Ron Johnson proponuje pożyczki dla Skarbu, by uniknąć cięć Social Security o 22%; CRFB szacuje wzrost długu o 190 bilionów dolarów
Najważniejsze informacje
- •Fundusz zaufania emerytalnego Social Security wyczerpie według prognoz rezerwy w niecałe sześć lat, co z mocy prawa uruchomi automatyczne cięcie świadczeń o około 22%, czyli około 500 dolarów miesięcznie dla przeciętnego świadczeniobiorcy.
- •Projekt senatora Rona Johnsona, zgłoszony 18 listopada i nazwany przez CRFB Stop Scaring Seniors Act, upoważniłby sekretarza skarbu do przekazywania środków z funduszu ogólnego do funduszu zaufania, aby świadczeniobiorcy otrzymywali pełne czeki.
- •CRFB szacuje, że podejście oparte na pożyczkach dodałoby 190 bilionów dolarów skorygowanego o inflację długu w ciągu 75 lat — około 165% PKB — a wcześniejsza analiza sugerowała, że mogłoby to podnieść rentowność 10-letnich obligacji skarbowych z 4% do 6,6%, a stopy kredytów hipotecznych na 30 lat z 6,3% do 8,9%.
- •Raport senackiej komisji budżetowej opublikowany przez Johnsona prognozuje brak około 511 miliardów dolarów w Social Security do 2032 roku, podczas gdy TD Securities oczekuje, że limit zadłużenia 41,1 biliona dolarów zacznie obowiązywać w styczniu, a zapasy pożyczkowe wyczerpią się około września 2027 roku.
- •Prezeska CRFB Maya MacGuineas nazwała projekt cynicznym przypodobaniem się i zaproponowała dwupartyjną komisję jako alternatywę, choć przyznała, że argument Johnsona, iż Kongres powinien zająć się ogólnym deficytem, jest rozsądny.

Fundusz zaufania emerytalnego Social Security wyczerpie rezerwy w niecałe sześć lat, co uruchomi automatyczne cięcie świadczeń o około 22%. Przewodniczący senackiej komisji budżetowej Ron Johnson ma plan, jak temu zapobiec: niech Departament Skarbu pożyczy brakującą kwotę.
18 listopada republikanin z Wisconsin przedłożył projekt, który Committee for a Responsible Federal Budget (CRFB) nazwała Stop Scaring Seniors Act. Ustawa upoważniłaby sekretarza skarbu do przekazywania pieniędzy z ogólnego funduszu rządowego do funduszu zaufania emerytalnego po wyczerpaniu jego rezerw, dzięki czemu świadczeniobiorcy nadal otrzymywaliby pełne czeki. CRFB szacuje, że takie podejście zwiększyłoby dług krajowy o 190 bilionów dolarów w ciągu 75 lat w ujęciu skorygowanym o inflację, czyli o 165% PKB — zobowiązanie ponad półtora raza większe niż cała roczna gospodarka USA.
Dla około 70 milionów Amerykanów pobierających świadczenia uniknięte cięcie to realne pieniądze: około 500 dolarów miesięcznie dla przeciętnego świadczeniobiorcy, według CRFB. Otwarte pozostaje pytanie, kto zapłaci zamiast nich.
„Zwykle mówimy, że bierność jest najgorszą opcją, jeśli chodzi o Social Security, ale teraz znaleźliśmy coś jeszcze gorszego” — powiedziała prezeska CRFB Maya MacGuineas w oświadczeniu. Stwierdziła, że trudno widzieć w tym projekcie cokolwiek innego niż „cyniczne przypodobanie się, które omija wszystkie realne decyzje, przed którymi musimy stanąć”.
Ostrzeżenie dla rynku obligacji
CRFB, bezpartyjna organizacja skupiona na deficycie, argumentuje, że większe zagrożenie nie jest odległe o 75 lat. „Samo uchwalenie tej ustawy mogłoby wystarczyć, by spłoszyć rynek obligacji i wywołać zamęt finansowy” — powiedziała MacGuineas, dodając, że pożyczki „niemal na pewno wywołałyby kryzys”.
