Filipińskie obligacje skarbowe są najbardziej narażone na jastrzębią politykę amerykańskiej Rezerwy Federalnej wśród rynków Azji wschodzącej — według analizy Bloomberga wypadły najgorzej w regionie w każdym z ostatnich dwóch amerykańskich cyklów zacieśniania polityki.

W dwóch ostatnich epizodach zacieśniania polityki Fed, rozpoczętych w 2017 i 2022 roku, zadłużenie kraju pozostawało w tyle za wszystkimi rynkami regionu. Rentowności 10-letnich obligacji filipińskich wzrosły w tych okresach średnio o 152 punkty bazowe — niemal czterokrotnie więcej niż w Indiach, które zajęły drugie od końca miejsce w regionie. Ta luka pokazuje, jak bardzo ryzyko związane z Fed koncentruje się w regionie na jednym rynku.

Wyprzedaż w tym roku była napędzana gwałtownie rosnącymi cenami energii oraz wzrostem rentowności amerykańskich obligacji skarbowych, a umacniający się dollar przyciągał kapitał z aktywów denominowanych w peso. Przedłużający się konflikt z udziałem Iranu dodatkowo obciąża filipiński dług skarbowy, utrzymując ceny ropy i inflację na wysokim poziomie.

"Wyższe rentowności w USA mogą nadal wywierać presję wzrostową na rentowności filipińskich obligacji, szczególnie na długim końcu krzywej, a jednocześnie obciążać peso" — powiedział Rong Ren Goh, menedżer portfela obligacji o stałym dochodzie w Eastspring Investments w Singapurze. Wskazał na dodatkowe przeciwności, w tym "utrzymującą się inflację, słabość peso i niepewność" co do ostatecznego poziomu stopy procentowej filipińskiego banku centralnego.

Inwestorzy rozliczani w dolarach stracili na filipińskich obligacjach ponad 11 proc. od początku roku do czwartku — wynika z danych Bloomberga — podczas gdy analogiczny wskaźnik dla całej Azji zyskał 3,1 proc.; ta rozbieżność odzwierciedla zarówno wyprzedaż obligacji, jak i spadek peso względem dolara.

Przewodniczący Feda Kevin Warsh dał w środę do zrozumienia, że bank centralny pozostaje na kursie prowadzącym do ponownego podniesienia stóp procentowych w tym roku, choć nadal odmawia udzielenia wyraźnych wskazówek co do przyszłej ścieżki polityki.

Peso osłabło w tym roku o około 8 proc. wobec dolara, co czyni je najgorszą walutą Azji po indonezyjskiej rupii. Ta dewaluacja dodatkowo zwiększa presję na Bangko Sentral ng Pilipinas, aby zaostrzyć politykę jeszcze bardziej — po nieoczekiwanie dużej podwyżce o 50 punktów bazowych w zeszłym tygodniu.

"Stabilność walutowa stała się istotnym czynnikiem w funkcji reakcji polityki pieniężnej, uzupełniając działania BSP na rzecz utrzymania oczekiwań inflacyjnych w ryzach" — powiedziała Peerampa Janjumratsang, menedżerka portfela o stałym dochodzie w M&G Investments w Singapurze. W połączeniu z ryzykami związanymi ze zjawiskiem pogodowym El Niño oznacza to, że bank centralny "może zachować jastrzębie nastawienie mimo słabszego otoczenia wzrostu".

Indonezyjskie obligacje historycznie były w regionie najbardziej wrażliwe na zmiany polityki Fed, ale program skupu długu Banku Indonezji, uruchomiony w 2020 roku, najwyraźniej stłumił część skutków amerykańskich podwyżek stóp. Udział banku centralnego w zademontowanych obligacjach skarbowych wzrósł z około 10 proc. na początku 2020 roku do szczytu bliskiego 27 proc. w styczniu 2023 roku — zmiana sugerująca, że o tym, jak region przyswaja amerykańskie zacieśnienie, obecnie kształtują krajowe narzędzia polityki tak samo, jak sama polityka Fed.

Stratedzy Citigroup Inc., w tym Gordon Goh, napisali w zeszłym tygodniu w notatce, że inwestorzy powinni zachować ostrożność wobec filipińskich obligacji w związku z "otoczeniem podwyższonych cen energii i ryzykiem El Niño". "Ryzyka w obecnym otoczeniu są mocno przechylone w stronę bardziej jastrzębiego BSP" — dodali.

O tym, co dalej z filipińskimi obligacjami, zdecydują zmienne, które sami analitycy wskazali: czy Fed potrwa kursem opisanym przez Warsha i podniesie stopy ponownie w tym roku, jak BSP waży stabilność walutową i inflację wobec słabszego otoczenia wzrostu oraz czy podwyższone ceny energii i ryzyko El Niño się utrzymają.

Źródło: BusinessWorld — Bloomberg