Autor: Justine Irish D. Tabile, starszy reporter — BusinessWorld

Według Departamentu Budżetu i Zarządzania (DBM) wydatki na infrastrukturę na Filipinach spadły w lipcu o 4% rok do roku, ponieważ niższe wypłaty Departamentu Robót Publicznych i Autostrad (DPWH) zrównoważyły wyższe nakłady na obronność, rolnictwo i projekty kolejowe.

Najnowsze dane DBM pokazują, że nakłady na infrastrukturę i inne inwestycje obniżyły się w lipcu do 89,6 mld peso z 93,3 mld peso w tym samym miesiącu roku ubiegłego. Miesiąc do miesiąca wydatki spadły o 8,6% z 98 mld peso w czerwcu.

Skurczenie w lipcu było węższe niż w czerwcu, kiedy nakłady na infrastrukturę i inne inwestycje zmalały o 34,1% do 98 mld peso z 148,8 mld peso rok wcześniej.

Departament budżetu podał, że wypłaty w lipcu były wspierane przez projekty inwestycyjne w ramach Zrewidowanego Programu Modernizacji Sił Zbrojnych Filipin, komponent inwestycyjny Filipińskiego Projektu Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz płatności za różne projekty transportu kolejowego.

„Te pozycje złagodziły spadek ogółem wydatków infrastrukturalnych w lipcu wobec niższych wypłat zgłoszonych przez Departament Robót Publicznych i Autostrad” — podał DBM.

Spadek po siedmiu miesiącach

Przez pierwsze siedem miesięcy roku nakłady na infrastrukturę i inne inwestycje spadły o 36% do 457 mld peso z 713,5 mld peso w tym samym okresie roku ubiegłego. Kwota ta stanowiła 49,1% zaplanowanych przez rząd 931,5 mld peso nakładów na infrastrukturę i inne inwestycje w tym roku. Realizacja całorocznego programu wymagałaby zatem około 474,5 mld peso wypłat w pozostałe pięć miesięcy roku, co czyni tempo płatności w nadchodzących miesiącach kluczową wielkością do śledzenia.

DBM częściowo przypisał spadek od początku roku niższym wypłatom DPWH w warunkach wocnionej zgodności przetargowej, ściślejszego nadzoru nad trwającymi projektami oraz weryfikacji i walidacji roszczeń płatniczych i dokumentacji wykonawców.

„Procesy te mają na celu zapewnienie, że płatności są poparte prawidłowo zweryfikowanymi i udokumentowanymi robotami infrastrukturalnymi” — oświadczył resort.

W tym okresie trwały projekty w innych sektorach, w tym modernizacja obronności, transport kolejowy i masowy, obiekty szkolne oraz infrastruktura rolnicza.

Zestawienie siedmiomiesięczne nie obejmuje wydatków infrastrukturalnych przekazywanych poprzez dotacje i kapitał do państwowych przedsiębiorstw oraz transferów do jednostek samorządu terytorialnego. Z uwzględnieniem tych komponentów wypłaty infrastrukturalne rządu centralnego spadły o 24,5% do 630,4 mld peso w okresie od stycznia do lipca z 835 mld peso rok wcześniej.

Pomimo słabszych wydatków infrastrukturalnych ogółem wypłaty rządowe wzrosły o 19,8% do 588,6 mld peso w lipcu z 491,2 mld peso rok wcześniej. Łączne wydatki rządowe od stycznia do lipca wzrosły o 7% do 3,764 bln peso z 3,517 bln peso rok wcześniej.

Ekonomiści wskazują na reakcję na skandal korupcyjny i wąskie gardła

Marco Antonio C. Agonia, ekonomista z University of Asia and the Pacific, powiedział, że spadek wydatków infrastrukturalnych odzwierciedla „reakcję na skandal korupcyjny”.

