Rosnące koszty operacyjne i zaostrzenie ograniczeń dotyczących zagranicznej siły roboczej w gospodarkach zachodnich skłaniają coraz więcej firm do rozważenia przeniesienia miejsc pracy na Filipiny. Według Leechiu Property Consultants (LPC) niektóre międzynarodowe przedsiębiorstwa rozważają operacje obejmujące od 5,000 do 30,000 stanowisk. Filipiny są jednym z najbardziej ugruntowanych kierunków offshore’owych usług, zapewniając firmom znajdującym się pod presją kosztową dostęp do istniejącej bazy anglojęzycznych pracowników oraz infrastruktury umożliwiającej obsługę rozszerzonych operacji.

David Leechiu, dyrektor generalny LPC, powiedział, że wyższa inflacja, podwyższone stopy procentowe i niepewność dotycząca przychodów przedsiębiorstw skłaniają firmy do bardziej zdecydowanego ograniczania kosztów.

„Korporacje zaakceptowały, że [konflikt na Bliskim Wschodzie] potrwa jeszcze jakiś czas, a konsekwencją będzie uderzenie inflacji we wszystkie kraje. Wiele korporacji nie ma wglądu w swoje przychody, ale ma bardzo dobrą widoczność bazy kosztowej, która będzie tylko rosła” — powiedział Leechiu podczas wtorkowego briefingu LPC dotyczącego sytuacji rynkowej w trzecim kwartale.

„Jedynym sposobem, by mogły wykazać zyski i w istotny sposób obniżyć koszty, jest przeniesienie działalności offshore na Filipiny i do Indii” — dodał. Outsourcing offshore — przenoszenie działalności do lokalizacji o niższych kosztach przy zachowaniu przez spółkę macierzystą kontroli nad pracą — jest jednym z niewielu narzędzi wystarczająco dużych, by istotnie zmienić bazę kosztową przedsiębiorstwa. Dlatego rozwiązanie to powraca, gdy nasilają się presja na marże.

LPC stwierdziło, że zaostrzenie polityki imigracyjnej i ograniczeń dotyczących zagranicznej siły roboczej na głównych rynkach zachodnich również zwiększa zainteresowanie zatrudnianiem pracowników offshore. Leechiu wskazał na Stany Zjednoczone, gdzie zaostrzone przepisy imigracyjne utrudniły firmom zatrudnianie zagranicznych pracowników.

„USA niezwykle utrudniają obcokrajowcom pracę na swoim terytorium, a korporacjom zatrudnianie zagranicznych talentów. W rezultacie doszło do drenażu mózgów… zmuszając firmy w całych Stanach Zjednoczonych do sięgania po talenty offshore poprzez outsourcing i pracę wirtualną” — powiedział.

Dodał również, że europejscy inwestorzy coraz aktywniej przyglądają się Azji w związku z presją strukturalną w Europie.

„Europejscy miliarderzy odwiedzają ten rynek i dokonują znaczących zakupów aktywów, ponieważ chcą rozłożyć swoje inwestycje w całej Azji, z dala od Europy, która mierzy się z długoterminowymi problemami strukturalnymi” — powiedział Leechiu.

LPC stwierdziło, że rozwijające się technologie, w tym tłumaczenie językowe w czasie rzeczywistym, mogą rozszerzyć potencjalny rynek outsourcingu offshore na Filipinach o gospodarki nieanglojęzyczne, takie jak Japonia, gdzie presja demograficzna zwiększa popyt na pracowników. Taka zmiana poszerzyłaby popyt poza anglojęzycznych klientów, którzy historycznie stanowili podstawę tej branży, sprawiając, że wdrażanie narzędzi tłumaczeniowych stanie się czynnikiem wartym obserwowania.

Mikko Barranda, dyrektor LPC ds. leasingu komercyjnego, powiedział, że międzynarodowe firmy coraz częściej tworzą również własne globalne centra usług zamiast polegać wyłącznie na zewnętrznych dostawcach outsourcingu. W przeciwieństwie do umowy outsourcingowej globalne centrum usług jest własnością spółki macierzystej i jest przez nią zarządzane, a rekrutacja, procesy i dane pozostają wewnątrz organizacji — taka struktura sygnalizuje długoterminowe zaangażowanie w daną lokalizację.

„Zamiast korzystać z modelu outsourcingowego na rzecz USA, robią to samodzielnie. Kiedy przyjeżdżają na Filipiny, chcą rozwijać działalność na ogromną skalę. Nie zamierzają zatrudnić zaledwie 50 osób — planują zatrudnienie od 1,000 do 2,000 osób. Pewność tych firm, że mogą zrobić to samodzielnie, wiele mówi o ich dalekowzroczności i planach pozostania na Filipinach znacznie dłużej” — powiedział.

LPC odnotowało również wzrost popytu na zarządzane powierzchnie biurowe, ponieważ firmy chciały rozłożyć koszty aranżacji i inne nakłady kapitałowe na dłuższe okresy najmu zamiast ponosić je z góry. Preferencja ta pokazuje, że elastyczność nieruchomości staje się czynnikiem konkurencyjnym przy pozyskiwaniu takich inwestycji, ponieważ przekształcenie początkowych wydatków na aranżację w koszty rozłożone w okresie najmu pozwala zachować kapitał na rekrutację. To, czy obecne zapytania przełożą się na podpisane umowy najmu i rzeczywiste zatrudnienie, pokaże, jak trwałe okaże się zainteresowanie.

Autorką materiału jest Juliana Chloe A. Gonzales.