Organizacja liczyła już wcześniej taki scenariusz. W analizie opublikowanej w listopadzie ubiegłego roku CRFB oszacowała, że finansowanie Social Security z dochodów ogólnych podniosłoby stopy procentowe o około 2,6 punktu procentowego w porównaniu z utrzymaniem funduszu zaufania w obecnej formie. Oznaczałoby to wzrost rentowności 10-letnich obligacji skarbowych z 4% do 6,6% oraz stóp kredytów hipotecznych na 30 lat z 6,3% do 8,9%. Ponieważ rentowności obligacji skarbowych wyznaczają punkt odniesienia dla kosztów finansowania w całej gospodarce, CRFB traktuje ten efekt stóp procentowych jako główne ryzyko projektu, a nie odległą ciekawostkę księgową. Fundusz zaufania przestałby również funkcjonować jako reguła budżetowa i stałby się — słowami CRFB — „raczej jak każdy inny program rządowy”.
Social Security finansuje świadczenia ze składek na ubezpieczenie społeczne od lat 30. XX wieku, a z mocy prawa może wypłacać tylko tyle, ile posiada w funduszu zaufania — dlatego świadczenia automatycznie spadają po wyczerpaniu funduszu. Plan Johnsona usunąłby to ograniczenie i przeniósłby zobowiązanie na Skarb Państwa, który już teraz zaciąga pożyczki na pokrycie federalnych deficytów.
Argumentacja Johnsona
Johnson twierdzi, że Amerykanie zostali wprowadzeni w błąd co do sposobu finansowania Social Security. Raport senackiej komisji budżetowej, który opublikował tego samego dnia, zatytułowany „Social Security: The Reality… a Legal Ponzi Scheme”, prognozuje brak około 511 miliardów dolarów do 2032 roku.
„Twoje pieniądze wydano na wypłaty dla obecnych świadczeniobiorców lub finansowanie innych programów rządowych” — powiedział Johnson, cytowany przez National News Desk. Przyszłe świadczenia, jak mówił, byłyby płacone pieniędzmi od „twoich synów i córek pracujących wówczas” oraz z pożyczek.
MacGuineas przyznała mu częściowo rację. Johnson argumentuje, że Kongres powinien rozwiązać problem deficytu jako całości, zamiast wydzielać Social Security, i nazwała to „rozsądnym stanowiskiem”. Ale powiedziała, że ustawa, „która nie naprawia Social Security, a jednocześnie zawyża dług”, nie jest na to sposobem, i zasugerowała ustawodawcom wypracowanie rozwiązania, być może za pośrednictwem dwupartyjnej komisji.
Johnson ostatnio celuje też we własne środowisko. Po porażkach republikanów w wyborach śródokresowych powiedział w wywiadzie dla Fox News 7 listopada, że korupcja istnieje „w rządzie — z przykrością stwierdzam, także w administracji Trumpa”, powołując się na twierdzenia Calleya Meansa, byłego doradcy Białego Domu ds. zdrowia, że najwyżsi doradcy ulegali grupom interesu.
„Nasi zwolennicy oczekiwali, że osuszymy bagno, ale wygląda na to, że wygrało bagno” — powiedział. Później wyjaśnił, że miał na myśli „aktorów głębokiego państwa w każdej administracji” i naciska na przesunięcie wyborów do kierownictwa senackich republikanów dla przeprowadzenia tego, co nazwał „rozmowami nad własnym sumieniem”.
Znany scenariusz
Johnson odwoływał się już wcześniej do retoryki tego projektu. W lipcu 2011 roku on i 12 innych pierwszokadrowych senatorów-republikanów wysłało ówczesnemu prezydentowi Barackowi Obamie list, oskarżając go o próbę „straszenia seniorów” przez ostrzeżenia, że czeki Social Security mogą być zagrożone, jeśli Kongres nie podniesie limitu zadłużenia.
Walka o limit zadłużenia powraca. TD Securities oczekuje, że obecny limit 41,1 biliona dolarów zacznie obowiązywać w styczniu, a zapasy pożyczkowe rząd wyczerpie około września 2027 roku — około pięć lat przed wyczerpaniem funduszu zaufania. Projekt Johnsona postawiłby Social Security na tym samym pieniądzu z pożyczek. Bezpośrednim etapem dla projektu jest procedura: zgłoszony 18 listopada, musiałby zostać uchwalony przez obie izby Kongresu i podpisany przez prezydenta, zanim mógłby wejść w życie.