„Oprócz niezmienionej alokacji wydatków infrastrukturalnych na trzeci kwartał przez Komitet Koordynacji Budżetu Rozwoju wojna na Bliskim Wschodzie prawdopodobnie wymusiła przewartościowanie projektów infrastrukturalnych ze względu na znacznie wyższe koszty materiałów budowlanych i pracy” — napisał w e-mailu. „W pewnym stopniu niekorzystna pogoda wpłynęła także na harmonogramy wdrożeń” — dodał.

DBCC to międzyresortowy organ ustalający kwartalny program wydatków rządu.

Zgodnie z Kwartalnym Programem Fiskalnym DBM rząd zakłada nakłady na infrastrukturę i inne inwestycje w wysokości 251,3 mld peso w okresie od lipca do września, o 2,2% mniej niż 256,9 mld peso zanotowane w tym samym kwartale rok wcześniej.

Francisco Cid L. Terosa, profesor nadzwyczajny i były dziekan Wydziału Ekonomii University of Asia and the Pacific, powiedział, że spadek wynikał z połączenia wąskich gardeł we wdrażaniu, spowolnienia inwestycji rządowych oraz efektu wysokiej bazy.

„W wypłatach wystąpiły opóźnienia biurokratyczne, gdyż agendy wdrażające były dotknięte opóźnieniami w lokalnej realizacji projektów, przetargach i składaniu faktur przez wykonawców” — powiedział pan Terosa. „Ostrożne podejście DPWH wydłużyło czas przetwarzania roszczeń płatniczych i faktur progresyjnych wykonawców” — dodał.

Perspektywy

Rząd przygotował dodatkowe uruchomienia środków, które mogą wesprzeć wydatki infrastrukturalne w nadchodzących miesiącach. W sierpniu DBM uruchomił 209,6 mld peso podziałów na główne potrzeby agend, w tym 32,4 mld peso na projekty Kolei Doowej Północ-Południe i Metro w Manili, 31,2 mld peso na Program Obiektów Edukacji Podstawowej, 6,2 mld peso na obiekty zdrowotne i 5,2 mld peso na drogi wiejskie. Tempo, w jakim te podziały przełożą się na faktyczne wypłaty — wobec zaostrzonych kontroli dokumentacji i walidacji, przed którymi stoją obecnie agendy — pomoże określić, czy kwartalne cele zostaną osiągnięte.

Mimo to pan Agonia powiedział, że wyższe koszty budowy i opóźnienia we wdrażaniu mogą spowolnić odbicie wydatków infrastrukturalnych w czwartym kwartale. Na okres od października do grudnia rząd oczekuje wzrostu nakładów na infrastrukturę i inne inwestycje o 49,4% do 328,4 mld peso z 219,8 mld peso rok wcześniej.

„Powolna zdolność absorpcyjna agend i zaostrzona kontrola przetargów mogą podważyć cel odbicia w czwartym kwartale” — powiedział.

Dalsze opóźnienia w wydatkach infrastrukturalnych, ostrzegł, mogą spowodować, że gospodarka nie osiągnie rządowego celu wzrostu 3,5-4,5% w tym roku. Gospodarka Filipin wzrosła o 2,6% w pierwszej połowie i potrzebuje wzrostu o 4,4% w drugiej połowie, aby osiągnąć dolną granicę całorocznego celu.

„Oprócz kanałów wydatków publicznych i mnożnika fiskalnego inwestycje prywatne mają tendencję do podążania za inwestycjami publicznymi z opóźnieniem. Opóźniona realizacja projektów mogłaby prowadzić do opóźnionego scenariusza ożywienia gospodarki Filipin w średnim okresie” — dodał pan Agonia.

Pan Terosa podobnie opisał wydatki na budownictwo publiczne jako ważny czynnik wzrostu. „Jeśli będą dalej spadać, wzrost PKB może zostać ściągnięty w dół do 3% do 3,4%, co byłoby jednym z najwolniejszych temp wzrostu spoza okresu pandemii” — powiedział.

„Długoterminowa zdolność produkcyjna się skurczy, co naruszy wzrost inwestycji i biznesu. W konsekwencji bezrobocie mogłoby przekroczyć 5%, wywierając presję na dochody gospodarstw domowych i zaufanie konsumentów” — dodał.