R3E Network wdraża prototyp wielo-L2 elastycznej sieci na Neo N3 TestNet

R3E Network wdrożyła swój prototyp elastycznej sieci neo-n4 na Neo N3 TestNet, co stanowi pierwsze działające wdrożenie niezależnej architektury wielo-L2 zaprojektowanej przez dewelopera rdzenia Neo, Jimmy'ego Liao. Mimo że projekt nosi nazwę "neo-n4", jest on odrębny od kanonicznych prac protokołowych Neo 4 prowadzonych przez Erika Zhanga: działania Zhanga dotyczą ewolucji podstawowej warstwy wykonawczej Neo w kierunku maszyny wirtualnej RISC-V, natomiast neo-n4 Liao to warstwa skalująca L2 zbudowana na bazie Neo N3. Projekt neo-n4 nie jest powiązany z Neo Global Development, Neo Foundation ani organizacją neo-project i nie został przez nie zatwierdzony.

Dzięki pięciu podstawowym kontraktom rozliczeniowym, które są już aktywne na TestNet, projekt wyszedł poza etap eksploracyjnego repozytorium kodu, o którym Neo News Today (NNT) pisało w maju, i stał się funkcjonalnym prototypem on-chain. Repozytorium obejmuje obecnie fazy 0-6, a działające kontrakty zastąpiły wcześniejsze, niewdrożone specyfikacje.

Liao, założyciel R3E Network, określił intencje projektu w dniu wdrożenia: „Same thesis as Neo X and SpoonOS: Neo N4 isn't about launching a new chain. It's about building chain-native apps on top of N3, application-centric, serving users better in the AI era.” Wskazówka odnosi się do Neo X, kompatybilnego z EVM ńcucha bocznego Neo, oraz SpoonOS, frameworku agentów AI w ekosystemie Neo, jako wcześniejszych przejawów tej samej aplikacyjnej tezy.

Co umożliwia model elastycznej sieci

Model elastycznej sieci jest zaprojektowany tak, aby aplikacje mogły działać na własnych, dedykowanych łańcuchach, podczas gdy Neo N3 pełni rolę wspólnej warstwy rozliczeniowej i bezpieczeństwa. Na przykład aplikacja gamingowa może działać na łańcuchu zoptymalizowanym pod kątem wysokiej przepustowości i niskich opóźnień, podczas gdy aplikacja DeFi zajmuje oddzielny łańcuch o bardziej rygorystycznych gwarancjach bezpieczeństwa — oba jednak korzystałyby z tego samego mostu do przemieszczania aktywów i tego samego frameworku zarządzania. Użytkownicy i aktywa mogłyby poruszać się między tymi łańcuchami bez konieczności budowania przez każdą aplikację własnego mostu ani infrastruktury bezpieczeństwa od zera. Podejście to odpowiada architekturom multi-rollup badanym na Ethereum, dostosowanym do stosu protokołów Neo.

Kontrakty wdrożone na TestNet

Pięć kontraktów rozliczeniowych L1 zostało wdrożonych na Neo N3 TestNet, z których każdy pełni odrębną rolę w architekturze elastycznej sieci:

• RollupHub: rejestr łańcuchów, przesyłanie batchy i wymuszone włączanie.
• SharedBridge: escrow aktywów obsługujący wpłaty i wypłaty między warstwami.
• GovernanceController: zarządzanie oparte na radzie, z mechanizmami propozycji i timelock.

Dwa dodatkowe kontrakty obsługują weryfikację dowodów: ZkVerifier kieruje dowody, natomiast Sp1Groth16Verifier weryfikuje zaświadczenia komisji przy użyciu parowania SP1 v6.2.1 Groth16/BN254.

Przegląd architektury

Architektura neo-n4 opiera się na trójwarstwowym projekcie zaadaptowanym ze wzorca ZKsync Elastic Chain, przebudowanym na stosie Neo z wykorzystaniem konsensusu dBFT 2.0, standardów tokenów NEP-17 oraz NeoFS jako warstwy dostępności danych.

