W niewielkiej, pozbawionej drzew dolinie na odległym północno-wschodnim Labradorze obóz białych namiotów tętni życiem, podczas gdy pracownicy wspierają szersze działania związane z poszukiwaniem ziem rzadkich zalegających tuż pod powierzchnią.

W obozie Saga Metals (TSXV: SAGA; US-OTC: SAGMF) czuje się atmosferę pilności — młodzi geolodzy badają rdzenie świeżo wywiercone przez zmieniające się brygady pracujące całodobowo na pobliskim płaskowyżu, a helikoptery dostarczają zaopatrzenie dla nowo przybyłych pracowników rozpoczynających wielotygodniowe zmiany. Projekt Wolverine położony jest 12 km na zachód od Oceanu Atlantyckiego i 240 km na północ od największej społeczności Labradoru, Happy Valley-Goose Bay.

„Geologicznie Wolverine ma ogromny potencjał poszukiwawczy”, powiedział The Northern Miner w namiocie podczas wrześniowej wizyty Michael Garagan, główny oficer geologiczny i członek zarządu Saga.

„Jeśli uda nam się dalej udowodnić jego rozmiar, będzie to miało poważny wpływ na Labrador, zwłaszcza na północne wybrzeże. Na północy jest Voisey’s Bay należące do Vale (NYSE: VALE) i kopalnia IOC Rio Tinto (LSE, ASX, NYSE: RIO) w Labrador City — to obecnie jedyne działające kopalnie. Gdybyśmy mogli posunąć ten projekt choćby zbliżenie do tego poziomu, przynieślibyśmy sporo miejsc pracy i, miejmy nadzieję, rozgłos prowincji ze względu na jej potencjał w zakresie minerałów krytycznych”.

W miarę jak zachodnie rządy ścigają się, by zapewnić krajowe dostawy metali niezbędnych dla technologii, Wolverine jawi się jako kolejne potencjalne źródło ciężkich ziem rzadkich, które może zaspokoić ten popyt. Projekt dodatkowo umacnia pozycję Saga jako poszukiwacza metali krytycznych na Labradorze — regionie, w którym od dziesięcioleci produkcją mineralną dominuje ruda żelaza. Ciężkie ziemie rzadkie mają szczególne znaczenie strategiczne, ponieważ są rzadsze niż lekkie ziemie rzadkie dominujące w większości złóż i są niezbędne do produkcji wysoko wydajnych magnesów stosowanych w pojazdach elektrycznych, turbinach wiatrowych i zastosowaniach obronnych — łańcuchów dostaw, których sprowadzenie na własny grunt postanowiły wspierać rządy Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i innych państw.

Trwający program wierceń

Saga niedawno sfinalizowała w lipcu przejęcie prywatnej firmy poszukiwawczej Catalyst Rare Metals, właściciela projektu Wolverine, za 1 mln dolarów w gotówce i akcjach, a już teraz planuje w tym roku co najmniej 3 000 metrów wierceń diamentowych przed nadejściem zimy. Od rozpoczęcia wierceń pod koniec sierpnia wykonano około 500 metrów w trzech otworach.

Służba Geologiczna Nowej Fundlandii i Labradoru po raz pierwszy zidentyfikowała ziemie rzadkie w tym miejscu w 1991 roku. Altius Minerals (TSX: ALS) wygłosiła teren jako projekt Nuiklavik w 2006 roku, po czym sprzedała go w 2010 roku firmie Rare Element Resources (US-OTC: REEMF). Rare Element później pozwoliła uprawom wygasnąć, a Viridian Metals (CSE: VRDN; US-OTC: VIRMF) nabyła nieruchomość Wolverine w 2022 roku i rozpoczęła pierwsze nowoczesne wiercenia w 2023 roku. Viridian wydzieliła projekt do spółki, która w 2025 roku zmieniła nazwę na Catalyst.

Program Saga ma na celu potwierdzenie ciągłości zawartości mineralizacji, jaką Catalyst napotkała w 817 metrach z odwiertów zeszłego roku. Najlepsze wyniki obejmują otwór WOLRC25-003, który od głębokości 1,5 metra dał 48,8 metra o zawartości 0,77% całkowitych tlenków ziem rzadkich (TREO), w tym 18,3 metra o zawartości 1,06% TREO. Otwór WOLRC25-006 przeciął od powierzchni 38,1 metra o zawartości 0,71% TREO, w tym 4,6 metra o zawartości 1,53% TREO, a odcinek o miąższości 1,5 do 3 metrów — o zawartości 2,03% TREO, jak podała Saga w lipcu.

Tlenki ciężkich ziem rzadkich stanowiły średnio 24% do 28% TREO w wierceniach i próbkach powierzchniowych Catalyst, podała Saga. Ciężkie ziemie rzadkie, takie jak dysproz i terb, są wykorzystywane w magnesach o wysokiej wydajności.

Wiercenia obrotowe Catalyst sięgały jednak nie głębiej niż 50 metrów, podczas gdy pierwszy otwór Saga osiągnął 182 metry.

