Awaria sieci NSA zwieńcza tydzień amerykańskich awarii technologicznych, gdy prawodawcy żądają wyjaśnień
Najważniejsze informacje
- •Tajna wewnętrzna sieć NSA przestała działać, a agencja przypisała awarię usterce związaną z planowaną konserwacją.
- •Awaria nastąpiła po tygodniu awarii, w tym błędu w Chase, hakerach wstrzykujących złośliwy kod na strony 178 organizacji, ogólnokrajowym zamrożeniu startów przez FAA oraz globalnej awarii poczty Microsoft, dotykającej Apple, Wells Fargo i Schwab.
- •Prezydent Trump określił kaskadę awarii mianem „losu”, podczas gdy senator Josh Hawley powiedział, że przypadkowy zbieg okoliczności byłby „największym zbiegiem okoliczności w historii świata” i zakwestionował wyjaśnienie o routerze jako przyczynie załamania ruchu lotniczego.
- •Zdaniem eseju cięcia napędzane przez DOGE usunęły około jednej trzeciej pracowników CISA, „Czerwony Zespół” agencji został rozwiązany, a Republikanie zaproponowali kolejne cięcie 707 milionów dolarów z budżetu CISA.
- •Senator Hawley i przywódca demokratów w Izbie Reprezentantów Hakeem Jeffries żądają odpowiedzi, przy czym autor wzywa do natychmiastowych publicznych przesłuchań i wskazuje na ujawnienia NSA oraz postęp cięcia budżetu CISA jako wskaźniki do obserwowania.

Wewnętrzna, ściśle tajna sieć Narodowej Agencji Bezpieczeństwa (NSA) — system, którego pracownicy agencji używają do przekazywania sobie tajemnic — przestała działać wczoraj, a agencja przypisała awarię usterce związaną z planowaną konserwacją.
Awaria nastąpiła jeden dzień po tym, jak „błąd oprogramowania” odciął klientów giganta bankowego Chase od ich pieniędzy, podczas gdy hakerzy wstrzyknęli złośliwy kod na strony 178 dużych organizacji. Wypadła ona cztery dni po tym, jak Federalna Administracja Lotnicza (FAA) zamroziła wszystkie starty samolotów w Stanach Zjednoczonych, i niespełna tydzień po tym, jak cały system poczty elektronicznej Microsoft zgasł na całym świecie. Trafienia doznały również Apple, Wells Fargo i Schwab. Wsumie tygodniowe awarie objęły systemy, o których większość Amerykanów rzadko myśli, dopóki nie przestają działać — tajną łączność obronną, bankowość konsumencką, lotnictwo komercyjne i platformy pocztowe, na których działają firmy — co pokazuje, jak duża część codziennego życia zależy dziś od oprogramowania, które może zawieść.
Zapytany o kaskadę awarii podczas wizyty w Manili prezydent Donald Trump tylko wzruszył ramionami. „To los”, powiedział.
Republikański senator Josh Hawley nie chce tłumaczyć tego zbioru awarii przypadkiem. Jeśli te wydarzenia naprawdę są przypadkowe, powiedział dziennikarzom, byłoby to „największym zbiegiem okoliczności w historii świata”. Awaria routera, która wyłącza cały narodowy system kontroli ruchu lotniczego, dodał, jest „trochę trudna do uwierzenia”.
Te uwagi oznaczają, że poważny senator republikański otwarcie mówi, iż nie ufa już i nie wierzy wyjaśnieniom pochodzącym z gabinetu prezydenta i od starszych urzędników. Zdaniem autora coś poszło bardzo źle z relacją Ameryki do prawdy.
Echa Radia Moskwa
Autor pisze z osobistego doświadczenia z państwową dezinformacją. W wieku 13 lat uzyskał amatorską licencję radiową klasy general i noce na początku lat 60. spędzał, słuchając na starym odbiorniku krótkofalowym Hallicrafters S-40 Radia Moskwa, fascynując się sposobem, w jaki nadajnik kręcił wiadomościami i często po prostu kłamiał o wydarzeniach na świecie.
