AktualnościMakroSen. Ron Johnson podwaja stawkę po nazwaniu Social Security „piramidą finansową” wśród narastającej fali krytyki

Sen. Ron Johnson podwaja stawkę po nazwaniu Social Security „piramidą finansową” wśród narastającej fali krytyki

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Sen. Ron Johnson nazwał Social Security „okropnym” i „piramidą finansową” w wywiadzie dla FOX Business, a kilka godzin później powtórzył tę ocenę, przewodnicząc posiedzeniu senackiej Komisji Budżetowej poświęconemu przyszłości programu.
  • •Po dniu krytyki Johnson zaprzeczył, jakoby proponował zamknięcie programu, i przedstawił ustawę „Stop Scaring Seniors Act”, która zezwoliłaby na finansowanie Social Security z ogólnych dochodów rządowych.
  • •Nancy Altman, prezeska Social Security Works, ostrzegła, że bez działania Kongresu prognozowana luka w funduszu powierniczym około 2032 roku wywoła automatyczne cięcia świadczeń przekraczające 20 procent.
  • •Sponsorowany przez demokratów Social Security Expansion Act, wspierany przez sen. Berniego Sandersa i Elizabeth Warren, podniósłby świadczenia o 200 dolarów miesięcznie i nie ma obecnie żadnych republikańskich współsponsorów.
  • •Sondaż Economist/YouGov z maja 2026 roku, przywołany przez Altman, wykazał, że tylko dwa procent Amerykanów popiera cięcia świadczeń Social Security.
Sen. Ron Johnson podwaja stawkę po nazwaniu Social Security „piramidą finansową” wśród narastającej fali krytyki

Sen. Ron Johnson (R-Wis.) stoi w obliczu fali krytyki po tym, jak w wywiadzie dla FOX Business nazwał Social Security „okropnym” i „piramidą finansową”, twierdząc, że „nie da się go naprawić — trzeba je po prostu zamknąć i mieć nadzieję, że uda się odzyskać część pieniędzy”. Kilka godzin po wywiadzie Johnson — przewodniczący senackiej Komisji Budżetowej — przewodniczył posiedzeniu poświęconemu przyszłości programu, na którym powtórzył określenie „piramida finansowa”.

Wypowiedzi wywołały dzień gwałtownej krytyki w internecie oraz ze strony demokratów podczas posiedzenia, a zakończyły się zaprzeczeniem senatora, jakoby kiedykolwiek sugerował zamknięcie programu — oraz przedstawieniem nowego projektu ustawy, który obrońcy programu natychmiast nazwali manewrem odwracającym uwagę.

Dla porządku: piramida finansowa (Ponzi scheme) to oszukańcza konstrukcja, w której wcześniejsi uczestnicy są wypłacani z pieniędzy późniejszych; Social Security natomiast działa w systemie pay-as-you-go — podatki od płac obecnych pracowników finansują świadczenia obecnych emerytów zgodnie z zasadami podatkowymi i formułami świadczeń ustalonymi w prawie federalnym.

W artykule opinii opublikowanym przez Alternet Nancy Altman, prezeska organizacji rzeczniczej Social Security Works, argumentowała, że Johnson „powiedział cicho to, co myślał na głos”. Republikanie, jak pisała, zwykle milczą o swoich planach dotyczących przyszłości Social Security — ale wypowiedzi Johnsona, jej zdaniem, odsłoniły agendę, której większość w jego partii woli nie reklamować.

Potężna pozycja

Johnson dysponuje znacznym wpływem na program, który skrytykował. Poza przewodniczeniem senackiej Komisji Budżetowej zasiada w senackiej Komisji Finansów, która ma jurysdykcję nad Social Security, oraz w senackim Komitecie Wybranym ds. Starzenia się Społeczeństwa. Zaledwie kilka godzin po wywiadzie dla FOX Business przewodniczył posiedzeniu o przyszłości Social Security, na którym podwajał stawkę w tym, co Altman opisała jako oczernianie najpopularniejszego i najskuteczniejszego programu w kraju.

Sondaż przywołany przez Altman — badanie Economist/YouGov z maja 2026 roku — wykazał, że tylko dwa procent Amerykanów popiera jakiekolwiek cięcia świadczeń, a tym bardziej zamknięcie Social Security.

Porównanie z Eisenhowerem

Altman sięgnęła do republikańskiego prezydenta Dwighta Eisenhowera, którego opisała jako prawdziwego zwolennika Social Security, który byłby przerażony retoryką Johnsona. W liście do brata z 1954 roku Eisenhower napisał:

„Istnieje mała grupka odłamowa…, która wierzy, że można [zlikwidować Social Security]. Należą do nich H. L. Hunt (może znasz jego przeszłość), kilku innych teksaskich milionerów naftowych oraz okazjonalny polityk lub biznesmen z innych regionów. Jest ich nieznacznie i są głupi.”

Ta „mała grupka odłamowa”, argumentowała Altman, kontroluje dziś Partię Republikańską. Jej członkowie, pisała, są zazwyczaj zbyt ostrożni, by okazywać pogardę dla programu tak istotnego dla bezpieczeństwa ekonomicznego ich wyborców — ale Johnson, jej zdaniem, „nie potrafi ukryć swojej wrogości”.

Pytania do GOP

Altman postawiła bezpośrednie pytanie: czy Johnson mówi w imię swoich republikańskich kolegów? Jeśli nie, pisała, powinni powiedzieć to wyraźnie — i pójść dalej niż zapewnienia, że nie chcą zamknąć Social Security. Republikanie, argumentowała, muszą wyjaśnić, jak zamierzają zapobiec automatycznemu cięciu świadczeń o ponad 20 procent, gdy program stanie w obliczu luki około 2032 roku.

