Filipińscy producenci żywności sprzeciwiają się proponowanej polityce etykietowania z przodu opakowania (FOPL), powołując się na potencjalne koszty zgodności i produkcji, mimo rosnących w całym kraju obaw o zdrowie – według urzędniczki ds. żywienia.

„To oni są jednym z powodów oporu wobec przyjęcia lub sfinalizowania PNPM (Filipińskiego Modelu Profilu Odżywczego), a bez PNPM nie będzie politycznych zastosowań takich jak FOPL” – powiedziała Queenie Kyle G. Wapericua, Nutrition Officer II w Krajowej Radzie ds. Żywienia (NNC), w wywiadzie dla BusinessWorld.

„Powodem są koszty. Oczywiście poniosą wydatki, ale to nie znaczy, że nie mogą tego zrobić” – dodała.

Zgodnie z proponowaną polityką opakowania żywności miałyby zawierać etykiety sygnalizujące wysoki poziom składników takich jak sód, cukier i niezdrowe tłuszcze, według progów ustalonych w ramach PNPM. Ponieważ ostrzeżenia znalazłyby się z przodu opakowania, a nie w tabeli wartości odżywczych, mają być czytelne na pierwszy rzut oka na półce sklepowej – umieszczając kluczowe informacje zdrowotne bezpośrednio w polu widzenia kupujących.

„Zgodnie z badaniem przeprowadzonym przy opracowywaniu PNPM prawie 90% produktów dostępnych na rynku przekraczało próg” – powiedziała pani Wapericua – co oznacza, że polityka objęłaby zdecydowaną większość produktów pakowanych na półkach sklepów.

Zaznaczyła, że czarne ośmiokątne etykiety ostrzegawcze pomogłyby Filipińczykom podejmować lepsze decyzje zdrowotne, podsumowując potencjalne ryzyka, które w przeciwnym razie są szczegółowo opisane w tabelach wartości odżywczych.

„Kiedy będziemy mieli etykietowanie z przodu opakowania, дастarczy to konsumentowi bezpośrednich informacji” – powiedziała. „Bardzo niewielu Filipińczyków naprawdę wie, jak czytać tabele wartości odżywczych.”

„Pierwszą rzeczą, na którą Filipińczycy patrzą, wybierając produkt w sklepie, jest data ważności” – dodała.

Nacisk na wprowadzenie FOPL mógłby również skłonić większą liczbę Filipińczyków do选择 zdrowszych alternatyw, gdyż choroby niezakaźne (NCD) w kraju nadal rosną. W krajowym badaniu żywieniowym NCD odpowiadały za 73,3% zgonów w całym kraju, a częstość otyłości wśród dorosłych w wieku od 20 do 59 lat osiągnęła w 2025 r. 44,5% – dane te pokazują, co publiczne zdrowie ma na stawce w stanowisku NNC.

Choć inicjatywa mogłaby promować zdrowszy styl życia wśród konsumentów, urzędniczka ds. żywienia podkreśliła, że propozycja może zwiększyć presję na producentów w kierunku reformulacji ich produktów.

„Nie wszyscy producenci reformulowaliby swoje produkty bez ustawy lub projektu ustawy” – powiedziała pani Wapericua.

Oprócz reformulacji polityka może również wpłynąć na ceny towarów.

„To może być jednym z negatywnych skutków, ale nie osiągnie punktu, w którym będzie zbyt drogo, ponieważ i tak muszą przestrzegać przepisów” – powiedziała.

„Koszty problemów zdrowotnych wynikających z NCD i wydatki na leki są wyższe niż koszty profilaktyki” – dodała. „Wielu tego nie zauważa, ale koszty zdrowotne mają większy wpływ na Filipińczyków.”

W Kongresie złożono kilka projektów ustaw nakazujących FOPL, w tym ustawę Izby Reprezentantów (HB) nr 130, czyli Healthy Food Marketing Environment Act, oraz HB nr 8284, czyli Healthy Food Marketing and Labeling Act.

„Wielu prawodawców już uchwaliło projekt ustawy… Teraz zależy od Kongresu, jak je skonsoliduje” – powiedziała pani Wapericua. Od tego, jak Kongres skonsoliduje konkurencyjne projekty i czy NNC doprowadzi do przyjęcia PNPM, zależy, czy FOPL ruszy na Filipinach.

— Almira Louise S. Martinez, BusinessWorld

Źródło: BusinessWorld