Wewnętrzna batalia o przyszłość przywództwa Demokratów w Kongresie wybuchła w ślad za ogromnymi zwycięstwami partii w wyborach śródokresowych, a waszyngtońscy insajderzy sugerują obecnie, że walka o przywództwo w Senacie nie jest tak rozstrzygnięta, jak mogłoby się wydawać. Ponieważ najwyższe stanowisko kierownicze w Senacie obsadzane jest w wewnętrznym głosowaniu senatorów Demokratów, a nie przez ogół wyborców, o wyniku zdecyduje rozkład głosów w klubie, którego członkowie poddawani są zacieśniającej się presji publicznej w swoich stanach.

Według obecnego stanu rzeczy senator Chuck Schumer jest gotów ponownie objąć stanowisko lidera większości w Senacie, a reprezentant Hakeem Jeffries prawdopodobnie zostanie przewodniczącym Izby Reprezentantów po tym, jak Nancy Pelosi wskazała go jako swojego następcę. Stanowisko lidera większości należy do najważniejszych łutów w Waszyngtonie: ustala harmonogram prac Senatu, decyduje, które projekty ustaw trafiają pod głosowanie, i stanowi oparcie negocjacji partii z Białym Domem. Obaj ponieśli dotkliwe ataki ze strony wyborców oraz bardziej progresywnych członków klubu, którzy twierdzą, że brak determinacji wobec nadużyć prezydenta Donalda Trumpa w ostatnich dwóch latach dyskwalifikuje ich do pełnienia przywództwa.

Schumer w szczególności stał się celem zorganizowanej kampanii sprzeciwu ze strony 50501 i Indivisible — grup stojących za niedawnymi ogólnokrajowymi protestami „No Kings”. Organizacje te sprzeciwiają się przywództwu Schumera w Partii Demokratycznej od pierwszych miesięcy drugiej administracji Trumpa, kiedy zagłosował za republikańskim projektem ustawy o tymczasowym finansowaniu — kroku powszechnie potępionym jako kapitulacja wobec Trumpa.

Grupy te opowiedziały się za senatorem Chrisem Van Hollenem z Maryland, prawodawcą, który zdobył znaczne uznanie wśród bazowej elektoratu Demokratów za sprzeciw wobec masowej polityki deportacji Trumpa. Van Hollen niedawno jednak oświadczył, że nie jest zainteresowany tą funkcją, a wielu obserwatorów wskazuje, że senator koncentruje się raczej na potencjalnej kandydaturze prezydenckiej w 2028 roku. Objęcie stanowiska kierowniczego w Senacie lub Izbie Reprezentantów często stoi w sprzeczności z takimi ambicjami, ponieważ te funkcje stają się magnesem na krytykę dotyczącą wszystkiego, czego ludzie nie lubią w danej partii.

Mimo to Van Hollen oświadczył, że sprzeciwia się utrzymaniu Schumera na stanowisku lidera większości, a kilku prominentnych członków partii — w tym senator-elect z Michigan Abdul El-Sayed — zadeklarowało, że poparłoby go w tej roli.

Niektórzy związani z 50501 i Indivisible uważają jednak, że Van Hollen pozostaje realnym kandydatem do odsunięcia i zastąpienia Schumera. Ezra Levin, współdyrektor wykonawczy Indivisible, zwrócił się w niedzielę na BlueSky, aby podzielić się swoimi „informacjami” na temat tego, dlaczego Van Hollen wciąż jest w grze.

„Przez dni rozmawiałem z waszyngtońskimi insajderami” — napisał Levin. „Schumer nie ma jeszcze głosów. Jego strategią jest sprawianie wrażenia nieuchronności — a nie jest ona nieuchronna. Ale kto inny? Tu zmieniłem zdanie… To Chris Van Hollen. I uważam, że ludzie źle odczytują sygnały. Język senacki to odrębny język. CVH mówił, że się tym nie ‘zajmuje’ albo że ‘testuje grunt’ pod kandydaturę prezydencką. Ale to on pierwszy sprzeciwił się koronacji Schumera. Po senacku to znaczy: zobaczymy, jak się rozwinie. Krótko mówiąc, moim zdaniem CVH da się wystawić i może wygrać. Co zmieniło sytuację? Przytłaczający sprzeciw publiczny wobec koronacji Schumera, zalewający Kongres. Senatorowie wracają jutro. Proszę, nie ustępujcie w naciskach!!! Okazywanie wsparcia CVH jest miłe, ale zadzwońcie do własnych senatorów. To oni mają głos!”

Odnosząc się do oceny Levina, Hunter Dunn, krajowy koordynator prasowy 50501, oświadczył, że od źródeł bliskich sprawie usłyszał, iż Van Hollen jest bardziej otwarty na ten pomysł, niż okazuje.

„Ezra jak zwykle zna się na rzeczy” — opublikował Dunn. „Chris Van Hollen jest najbardziej realnym dostępnym kandydatem na zastępcę i zawsze był… powiem tak: słyszę rzeczy, które sugerują, że jest bardziej skłonny, niż wskazuje mainstreamowy przekaz.”

Kolejne konkretne sygnały mogą nadejść szybko: Levin zaznaczył, że senatorowie mieli wrócić do Waszyngtonu następnego dnia, a natychmiastowymi pytaniami jest to, czy którykolwiek z nich publicznie odejdzie od Schumera oraz czy Van Hollen udzieli wyraźniejszej odpowiedzi niż prywatne sygnały, na które — jak nalegają — zwracają uwagę jego zewnętrzni sojusznicy.