Sąd Najwyższy (Supreme Court, SC) orzekł, że świadczenie Flying Risk Pay (FRP) może być przyznawane wyłącznie personelowi, którego regularne obowiązki obejmują lub są bezpośrednio związane z operacjami powietrznymi i lotniczymi.

W decyzji podjętej en banc 21 stycznia Sąd utrzymał w mocy, z modyfikacją, zakwestionowanie przez Komisję Audytu (Commission on Audit, CoA) kwoty P323,579.50 z tytułu Flying Risk Pay, wypłaconej w 2011 r. urzędnikom i pracownikom Urzędu Lotnictwa Cywilnego Filipin (Civil Aviation Authority of the Philippines, CAAP).

Odbiorcy świadczenia zajmowali w CAAP stanowiska kierownicze, administracyjne i finansowe — CAAP to państwowy regulator lotnictwa cywilnego, który zarządza również służbami nawigacji powietrznej i większością lotnisk w kraju — a podróżowali jako pasażerowie lotniczy na spotkania, konferencje, inspekcje i inne oficjalne wydarzenia.

Sprawa wynikła z petycji złożonej przez urzędników i pracowników CAAP pod przewodnictwem Concordii S. Pagkaliwangan i Alexa B. Balde, którzy zakwestionowali decyzję CoA. Argumentowali, że ustawa Republiki (Republic Act, RA) nr 776, czyli filipińska ustawa o lotnictwie cywilnym z 1952 r., obejmowała również „inny upoważniony personel”, nawet jeśli jego obowiązki nie były bezpośrednio związane z operacjami lotniczymi.

Trybunał nie zgodził się z tym, uznając, że sekcja 30 ustawy RA 776 dotyczy „lotników z uprawnieniami i/lub licencjami” oraz innego upoważnionego personelu zobowiązanego do odbywania regularnych i częstych lotów w związku z wykonywanymi obowiązkami.

„Sama ustawa nakłada ograniczenie funkcjonalne, oparte nie na powołaniu przez szefa agencji ani na jego uznaniu, lecz na charakterze wykonywanych obowiązków i ich związku z operacjami powietrznymi” — stwierdził Sąd w decyzji sporządzonej przez sędziego Henri Jean Paula B. Intinga.

SC powołał się również na Rządowy Podręcznik Rachunkowości i Audytu (Government Accounting and Auditing Manual), który wyklucza pasażerów z FRP, oraz zauważył, że stanowiska odbiorców nie znajdowały się wśród stanowisk uprawnionych do tego świadczenia w budżecie CAAP na 2011 r. zatwierdzonym przez Departament Budżetu i Zarządzania. Te podwójne ustalenia — dotyczące ustawy i budżetu — podkreślają, że świadczenia z tytułu podwyższonego ryzyka (hazard-type pay) w administracji rządowej muszą wynikać zarówno z obowiązującego prawa, jak i z programu wydatków zatwierdzonego dla danej agencji, a nie ze stanowiska pracownika czy jego harmonogramu podróży; jest to linia orzecznicza istotna dla każdego pracownika sektora rządowego, który często lata w sprawach służbowych.

Sąd Najwyższy nakazał odbiorcom zwrot otrzymanych kwot, jednak zwolnił z odpowiedzialności urzędników zatwierdzających i poświadczających wypłaty, uznając, że działali w dobrej wierze. Ten podzielony wynik jest spójny z dotychczasowym podejściem Sądu do spraw audytowych, w których dobra wiara może chronić urzędników, którzy zatwierdzili lub poświadczyli wypłatę, ale nie usuwa obowiązku odbiorców zwrotu środków publicznych. — Mark Joseph M. Sanchez

Źródło: Bworldonline