Stopa bezrobocia na Filipinach wzrosła w czerwcu do najwyższego poziomu od trzech miesięcy — podał w czwartek Philippine Statistics Authority (PSA) — sygnalizując potencjalnie słabsze warunki na rynku pracy, które mogą obciążać wydatki gospodarstw domowych i komplikować rządowe działania na rzecz utrzymania wzrostu gospodarczego w jednej z najszybciej rozwijających się gospodarek Azji Południowo-Wschodniej.

Stopa bezrobocia wzrosła do 4,9%, z 3,7% rok wcześniej i nieznacznie powyżej 4,8% odnotowanych w maju. Był to najwyższy odczyt od trzech miesięcy, na poziomie ostatnio widzianym, gdy bezrobocie wynosiło 5% w marcu. W czerwcu bez pracy pozostawało łącznie 2,59 mln Filipińczyków.

Narodowy Statystyk Claire Dennis S. Mapa przypisał wzrost przede wszystkim większej liczbie osób aktywnych zawodowo, ponieważ na rynek pracy weszli świeżo upieczeni absolwenci.

„Nasza aktywność zawodowa wzrosła. W ujęciu rocznym zwiększyła się o około 822 000. Oczywiście, gdy aktywność zawodowa rośnie, są osoby zatrudnione i bezrobotne” — powiedział pan Mapa.

Wskaźnik aktywności zawodowej (LFPR) wyniósł w czerwcu 65,1%, nieznacznie mniej niż 65,7% w czerwcu 2025 r., ale więcej niż 63,8% w maju. Oznaczało to łącznie 53,25 mln Filipińczyków w wieku 15 lat i więcej należących do siły roboczej.

Około 650 000 Filipińczyków po raz pierwszy weszło do siły roboczej w czerwcu — zauważył pan Mapa. Z tej liczby około 592 000 było w wieku 15–24 lata, co wskazuje, że wielu z nich to nowi absolwenci szukający pierwszej pracy. Jednak zatrudnienie znalazło tylko około 310 000 osób z tej grupy.

Sekretarz pracy Francis N. Tolentino powiedział w czwartek, że wzrost aktywności zawodowej odzwierciedla rosnącą gotowość Filipińczyków do poszukiwania zatrudnienia.

„Choć dane rok do roku wskazują obszary wymagające stałej uwagi, podkreślają one również znaczenie wdrażania reform, które zwiększają zarówno liczbę, jak i jakość miejsc pracy” — powiedział pan Tolentino w oświadczeniu.

Chinabank Research w nocie wskazał, że wyższe koszty utrzymania prawdopodobnie skłoniły więcej Filipińczyków do poszukiwania pracy, ale tworzenie miejsc pracy nie nadążało — szczególnie wśród osób w wieku 15–24 lata — co przełożyło się na wyższe bezrobocie.

Dane PSA pokazały, że wskaźnik aktywności zawodowej młodzieży wzrósł w czerwcu do 33,7% z 33,1% rok wcześniej i 32,3% w maju. Jednak wskaźnik zatrudnienia młodzieży spadł do 86,5% z 90,6% rok wcześniej, co oznacza, że większa liczba młodych Filipińczyków weszła na rynek pracy, lecz mniejsza część zdołała znaleźć zatrudnienie.

Niedozatrudnienie — miara pracowników szukających dodatkowych godzin pracy lub innej pracy — wyniosło w czerwcu 12,1%, wobec 11,4% rok wcześniej, ale nieco mniej niż 12,2% w maju. Czerwcowy wynik był najniższą stopą niedozatrudnienia od 11,8% w lutym. Łączna liczba niedozatrudnionych Filipińczyków sięgnęła 6,11 mln.

W pierwszym półroczu stopa bezrobocia wyniosła średnio 5%, a niedozatrudnienie średnio 12,8%.

Usługi pozostały największym źródłem miejsc pracy, odpowiadając za 62,7% całkowitego zatrudnienia, następnie rolnictwo z 20% i przemysł z 17,3%.