NeoHub znajduje się w warstwie podstawowej na Neo N3 i koordynuje rozliczenia między wieloma łańcuchami L2. Każdy łańcuch L2 utrzymuje własne środowisko wykonawcze, współdzieląc przy tym infrastrukturę mostu służącą do przenoszenia aktywów między warstwami. Między L1 i L2 znajduje się opcjonalna warstwa agregacji Gateway, obsługująca agregację dowodów.

System obsługuje trzy ścieżki dowodowe: zaświadczeniaig, optimistic rollup z okresem na dowody oszustwa oraz dowody poprawności ZK za pośrednictwem SP1 RISC-V. Siedem szablonów elastycznych łańcuchów — obejmujących zastosowania DEX, gaming, DeFi, social media, NFT, płatności i rozwiązania enterprise — jest dołączonych jako prototypy badawcze służące walidacji i testom.

Wyniki walidacji

Wdrożenia typu TestNet pozwalają na uruchomienie zestawu kontraktów w środowisku publicznym bez ryzyka dla aktywów mainnetowych. Testy przedwdrożeniowe objęły 1 475 z 1 478 testów — 338 testów VM, 55 testów integracyjnych i 1 082 testy jednostkowe — osiągając pokrycie 99,8%. Testy dymne po wdrożeniu zakończyły się wynikiem 12 z 12, przy czym wszystkie pięć wdrożeń kontraktów zakończyło się sukcesem, a zweryfikowano sześć powiązań międzykontraktowych.

Walidacja RPC odnotowała 11 z 14 udanych kontroli; trzy pozostałe niepowodzenia dotyczyły problemów z formatem parametrów i zostały uznane za nieblokujące. Stan genezy dla pierwszego łańcucha L2 został przygotowany.

Zakres i zastrzeżenia

Repozytorium zawiera obecnie 38 projektów testowych .NET, 16 podstawowych bibliotek off-chain, osiem wtyczek węzłów, pięć projektów kontraktów L1 z 10 natywnymi kontraktami L2, siedem narzędzi CLI oraz cztery źródła SDK w technologii .NET, TypeScript, Rust i Python.

Wdrożenie niesie jednak istotne zastrzeżenia. Żadna faza w macierzy statusu implementacji nie jest oznaczona jako gotowa produkcyjnie. Repozytorium nie przeszło ujawnionego audytu bezpieczeństwa, a kilka wymagań produkcyjnych — w tym integracja podpisujących HSM/KMS oraz zweryfikowany backend NeoFS — pozostaje nierozwiązanych. Ujawniony audyt bezpieczeństwa jest zwyczajowym warunkiem wdrożenia produkcyjnego infrastruktury tego rodzaju. Rzeczywiste dowody SP1 są dostępne opcjonalnie, za pośrednictwem ręcznego procesu, podczas gdy standardowy CI uruchamia wyłącznie szybkie kontrole zgodności. Siedem szablonów elastycznych łańcuchów jest wprost opisanych jako prototypy badawcze, a nie planowane łańcuchy produkcyjne.

Perspektywy

Wdrożenie na TestNet przenosi neo-n4 od architektury teoretycznej do działającego prototypu, choć projekt pozostaje mocno w fazie badań i eksploracji. Od czasu artykułu N z maja R3E Network ukończyła fazy 4-6, dodając dowody poprawności NeoVM2/SP1 RISC-V, agregację Gateway oraz narzędzia CLI na bazie wcześniejszych faz 0-3.

Nie ujawniono harmonogramu wdrożenia na MainNet, a prace są kontynuowane jako niezależne działania badawczo-inżynieryjne R3E Network. Wskaźniki warte obserwacji obejmują rozwiązanie trzech nieblokujących problemów z formatem parametrów RPC, przeniesienie rzeczywistych dowodów SP1 z ręcznego procesu opt-in do standardowego CI oraz to, czy przygotowany stan genezy zostanie przekształcony w działający pierwszy łańcuch L2 na TestNet; każdy krok w kierunku produkcji wymagałby również uzupełnienia audytu bezpieczeństwa, integracji podpisujących HSM/KMS oraz zweryfikowanego backendu NeoFS, oznaczonych jako nierozwiązane.

Pełne wyniki wdrożenia i repozytorium są dostępne pod adresem: https://github.com/r3e-network/neo-n4