Projekt Wolverine znajduje się na wczesnym etapie rozwoju ziem rzadkich w Kanadzie, gdzie nie ma żadnych działających kopalń ziem rzadkich, a tylko jeden projekt — Wicheeda należący do Defense Metals (TSXV: DEFN) w Kolumbii Brytyjskiej — doczekał się etapu wstępnego studium wykonalności. Deep Fox/Foxtrot należący do Search Minerals (TSXV: SMY) w południowo-wschodnim Labradorze jest jedynym projektem w Atlantyckiej Kanadzie, który osiągnął etap wstępnej oceny ekonomicznej. Ta luka pokazuje, jak długą drogę musi przebyć każde kanadyjskie odkrycie ziem rzadkich przed osiągnięciem produkcji — zazwyczaj wymaga to lat wierceń, szacowania zasobów, prac nad wykonalnością, uzyskania pozwoleń, a w przypadku Wolverine także budowy nowej infrastruktury.

Płytko i rozlegle

Złoże Wolverine wyróżnia się tym, że jego przypowierzchniowa warstwa skały hostującej — zmineralizowany tuf wulkaniczny powstały ponad miliard lat temu — łagodnie zapada się pod kątem około 20 stopni i schodzi zaledwie 25 do 50 metrów na obszarze 26 km².

„To czyni z niego doskonały cel górniczy o niskich kosztach i niskim współczynniku nadkładu”, powiedział Garagan.

Wolverine leży w tej samej prowincji alkalicznej/peralkalicznej ziem rzadkich Labrador-Grenlandia co złoże Tanbreez należące do Critical Metals (Nasdaq: CRML) na Grenlandii oraz Strange Lake należące do Torngat Metals, tuż za granicą Labradoru w północnym Quebecu. Szacunek zasobów dla Wolverine pozostaje jeszcze do ustalenia, ale projekt może zawierać ciężkie ziemie rzadkie porównywalne z tymi złoże, których zasoby wskazane wykazują zawartość ciężkich ziem rzadkich od 24% do 39%.

Zapytany, kiedy firma planuje opracowanie początkowego szacunku zasobów dla Wolverine, Garagan nie potrafił tego sprecyzować.

„Jesteśmy dopiero po trzech otworach w tym programie”, powiedział. „Jest jeszcze dużo do nauczenia, zanim zobowiążemy się do terminu zasobów”.

Wyzwania infrastrukturalne

Podobnie jak wiele projektów metali krytycznych w Kanadzie, Wolverine nie ma połączeń drogowych ani energetycznych. Najbliższa całoroczna droga znajduje się daleko na południu, w Happy Valley-Goose Bay, a choć miasteczko Hopedale, 50 km na wschód, ma dostęp promowy, aby połączyć Wolverine z wodami płytkimi w razie budowy kopalni, należałoby wybudować drogę.

Federalny First and Last Mile Fund, oferujący do 1,5 mld dolarów na projekty górnicze i drogowe, mógłby być opcją finansowania dróg do Wolverine. Bliskość wód płytkich ma istotne znaczenie logistyczne, ponieważ transport koncentratu drogą morską jest częstą ścieżką dla odległych kanadyjskich i grenlandzkich projektów mineralnych pozbawionych połączeń kolejowych lub drogowych.

„Od tego, by móc naprawdę więcej mówić o tych elementach projektu, dzieli nas jeszcze dobry rok”, powiedział Garagan. „Wciąż pracujemy nad identyfikacją złóż rud”.

Argument za ziemiami rzadkimi

Niezależnie od etapu zaawansowania, poszukiwacze ziem rzadkich, tacy jak Saga, mierzą się z lotoryjnym i nieprzejrzystym kształtowaniem cen, ponieważ metale te nie mają przejrzystych benchmarków notowanych na giełdach, a Chiny dominują w globalnym przetwórstwie i dostawach. Ta dominacja w ostatnich latach przyciągnęła ponowną uwagę polityków, gdyż Chiny nałożyły kontrolę eksportową na niektóre produkty z ziem rzadkich, skłaniając kraje importujące do przyspieszenia wysiłków na rzecz budowy alternatywnych łańcuchów dostaw.

Garagan przyznaje, że poszukiwaczowi znacznie łatwiej pozyskać środki na projekt złota, ale szerszy polityczny impet wokół ziem rzadkich sugeruje, że zmiana może być bliska.

„Wciąż widzimy zmieniające się nastroje”, powiedział. „Nie wiem, czy rynki już w pełni nadążyły za tymi zmianami. Zmienia się atmosfera wokół branży i zmienia się zaangażowanie państw na całym globie w to, jak patrzymy na minerały krytyczne”.

Akcje Saga notowane były w piątek w Toronto po 47 centów za sztukę, co daje firmie wycenę 49,9 mln dolarów. W okresie 12 miesięcy akcje notowane były w przedziale od 22 do 98 centów.