W czerwcu największy roczny przyrost zatrudnienia odnotowano w usługach zakwaterowania i gastronomii — o 481 000 miejsc pracy — następnie w usługach administracyjnych i wsparcia (w tym w centrach obsługi klienta) — o 456 000 — oraz w administracji publicznej i obronie — o 440 000. Wzrost w usługach administracyjnych i wsparcia podkreślał dalszą rolę krajowego sektora outsourcingu procesów biznesowych (BPO) — filaru gospodarki usługowej i jednego z największych na świecie — jako motoru tworzenia miejsc pracy, mimo spadków w innych podsektorach usług.

Największe straty miejsc pracy wystąpiły w handlu hurtowym i detalicznym, gdzie ubyło 903 000 etatów w ujęciu rocznym. Rybołówstwo i akwakultura straciły 467 000 miejsc pracy, a budownictwo 139 000.

„Rosnące ceny konsumenckie prawdopodobnie nadal będą obciążać zatrudnienie w sektorze (detalicznym), który kurczy się już dwunasty miesiąc z rzędu” — powiedział Chinabank Research, dodając: „Zatrudnienie w budownictwie również spadło prawdopodobnie z powodu wysokich kosztów materiałów budowlanych”.

Jose Ramon G. Albert, starszy pracownik naukowy Philippine Institute for Development Studies (PIDS), powiedział, że najnowsze dane pokazują, iż rynek pracy rośnie pod względem liczby osób, ale niekoniecznie jakości miejsc pracy.

„Wzrost niedozatrudnienia do 12,1% jest tu bardziej wymownym sygnałem. Sugeruje, że znacząca część osób już zatrudnionych nadal szuka dodatkowych godzin pracy lub drugiej pracy, ponieważ ich obecne zarobki lub liczba godzin pracy są niewystarczające. Łącznie wskazuje to na utrzymującą się słabość jakości tworzenia miejsc pracy, przy czym zatrudnienie prawdopodobnie koncentruje się w segmentach nieformalnych, niepełnoetatowych lub niżej płatnych, a nie w pełnoetatowych, wyżej wartościowych stanowiskach” — powiedział.

Benjamin B. Velasco, adiunkt w University of the Philippines School of Labor and Industrial Relations (SOLAIR), powiedział, że najnowsze dane o rynku pracy nadal odzwierciedlają długofalowe wyzwania na filipińskim rynku pracy.

„Poza sezonowym trendem najnowsze dane LFS pokazują, że długoterminowy wzorzec rynku pracy pozostaje trudny. Tworzenie miejsc pracy nie nadąża za wzrostem gospodarczym. Dlatego migracja zagraniczna pozostanie zaworem bezpieczeństwa, by przywołać jedną z reakcji rynku pracy” — powiedział.

Dyrektor wykonawczy IBON Foundation Jose Enrique A. Africa powiedział, że najnowsze dane pokazują, iż gospodarka nie generuje wystarczającej liczby miejsc pracy dla rosnącej siły roboczej.

„Roczne trendy potwierdzają, że gospodarka nie jest w stanie wygenerować wystarczająco dużo pracy dla rosnącej populacji” — powiedział pan Africa.

Pan Africa stwierdził, że słabego wzrostu zatrudnienia nie należy przypisywać wyłącznie ostatnim czynnikom zewnętrznym, wskazując na spowolnienie wzrostu netto zatrudnienia w poprzednich latach.

„Słabego wzrostu netto zatrudnienia nie można w całości zrzucić na ostatni szok naftowy, ponieważ spadał on już wcześniej — z 1,3 mln w 2023 r., do 665 000 w 2024 r., a następnie do zaledwie 170 000 w 2025 r.” — powiedział.

Pan Africa ostrzegł, że wyższe bezrobocie i niedozatrudnienie, wraz z podwyższoną inflacją, mogą osłabić siłę nabywczą gospodarstw domowych.

„Rosnące bezrobocie i niedozatrudnienie, połączone z najnowszym raportem o wysokiej inflacji, zwłaszcza dla najuboższych grup dochodowych, silnie wskazują na osłabienie siły nabywczej rodzin i pogorszenie dobrobytu” — powiedział pan Africa. — M.J.M. Sanchez