Filipińskie peso dalej osłabło w poniedziałek wobec dolara amerykańskiego, obciążone utrzymującymi się napięciami na Bliskim Wschodzie oraz jastrzębimi sygnałami ze strony amerykańskiej Rezerwy Federalnej.

Lokalna waluta osłabła o 3,1 centavo i zamknęła się na poziomie 62,78 względem dolara, w porównaniu z piątkowym zamknięciem na 62,749 — według danych ze strony Stowarzyszenia Bankierów Filipin (Bankers Association of the Philippines).

Peso otworzyło poniedziałkową sesję nieco poniżej piątkowego zamknięcia, na poziomie 62,75 za dolara. Intradzienne maksimum wyniosło 62,74, natomiast minimum 62,84 względem dolara.

Obrót dolarowy spadł z 1,508 mld USD do 1,044 mld USD w porównaniu z poprzednią sesją.

Poziom peso ma znaczenie wykraczające poza parkiet: Filipiny importują cały potrzebny im surowiec, więc słabsza waluta lokalna podnosi koszty paliwa i innych importowanych towarów wycenianych w dolarach — a wrażliwość ta rośnie, gdy konflikt już obciąża globalne dostawy energii.

"Kurs dollar-peso zamknął się nieco wyżej, nadal w cieniu napięć na Bliskim Wschodzie, mimo spadku globalnych cen ropy. Brak katalizów rynkowych utrzymywał parę w większości w trendzie bocznym", powiedział pierwszy trader telefonicznie.

"Peso osłabło, ponieważ rynkowe oczekiwania dalszych podwyżek stóp amerykańskiej Rezerwy Federalnej umocniły się po jastrzębich sygnałach przewodniczącego Kevina Warsha w ubiegłym tygodniu", napisał w e-mailu drugi trader.

Na wtorek drugi trader powiedział, że peso może dalej się osłabiać z powodu ryzyka geopolitycznego, poruszając się w zakresie od 62,60 do 62,85 za dolara. Pierwszy trader podał zakres od 62,60 do 62,90 — oba oparte na tych samych dwóch siłach, które napędzały poniedziałkowy handel: ryzyku geopolitycznym i ścieżce amerykańskich stóp procentowych.

Do kolejnej eskalacji doszło w niedzielę, gdy Iran i Stany Zjednoczone wymieniły nowe groźby. Prezydent Donald J. Trump ostrzegł, że Iran poniesie klęskę gospodarczą albo jego przywódcy zostaną unicestwieni, jeśli nie zawrze porozumienia, podczas gdy irańskie wojsko zapowiedziało ostrą odwetagę na każdy nowy atak — podała agencja Reuters.

Konflikt od miesięcy wygląda na patowy, bez oznak, że którakolwiek ze stron jest gotowa na ustępstwa, mimo że pogłębił on globalny kryzys energetyczny, zniszczył znaczne połacie irańskiej gospodarki i przeniósł się na nowe eskalacje regionalne.

Wcześniej irańskie centralne dowództwo wojskowe oświadczyło, że każdy nowy atak wywoła trwałe działania odwetowe wobec amerykańskich baz i interesów, a regionalni sojusznicy Waszyngtonu zostaną uznani za strony konfliktu.

Tymczasem Fed podniósł w ubiegłym tygodniu stopy procentowe po raz pierwszy od trzech lat i przyjął bardziej agresywne stanowisko wobec inflacji. Prognozy opublikowane wraz z decyzją o podwyżce pokazały, że wszyscy oprócz dwóch decydentów Fed spodziewają się w tym roku co najmniej jeszcze jednej podwyżki o ćwierć punktu. Dla walut takich jak peso stawka jest prosta: wyższe rentowności amerykańskie przyciągają kapitał do aktywów denominowanych w dolarach, a im większa różnica stóp względem rynków wschodzących, tym większa presja na te waluty.

Rynki kontraktów terminowych na stopy procentowe wskazują na dwie trzecie szans, że stopa polityczna Fed zakończy rok 2026 w przedziale 4,00%–4,25%, z dużym prawdopodobieństwemrostu o co najmniej kolejny ćwierć punkt do połowy 2027 roku.

— A.M.C. Sy z Reuters