Ta luka wynika z funduszy powierniczych programu — rezerw zbudowanych z dekad nadwyżek składek od płac; gdy rezerwy się wyczerpią, same wpływające wpływy podatkowe pokryją tylko część należnych świadczeń, co wywoła automatyczne, across-the-board redukcje, chyba że Kongres wcześniej zadziała.

Demokraci z kolei mają rozwiązanie, które — jak powiedziała — jest przytłaczająco popierane przez wyborców wszystkich opcji politycznych i wszystkich grup demograficznych: wymagajcie, by najbogatsi Amerykanie — którzy obecnie przestają płacić składki na Social Security po pierwszych 184 500 dolarów dochodu — opłacali składki od całych swoich dochodów, w tym od niezpracowanego dochodu z inwestycji.

Kwota 184 500 dolarów to roczny limit kwoty podlegającej opodatkowaniu w programie, korygowany co roku; dotyczy pensji i dochodów z działalności na własny rachunek, ale nie dochodów z inwestycji, więc zarobki powyżej tej kwoty obecnie w ogóle nie podlegają składkom na Social Security.

Social Security Expansion Act, sponsorowany przez sen. Berniego Sandersa (I-Vt.) i Elizabeth Warren (D-Mass.), podniósłby świadczenia across-the-board o 200 dolarów miesięcznie, z dodatkowymi ukierunkowanymi podwyżkami dla grup wrażliwych. Do tej pory projekt nie ma ani jednego republikańskiego współsponsora.

W ostatnich miesiącach kilku republikanów — w tym sen. Bernie Moreno (R-Ohio) — zaczęło wyrażać otwartość na modyfikację limitu składek. Altman nazwała to pierwszym krokiem, ale powiedziała, że republikanie muszą pójść dalej i przyrzec „ani grosza” cięć dla obecnych lub przyszłych beneficjentów. Niezależnie od wieku, rasy, przynależności politycznej, płci czy wykształcenia — pisała — Amerykanie chcą rozszerzenia świadczeń, a nie ich cięcia.

Konfrontacja i zwrot

Krytyka rozegrała się publicznie. Alex Lawson, kolega Altman z Social Security Works, skonfrontował się z Johnsonem przed posiedzeniem, a senator ponownie podwoił stawkę, nazywając zasłużone świadczenia Social Security „piramidą finansową”.

Pod koniec dnia Johnson zmienił taktykę. Zapewniał, że nigdy nie powiedział, iż chce zamknąć Social Security, i przedstawił tzw. „Stop Scaring Seniors Act”, który zezwoliłby rządowi na wykorzystanie ogólnych dochodów rządowych do finansowania programu.

Altman uznała projekt za chwyt mający odwrócić uwagę od tego, co — jak opisała — jest prawdziwym przekonaniem Johnsona: że Social Security nie powinno istnieć. Jedną z największych politycznych ochron programu, zauważyła, jest fakt, że nie dodaje ani grosza do deficytu — status zakorzeniony w jego dedykowanym finansowaniu, ponieważ świadczenia są wypłacane z podatków od płac i rezerw funduszy powierniczych, a nie z pieniędzy, które Kongres przyznaje z roku na rok. Projekt Johnsona podważyłby tę ochronę i ułatwiłby przyszłe cięcia Social Security — a biorąc pod uwagę jego długoletnią wrogość do programu, argumentowała, przygotowanie gruntu pod przyszłe cięcia to zapewne połowa intencji.

Jako dalszy dowód wskazała rok 2022, gdy Johnson ogłosił, że wydatki na Social Security należy przenieść do budżetu dyskrecjonalnego, poddając je corocznym walkom o finansowanie rządowe. „Ten projekt służy temu samemu celowi”, pisała.

Majątek i sedno sprawy

Altman wskazała także na finanse osobiste Johnsona. Senator, zauważyła, jest wart — według doniesień — 40 milionów dolarów i rozpaczliwie szuka rozwiązania, które ochroni jego samych i jego ultrabogatych przyjaciół przed płaceniem swojej sprawiedliwej części.

Sedno sprawy, według jej narracji: w ciągu nie więcej niż sześciu lat Kongres musi doprowadzić do Social Security więcej pieniędzy, aby uniknąć cięć świadczeń. Demokraci zaproponowali, by najbogatsi Amerykanie wnosiли swoją sprawiedliwą część. Przy demokratach u władzy Altman wzywała ich do poddania Social Security Expansion Act pod głosowanie w przyszłym roku. Republikanie, pisała, mogą za nim głosować albo zaproponować alternatywę.

Jeśli zamiast tego zabiją projekt filibusterem (który w Senacie zwykle wymaga 60 głosów do przełamania), argumentowała, Social Security stanie się centralnym tematem wyborów w 2028 roku — a ponieważ nawet republikanie z ruchu MAGA sprzeciwiają się cięciu programu, wynikiem będzie prawdopodobnie kolejna „Blue Tsunami”.

„Pokaże to, że Eisenhower miał rację: ci, którzy nienawidzą Social Security, są głupi i jest ich rzeczywiście nieznacznie” — zakończyła Altman.

O autorce

Nancy Altman jest prezeską Social Security Works i przewodniczącą Strengthen Social Security Coalition. Jest współautorką dwóch książek i autorką trzech, w tym najnowszej: „The Road to Medicare for All: A Call to Action”.