Dwadzieścia lat później, mieszkając przy granicy wschodnioniemiecko-zachodnioniemieckiej, ćwiczył niemiecki, słuchając audycji ze strony komunistycznej — i słyszał, jak ten kraj robi to samo własnym obywatelom, często cytując dwie główne sowieckie gazety, Prawdę („Prawda”) i Izvestię („Wiadomości”). Młody oficer KGB o imieniu Władimir Putin stacjonował wtedy w Dreźnie, zajmując się propagandą we współpracy z wschodnioniemiecką policją tajną, Stasi.
Jednym z żartów, który autor słyszał tam więcej niż raz, było: „W Izvestii nie ma prawdy, a w Prawdzie nie ma wiadomości”.
Ludzie w Rosji i NRD, opowiada autor, po prostu zakładali, że ich rząd wciąż kłamie. Żyli plotkami — często prawdziwymi — zamiast ufać kanałom radiowym i telewizyjnym czy urzędnikom.
Autor twierdzi, że ta dynamika zatriumfowała teraz w Stanach Zjednoczonych i że jest to niebezpieczny znak dla przyszłości amerykańskiej demokracji — systemu rządów, który, jak słynnie zauważył Thomas Jefferson, wymaga dobrze i prawdziwie poinformowanego społeczeństwa, aby działać poprawnie.
Wzorzec kwestionowanych oświadczeń
Tekst przedstawia szereg przykładów na poparcie tego twierdzenia:
-
Washington Post udokumentował 30 573 kłamstw podczas pierwszej administracji Trumpa. Trump teraz codziennie kłamie dziennikarzom, pisze autor, a kłamanie stało się „normalne” — nawet wymagane — wśród osób z jego drugiej administracji. Żaden z federalnych sędziów ani starszych urzędników, których Trump wysłał do Senatu w celu zatwierdzenia, nie chciał powiedzieć, że Joe Biden wygrał wybory w 2020 roku.
-
Po tym, jak ICE zabiło Alexa Prettiego, 37-letniego pielęgniarza intensywnej terapii w szpitalu VA — śmierć, którą tekst nazywa wprost morderstwem — starsi urzędnicy administracji nazwali go „terrorystą krajowym”, a wiceprezydent Vance nazwał go „zabójcą”. Żadna z tych charakterystyk, zauważa autor, nie została wycofana.
-
Urzędnicy Pentagonu, w tym ten, którego autor nazywa „Pretty Pete”, konsekwentnie kłamią publiczności i ukrywają informacje, według doniesień The New York Times, o szkodach i śmierciach, które irańskie ataki — prowadzone przez rosyjski wywiad i przy użyciu chińskiej technologii — wyrządziły amerykańskim żołnierzom i obiektom. The Intercept odkrył, że oficjalny bilans strat znacznie odbiega od ponad 900 zabitych lub rannych żołnierzy.
Ci sami urzędnicy, obserwuje autor, przypisują teraz awarię ruchu lotniczego routerowi, awarie bankowe wypadkom, a awarię poczty Microsoft błędowi. Mogą mówić prawdę — sztuczna inteligencja teraz z prędkością błyskawicy znajduje podatności w oprogramowaniu — ale rekord nieprawdziwości administracji budzi u wielu osób wątpliwości.
Trzy „rozdziały oparte na faktach”
Od życia czytelnik szpiegowskich powieści, który sam przyznaje, że napisał kilka fatalnych, autor twierdzi, że ostatni tydzień czy dwa sam się komponuje w fabułę. Gdyby pisał taką teraz, zacząłby od trzech rozdziałów opartych na faktach:
Po pierwsze, Trump i Musk, poprzez DOGE, wypędzili około jednej trzeciej pracowników Agencji Bezpieczeństwa Cybernetycznego i Infrastruktury (CISA), utworzonej przez Kongres w 2018 roku w celu koordynowania cywilnej obrony cybernetycznej rządu federalnego, której zadaniem jest być „na pierwszej linii naszej obrony cybernetycznej”. Trump całkowicie rozwiązał „Czerwony Zespół” CISA — elitarnych hakerów zatrudnionych do znajdowania słabości Ameryki zanim zrobią to wrogowie — a Republikanie, podążając za dyktatem Project 2025, teraz chcą wyciąć kolejne 707 milionów dolarów z tego, co zostało z budżetu agencji.
