Raycash, spin-off firmy Zama, otworzył prywatną wersję beta na Ethereum dla poufnych płatności USDC oraz uzysku z nidusowych sald. Firma informuje, że na listę oczekujących zapisało się ponad 75 000 osób, a dostęp będzie otwierany etapami przed szerszym udostępnieniem.

Aplikacja opakowuje dolary, które użytkownicy już posiadają, w poufne tokeny, zamiast wymagać od nich zaufania do nowo emitowanego stablecoina.

Jak działa model poufnych płatności

Raycash określa się w ekosystemie Zama jako produkt płatności onchain zbudowany wokół prywatnych dolarów cyfrowych, a karty i rynki w stylu bankowym są częścią wizji produktu. Strona internetowa firmy to raycash.xyz.

Na starcie aplikacja obsługuje USDC. Użytkownicy opakowują swój USDC w stosunku 1:1 do poufnych tokenów ERC-7984, przy czym salda i kwoty płatności pozostają zaszyfrowane na publicznym łańcuchu, a rozliczenie nadal odbywa się onchain. Według projektu cofnięcie opakowania jest bez充斥 uprawnień (permissionless), co oznacza, że bazowe dolary mogą wrócić na zewnątrz bez nowego emitenta.

Raycash zapewnia, że portfele są self-custodial, a poufne tokeny nie mają na poziomie tokenów funkcji zamrażania ani konfiskaty. To zapewnienie istnieje obok odrębnej kategorii ryzyka: zamrożenia na giełdach po oflagowaniu wpłat pozostają realną możliwością, jak pokazały niedawne ostrzeżenia dotyczące USDT po zniżkach i zamrożenia kont na Binance. Użytkownicy mogą nadal udzielać dostępu do podglądu wskazanym podmiotom, np. księgowemu lub audytorowi.

Wpłaty mogą przychodzić przelewem bankowym, kartą lub stablecoinem, a wypłaty mogą wracać na konta bankowe. Linki płatnicze obsługują wysyłanie, żądanie i odbieranie, a opłaty sieciowe są zarządzane w tle, więc użytkownicy nie muszą posiadać ETH na gaz. Ten ostatni detal usuwa znaną barierę onboardingu: bez abstrakcji opłat użytkownicy musieliby najpierw nabyć ETH, aby przemieszczać własne dolary.

Nidusowe salda mogą generować uzysk przez Morpho wewnątrz aplikacji, a prywatna karta wydatkowa oznaczona jako Raycard jest w trakcie rozwoju.

„Ludzie nie powinni musieli wybierać między korzyściami płynącymi ze stablecoinów a poufnością swoich danych finansowych,” powiedział dyrektor generalny i współzałożyciel Raycash Valerio Leo. „Nie wymagamy od nikogo zaufania do nowego stablecoina: bierzemy dolary, których ludzie już używają, i czynimy je prywatnymi, a mogą wrócić na zewnątrz zawsze, gdy zechcą.”

Dlaczego szyfrowany USDC ma znaczenie na publicznym łańcuchu

Każdy zwykły transfer ERC-20 publikuje saldo, kwotę i kontrahenta każdemu, kto ma dostęp do eksploratora bloków. Poufny USDC (cUSDC) zachowuje ten sam token dolarowy, ale domyślnie szyfruje kwoty i salda.

Standard ERC-7984 dla poufnych tokenów wymienialnych, opracowany na ethereum.org, zachowuje model oparty na kontach, w którym kwoty transferów i salda stają się poufnymi wskaźnikami zamiast publicznych liczb całkowitych. Strony produktowe Zama stwierdzają, że interfejs odpowiada ERC-20, z zaszyfrowanymi identyfikatorami zamiast widocznych wartości oraz kontrolą dostępu obejmującą autoryzowanych odbiorców. To właśnie ten stack Raycash produktuje na potrzeby płatności — firma nie emituje konkurencyjnego dolara, lecz opakowuje istniejący. Taki projekt odwraca zwykły domyślny stan: zamiast pełnej przejrzystości z prywatnością jako dodatkiem, salda pozostają ukryte, dopóki posiadacz nie udzieli dostępu wskazanemu odbiorcy.

Miejsce uzysku Morpho

Poufne dolary potrzebują miejsca do pracy, gdy leżą nidusowo. W czerwcu 2026 roku Zama uruchomił vault Morpho kuratorowany przez Steakhouse Financial dla poufnych depozytów USDC, a później podał, że pierwszy vault urósł od zera do ponad 40 milionów dolarów w osłoniętym TVL w ciągu siedmiu tygodni. 15 września układ rozszerzono do 16 poufnych vaultów Morpho w ramach pięciu kuratorów i pięciu klas aktywów, obok poufnych swapów. W strukturze vaultów Morpho kuratorzy kierują, dokąd są dostarczane zdeponowane środki, co umieszcza rolę kuratora na poziomie zarządzania ryzykiem w układzie uzysku.

Funkcja zarabiania Morpho w Raycash wpisuje się w tę samą ścieżkę prywatności plus uzysk, ale istnieje wewnątrz aplikacji płatniczej, a nie pulpitu protokołu. Propozycja wersji beta jest prosta: użytkownicy mogą wysyłać zaszyfrowane dolary, a gdy nie wysyłają, mogą zarabiać bez ujawniania wielkości pozycji w publicznym eksploratorze.

Co sygnalizuje prywatna wersja beta — a czego nie

Powtarzającym się pytaniem związanym z premierą jest to, co zmienia poufność na poziomie kwoty, gdy płatność stablecoinem znajduje się na publicznym łańcuchu. Nie zmienia to samego roszczenia dolarowego; relacja emitenta USDC i ustalenia dotyczące rezerw pozostają upstream w stosunku do opakowania. Zmienia się podatek widoczności. Publiczne salda i publiczne kwoty płatności to realna niedogodność dla listy płac, transferów między równymi i każdego, kto nie chce, by adres portfela stał się pełnym dziennikiem wydatków. Zaszyfrowane kwoty odpowiadają na tę niedogodność bez wymyślania nowego powiązania.

Tryb awarii, który należy mieć na uwadze, to migracja zaufania, a nie kwestia powiązania. Użytkownicy nadal muszą ufać obsłudze opłat w aplikacji, ścieżce opakowywania i cofania, routingu uzysku Morpho oraz deklaracji braku zamrażania na poziomie tokenów. Lista oczekujących nie dowodzi aktywnych wydatków, a prywatna wersja beta nie dowodzi, że księgowi, banki lub regulatorzy uznają selektywne ujawnianie za wystarczające. Te testy leżą przed listą zaproszonych.

Niejasności pozostają. Materiały publiczne nie określają dotąd, ilu użytkowników z listy oczekujących aktywnie korzysta z wersji beta, ile USDC zostało opakowane ani kiedy Raycard trafi na rynek. Szersze wsparcie stablecoinów jest obiecywane po USDC, choć materiały premierowe nie zawierają datowanego harmonogramu.

Obietnica powiązania pozostaje tym samym pytaniem, którym zawsze była. Na to pytanie odpowiada ta premiera: czy codzienne płatności dolarowe na Ethereum mogą ukrywać kwoty, nie wymagając od użytkowników odejścia od dolara, którego już używają.