Doniesienia rynkowe wskazują, że Rezerwa Banku Indii (RBI) sprzedaje dolary amerykańskie, aby wesprzeć rupię — w ostatnich sesjach kurs USD/INR notowany był w okolicach rekordowych poziomów, między 95,4 a 95,6. Takie działanie byłoby kontynuacją schematu, którego bank centralny konsekwentnie przestrzega przez cały 2026 r. — wkracza zawsze wtedy, gdy para zbliża się do swojego rekordowego szczytu, zamiast bronić konkretnego umownego poziomu, i powstrzymuje się od prób wymuszenia szerszego odwrócenia trendu waluty.

20 maja 2026 r. kurs USD/INR osiągnął historyczne maksimum na poziomie 96,844, a rupia przez większość roku pozostawała jedną z najsłabszych głównych walut Azji — pozycja odzwierciedlająca łączne obciążenie wynikające z odpływów kapitału portfelowego i podwyższonych kosztów importu energii. Na tym tle RBI ponownie broni rupii w pobliżu znanego, rekordowego obszaru, kontynuując już dobrze wypracowany schemat z 2026 r., polegający na przeciwstawianiu się jednokierunkowej sile dolara, a nie na próbach całkowitego odwrócenia tego zjawiska.

Najnowszy epizod przypadł na okres, w którym para w ostatnich sesjach utrzymywała się w przedziale 95,4–95,6, w niedalekiej odległości od majowego szczytu. RBI interweniowała wielokrotnie zarówno w 2025, jak i w 2026 r., a każdą rundę wyzwalał ten sam warunek podstawowy: presja kursu USD/INR w kierunku rekordowego obszaru dla tej waluty.

Powtarzalny schemat działań z 2026 roku

Interwencje RBI w tym roku podążały za spójnym wzorem. Pierwsze działanie w 2026 r. nastąpiło w styczniu, po tym jak para osiągnęła wówczas rekordowy poziom w okolicach 91,5, a kolejna runda przypadła na lipiec, gdy USD/INR ponownie zbliżał się do poziomu oznaczającego rekordowe minimum dla rupii, w obliczu nowego skoku cen ropy naftowej związanego z trwającym konfliktem w Iranie.

Banki państwowe aktywnie oferujące dolary — powszechnie odczytywane przez traderów jako działające w imieniu RBI — stanowiły konsekwentny znak rozpoznawczy tych epizodów, a nie jakiekolwiek oficjalne komunikaty ze strony samego banku centralnego. Na tej podstawie najnowsza runda sprzedaży dolarów, o ile zostanie potwierdzona, w pełni wpisuje się w podejście, jakie RBI przyjmowała przy każdym powrocie kursu USD/INR w pobliże szczytu.

Źródła presji stojącej za słabością rupii

Trwała sprzedaż indyjskich akcji przez zagranicznych inwestorów instytucjonalnych przez większość roku zwiększała presję na rupię, a odpływy te nakładały się na obciążenie wynikające z podwyższonych kosztów importu energii, ponieważ ceny ropy — podsycone trwającym konfliktem w Iranie — pozostają strukturalnie wyższe od momentu wybuchu wojny.

Poziom waluty ma znaczenie krajowe wykraczające poza sam kurs wymiany: Indie importują większość konsumowanej przez siebie ropy naftowej, więc słabsza rupia podnosi koszt każdej importowanej baryłki wyrażony w walucie lokalnej, czyniąc wahania pary kwestią inflacyjną niemal w takim samym stopniu jak rynkową — dla banku centralnego działającego w ramach elastycznego celu inflacyjnego, wyznaczonego na poziomie 4 proc. dla cen konsumpcyjnych.

Oddzielne źródło tarcia pochodziło z Waszyngtonu. Prezydent Trump wielokrotnie ostrzegał, że cła na indyjskie towary mogą zostać podniesione, jeśli Nowe Delhi nie ograniczy zakupów rosyjskiej ropy nabywanej z rabatem — postawa ta dodawała okresowych epizodów niepewności wokół szerszych relacji handlowych USA–Indie i przenosiła się na nastroje walutowe.

Ostatnio na kurs USD/INR wpłynęło również przedterminowe zamknięcie przez RBI instrumentu swapów walutowych opartych na depozytach FCNR (Foreign Currency Non-Resident) — depozytach denominowanych w dolarach, zwykle pozyskiwanych od zamorskiej diaspory Indii — po przyciągnięciu niemal 57 mld USD napływów; odwracanie tego mechanizmu uznaje się za jeden z czynników ostatnich ruchów pary, niezależny od bezpośredniej sprzedaży dolarów przez bank centralny.

Przestrzeń do działania i częściowo sprzyjające warunki

Ponowna sprzedaż dolarów sygnalizowałaby, że bank centralny nadal ma przestrzeń i gotowość, by przeciwstawiać się jednokierunkowym ruchom, mimo że rezerwy zostały pomniejszone przez powtarzające się interwencje w tym roku. Sprzedaż dolarów tego rodzaju bezpośrednio angażuje te rezerwy, dlatego każda runda jest obserwowana zarówno pod kątem sygnału o pozostałych możliwościach, jak i pod kątem natychmiastowego wpływu na rynek. Gotowość do ponownego działania w pobliżu rekordowego obszaru, a nie na stałym poziomie, podkreśla wzór obserwowany przez traderów przez cały rok: bank centralny pojawia się, gdy para zbliża się do rekordu, a nie przy żadnym wcześniej zapowiedzianym progu.

Jednocześnie szersza słabość dolara amerykańskiego i przygasające oczekiwania na podwyżkę stóp przez Rezerwę Federalną zapewniły rupii pewne dodatkowe wsparcie — czynnik sprzyjający, który pojawił się niezależnie od działań RBI. Traderzy będą prawdopodobnie odczytywać moment najnowszej interwencji — przypadający w okresie, gdy te siły tworzą częściowo równoważące tło — jako dowód, że RBI celuje w tempo ewentualnego ponownego osłabienia waluty, a nie walczy z trwałym ruchem kierunkowym przeciwko rupii ani ze szerszym trendem jako takim. Dla śledzących dalszy bieg wydarzeń krótkoterminowe punkty odniesienia to te już odnotowane na rynku: przedział 95,4–95,6 zajmowany przez parę w ostatnich sesjach oraz znajdujący się powyżej rekord z 20 maja na poziomie 96,844.

Wątki kształtujące obecnie kurs USD/INR to te same, które definiowały parę przez cały rok: odpływy kapitału z rynku akcji, strukturalnie wyższa ropa na tle konfliktu w Iranie, retoryka celna związana z zakupami rosyjskiej ropy, odwracanie blisko 57 mld USD napływów ze swapów FCNR oraz złagodzenie otoczenia dolara wraz z wygaszaniem oczekiwań na podwyżkę stóp przez Rezerwę Federalną. W każdym z tych epizodów podejście RBI przejawiało się w działaniach banków państwowych, a nie w oficjalnych komunikatach, a jego cechą była koncentracja na zarządzaniu tempem osłabienia waluty, a nie na przeciwstawianiu się szerszemu trendowi.

Źródło: ForexLive