Ochrona zwierząt na Filipinach wchodzi w nową fazę — ustawodawcy, urzędnicy państwowi, prawnicy, weterynarze, funkcjonariusze organów ścigania, przedstawiciele władz lokalnych i krajowych, agencje regulacyjne, działacze i młodzi liderzy zebrali się na pierwszej w kraju Konferencji Prawa Zwierząt, wzywając do silniejszych przepisów, skuteczniejszego egzekwowania prawa i większej odpowiedzialności w ochronie zwierząt.

Konferencję zorganizowała fundacja Animal Kingdom Foundation (AKF). Wydarzenie z 4 września zgromadziło interesariuszy z różnych sektorów, aby zbadać, czy istniejący krajowy framework prawny nadąża za rosnącymi wyzwaniami w dziedzinie dobrostanu zwierząt, oraz ustalić, co należy zrobić, aby ochrona prawna była skuteczniejsza.

Według prezes AKF i dyrektorki programowej mec. Heidi Marquez-Cagui konferencja odzwierciedla istotną zmianę w ogólnokrajowej debacie. „Dobrostan zwierząt nie jest już wyłącznie kwestią współczucia. To kwestia prawa, zarządzania, odpowiedzialności i społecznego obowiązku” — powiedziała Caguioa.

Na konferencji zaprezentowano perspektywy sektora ustawodawczego, mediów, administracji, młodzieży, środowisk prawniczych, weterynaryjnych i organizacji ochrony zwierząt, co podkreślało, że ochrona zwierząt wymaga czegoś więcej niż samych starań działaczy.

Kongresman Brian Poe wskazał na kluczową rolę ustawodawstwa we wzmacnianiu ochrony zwierząt oraz w eliminowaniu luk, które nadal utrudniają skuteczną egzekwację prawa. Jego udział podkreślał potrzebę, aby przepisy reagowały na nowe formy okrucieństwa i dawały organom narzędzia niezbędne do ich stosowania. „May batas na tayo, ang hamon, ipatupad ito at tiyakin may manananagot” („Mamy już prawo; wyzwaniem jest jego egzekwowanie i zapewnienie, że ktoś poniesie odpowiedzialność”), powiedział. „Zbudujmy system, który faktycznie reaguje nawet wtedy, gdy nie ma kamer, i zapewnia opiekę długo po tym, jak uwaga opinii publicznej osłabnie.”

Doświadczona dziennikarka i prezenterka Korina Sanchez wniosła kwestię dobrostanu zwierząt do szerszej debaty publicznej, podkreślając znaczenie świadomości oraz roli mediów i zaangażowania społecznego w zmianie sposobu, w jaki społeczeństwo postrzega i traktuje zwierzęta. „Nadszedł czas, abyśmy rozszerzyli (tę) Bayanihan na nasze zwierzęta” — powiedziała, przywołując filipińską tradycję współpracy i wzajemnej pomocy. „Media dały nam megafon. Jesteśmy tu! Korzystajcie z nas.”

Narodowa Komisja Młodzieży — rządowy organ kształtujący i koordynujący politykę wobec młodzieży — wniosła do dyskusji perspektywę młodego pokolenia, dostrzegając młodych Filipińczyków nie tylko jako przyszłych działaczy, lecz jako aktywnych interesariuszy, którzy mogą kształtować kulturę odpowiedzialności i szacunku wobec zwierząt. „Budowanie lepsz społeczeństwa zaczyna się od tego, jak traktujemy tych, którzy nie mogą pomóc, obronić się ani powiedzieć za siebie. A to są nasze zwierzęta” — powiedział jej dyrektor wykonawczy, mec. Carl Quitoriano.

Konferencja podkreśliła również potrzebę wyjścia poza tradycyjne dyskusje o dobrostanie zwierząt domowych. Panele poruszały kwestie dotyczące zwierząt gospodarskich i produkcji żywności, zwierząt wodnych, dzikiej fauny, zwierząt w niewoli, działań ochronnych, reagowania na katastrofy, praktyk rdzennych oraz egzekwowania prawa w zakresie dobrostanu zwierząt. Tak szerokie podejście odzwierciedla rzeczywistość, że ochrona zwierząt przecina się z wieloma obszarami polityki publicznej — od rolnictwa i systemów żywnościowych po ochronę środowiska, zarządzanie katastrofami, bezpieczeństwo publiczne i samorząd lokalny.

Powtarzającym się tematem konferencji była luka między istnieniem przepisów a ich faktycznym stosowaniem. Filipiny mają ugruntowany framework prawny ochrony zwierząt, oparty na ustawie o ochronie zwierząt (Republic Act No. 8485, uchwalonej w 1998 roku i później nowelizowanej), jednak egzekwowanie prawa pozostaje stałym wyzwaniem. Sprawy dotyczące okrucieństwa, nielegalnych działań wobec zwierząt i zaniedbań często wymagają koordynacji między organami ścigania, weterynarzami, prokuratorami, samorządami i organizacjami ochrony zwierząt.

Dla Caguioi wzmocnienie ochrony zwierząt wymaga zatem zarówno reform prawnych, jak i odpowiedzialności instytucjonalnej. „Współczucie musi zostać przekute w prawo, prawo w działanie, a działanie musi prowadzić do odpowiedzialności” — powiedziała.

Konferencja doceniła również kluczową rolę samorządów lokalnych, które często znajdują się na pierwszej linii spraw dobrostanu zwierząt — od zarządzania bezdomnymi zwierzętami i skarg na okrucieństwo po reagowanie na katastrofy i akcje ratunkowe.

Zamiast traktować dobrostan zwierząt jako oddzielną sprawę działaczy, konferencja dążyła do ugruntowania prawa zwierząt jako nowego obszaru debaty prawniczej i polityki publicznej na Filipinach. Dla AKF celem jest kontynuowanie rozmowy po konferencji i budowanie silniejszej współpracy między tymi, którzy odpowiadają za tworzenie, interpretowanie, egzekwowanie i doskonalenie przepisów chroniących zwierzęta. W praktyce o tym, czy poruszone kwestie — luki w egzekwowaniu prawa, koordynacja międzyinstytucjonalna i możliwości samorządów — zostaną podjęte w ustawodawstwie i praktyce, świadczzyć będą kolejne kroki, podobnie jak to, czy to inauguracyjne spotkanie przekształci się w trwałą platformę dla zaangażowanych sektorów.

Sercem spotkania było fundamentalne pytanie: co oznacza ochrona zwierząt przez prawo, jeśli tej ochrony nie można skutecznie egzekwować? Konferencja Prawa Zwierząt dąży do pomocy w odpowiedzi na to pytanie, zrzeszając sektory zdne zamienić ochronę prawną w realne działanie.

Jak ujęła to Caguioa: „Pytanie nie polega jedynie na tym, co mówi prawo. Musimy też zapytać, co prawo może zrobić i co my, wspólnie, jesteśmy gotowi zrobić, aby działało na rzecz zwierząt.”

Więcej informacji o AKF Rescues i jego programach można znaleźć na stronie