Po drugie, historia zaczynałaby się w Shenzhen, z Trumpem siedzącym obok Putina i Xi, opisanymi w eseju jako dwaj z najbardziej poważnych, kompetentnych i bezwzględnych dyktatorów w nowożytnej historii. Zaledwie dwa lata temu amerykańskie agencje wywiadowcze ostrzegały, że hakerzy rządu chińskiego wniknęli do amerykańskich systemów komunikacyjnych, energetycznych, transportowych i wodnych, aby móc je zakłócić w kryzysie. Jak każdy może stwierdzić, Trump po prostu je zignorował.
Po trzecie, historia podejmowałaby to, co autor nazywa najstarszą fabułą w podręczniku autorytaryzmu — o którą, jak twierdzi, ostrzegał 23 lata temu w swoim artykule „When Democracy Failed”, argumentując, że Bush może wykorzystać 9/11, aby okłamać kraj w celu wprowadzenia go w wojny i zacząć budować autorytarne państwo policyjne poprzez PATRIOT Act, w sposób podobny do reakcji Hitlera na podpalenie budynku Reichstagu. Lider w politycznych tarapatach, pisze, osłabia strażników, czeka na kryzys, a potem wykorzystuje go do przyznania sobie „nadzwyczajnych” uprawnień, które już nie znikają.
Ten wzorzec, twierdzi esej, jest teraz widoczny w Narodowym Prezydenckim Memorandum Bezpieczeństwa nr 7 (NSPM-7), które zostało już wykorzystane do skazania protestujących na dziesięciolecia więzienia i organizuje zespoły zadaniowe do „badania” grup, organizacji non-profit, osób i pisarzy, których administracja uznaje za „antykapitalistyczne, antychrześcijańskie i antyamerykańskie”.
Ciemniejsza wariant powieści, sugeruje autor, mógłby mieć Putina i Xi mówiących Trumpowi, że ostatni tydzień był jedynie „małą demonstracją” tego, co mogą zrobić Ameryce — „tylko początkiem” — i nakazujących mu pozwolić im wziąć Ukrainę i Tajwan, z resztą Europy i Azji wkrótce dołączającą. Stany Zjednoczone zachowałyby Wenezuelę, zgodnie z umową, którą Putin zaproponował Trumpowi kilka lat temu w zamian za Ukrainę, a rodzina Trumpa, podobnie jak Putin, mogłaby dalej zarabiać miliardy co kilka miesięcy. W przeciwnym razie, ostrzegano by, nie skończy się na czterogodzinnym wyłączeniu ruchu lotniczego ani lodówkach we Francji gotujących jedzenie: każda elektrownia jądrowa w Ameryce mogłaby stać się brudną bombą.
Światło dzienne jako lekarstwo
Lekarstwo na plotki i paranoję — jeśli to właśnie to jest — zawsze było światłem dzienne, argumentuje autor. Zarówno senator Hawley, jak i przywódca demokratów w Izbie Reprezentantów Hakeem Jeffries żądają odpowiedzi, a przesłuchania, pisze, powinny być zarówno natychmiastowe, jak i publiczne. Dla czytelników wskaźniki do obserwowania są konkretne: czy te przesłuchania faktycznie się odbędą, czy NSA ujawni coś więcej niż wyjaśnienie o usterce konserwacyjnej oraz czy proponowane cięcie 707 milionów dolarów z budżetu CISA zostanie zrealizowane.
CISA, jego zdaniem, musi zostać odbudowana teraz.
Tekst wzywa do zakończenia dwóch lat tchórzliwego, skorumpowanego ulegania republikańskich prawodawców wobec Trumpa; Demokraci tymczasem muszą okazać determinację i otworzyć poważne, twarde dochodzenia w sprawach korupcji, przestępstw i podwójnej gry — w tym tego, co dzieje się między Trumpem a Putinem oraz między Lutnickiem a Chinami — między innymi.
Wolny lud, konkluduje autor, może przetrwać złe routery — ale nie „rząd, w który nikt nie wierzy i który otwarcie zdradza własne zasady założycielskie”.