez cały dokument i stanowi linię podziału dla podejścia personelu do pokwitowań ze stakingu, skupów i oświadczeń marketingowych. Stanowisko to nawiązuje do sierpniowego wniosku Komisji, Regulation Crypto Assets, który dotyczył kontraktów inwestycyjnych związanych z aktywami krypto. FAQ odnosiły się również do sieci działających bez podmiotu centralnego. Personel stwierdził, że oświadczenia emitenta o takich funkcjonalnych systemach najprawdopodobniej nie stworzyłyby nowego kontraktu inwestycyjnego, ponieważ nikt nie kontrolowałby systemu w stopniu wystarczającym do przesądzenia o jego sukcesie lub porażce.

Tokeny pokwitowań ze stakingu otrzymują jaśniejszą klasyfikację

Personel stwierdził, że token pokwitowania ze stakingu może kwalifikować się jako narzędzie cyfrowe pod pewnymi warunkami, które mają zastosowanie, gdy token reprezentuje towar cyfrowy niepodlegający kontraktowi inwestycyjnemu. W takim przypadku pokwitowanie stanowi dowód własności depozytariusza wobec zdeponowanego towaru cyfrowego. Nie zapewnia dodatkowych praw finansowych ani nie przenosi kontroli nad zdeponowanym aktywem na emitenta.

Token pokwitowania ze stakingu może natomiast kwalifikować się jako towar cyfrowy, gdy jest emitowany przez dostawcę płynnego stakingu opartego na protokole. W tym scenariuszu jego wartość musi być powiązana z funkcjonalnym systemem krypto oraz z rynkową podażą i popytem.

Skupy tokenów i marketing

Personel odniósł się również do skupów tokenów, stwierdzając, że ich traktowanie zależy od tego, czy sieć krypto jest już funkcjonalna. Skup obejmujący funkcjonalną sieć nie stanowiłby sam w sobie zasadniczych wysiłków zarządczych. Analiza może się zmienić, gdy sieć nie jest jeszcze funkcjonalna: skup mógłby wspierać uznanie istnienia kontraktu inwestycyjnego, gdyby był promowany jako tworzący dochód lub zwroty dla posiadaczy tokenów.

W kwestii marketingu personel stwierdził, że promowanie istniejącej użyteczności sieci zasadniczo nie stanowiłoby obietnicy zasadniczych wysiłków zarządczych. Oświadczenia o możliwych przyszłych funkcjach mogą otrzymać podobne traktowanie, gdy nie promują oczekiwań zysków. Jednak personel podkreślił, że każdy przypadek zależy od jego konkretnych faktów i okoliczności.

Platformy rynku wtórnego

Personel dalej stwierdził, że prowadzenie rynku wtórnego nie czyni automatycznie platformy handlowej promotorem. Platforma nadal musi spełniać definicję z Rule 405 ustawy o papierach wartościowych.

Zgodnie z testem Howey analiza pozostaje zatem związana z funkcjonalnością sieci, obietnicami emitenta oraz oczekiwaniami zysków z wysiłków zarządczych innych osób. Ponieważ FAQ reprezentują stanowiska personelu, a nie wiążące zasady, sposób ich praktycznego zastosowania będzie zależał od faktów dotyczących każdej sieci i oferty — tej samej zasady faktów i okoliczności, którą personel stos w całym dokumencie.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej, finansowej ani inwestycyjnej.