Pak Se-ri kontra Park In-bee: Która jest najwybitniejszą koreańską golfistką wszech czasów?

Jeśli wielkość mierzyć wpływem historycznym, Pak może być nie do prześcignięcia.

Opublikowano 11 sierpnia 2026, 12:45 KST; Zaktualizowano 11 sierpnia 2026, 1:25 KST

Wybór najwybitniejszej koreańskiej golfistki wszech czasów jest — jak kiedyś ujął to NBC Sports — podobny do próby wskazania najwybitniejszego maratończyka w Kenii, najlepszej łyżwiarki szybkiej w Holandii, najlepszego narciarza alpejskiego w Austrii albo najlepszego zawodnika squasha w Egipcie.

Gdy Park In-bee, dziś 38-letnia, osiągnęła w 2020 roku 20 zwycięstw w karierze w LPGA Tour, amerykański serwis sportowy posłużył się właśnie tą analogią, by opisać trudność wyboru między nią a Pak Se-ri, dziś 48-letnią, jako „najwybitniejszą koreańską golfistkę wszech czasów”. NBC Sports posunęło się jeszcze dalej, porównując tę rywalizację do zestawiania George’a Washingtona i Abrahama Lincolna przy próbie ustalenia, który z nich był najwybitniejszym mężem stanu w historii Stanów Zjednoczonych.

Sedno było takie, że choć obie golfistki prowadziły koreański golf kobiecy w różnych epokach, trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, która była lepsza.

Jeśli Pak była „pionierką”, która dzięki sukcesom w LPGA Tour wyniosła Koreę — uznawaną wówczas za „golfową pustynię” — na szczyt świata, to Park była „kompletną mistrzynią”, która osiągnęła niemal wszystko, co jest możliwe dla zawodowej golfistki.

Nawet w sezonie 2026 LPGA, gdy wyróżniają się takie Koreanki jak Kim Hyo-joo, 31, i Ryu Hae-ran, 25, nazwiska Pak i Park nieuchronnie pojawiają się przy każdej większej chwili sukcesu koreańskich golfistek. Żadnej z nich nie da się łatwo prześcignąć.

Historyczna droga Pak

Zwycięstwo Pak w U.S. Women’s Open w 1998 roku, gdy miała zaledwie 21 lat, pamiętane jest jako coś znacznie więcej niż sportowy triumf. Szeroko uznaje się je za „zwycięstwo kulturowe”, które wzbudziło silne poczucie dumy narodowej.

W czasie, gdy Korea znajdowała się w środku azjatyckiego kryzysu finansowego i programu pomocowego MFW, obraz Pak z finałowej rundy — zdejmującej buty i skarpety, wchodzącej boso do stawu i uderzającej piłkę — dał zmęczonemu i przygnębionemu krajowi przekaz wytrwałości oraz nadziei na przyszłość.

W szczególności jej blade stopy kontrastujące z mocno opalonymi łydkami stały się ikonicznym obrazem symbolizującym lata ciężkich treningów. Tracąc do liderki jednego uderzenia, Pak mogła wybrać drop i przyjąć karę, co jednak najpewniej oznaczałoby dla niej drugie miejsce. Zamiast tego nie poddała się i ostatecznie wygrała w play-offie.

Jej „bosy duch walki” pozostaje jednym z najbardziej ikonicznych momentów w historii koreańskiego sportu. Pak zdobyła w tym roku aż cztery tytuły LPGA i została pierwszą Koreanką, która wygrała nagrodę LPGA Rookie of the Year.

Droga, którą wytyczyła Pak, stała się w praktyce historią koreańskiego golfa kobiecego. Wygrała Women’s British Open w 2001 roku i LPGA Championship w 2002 roku, stając się w wieku 24 lat najmłodszą zawodniczką z czterema zwycięstwami w turniejach wielkoszlemowych. W czerwcu 2007 roku została wprowadzona do LPGA Hall of Fame.

Pak spełniła już kryteria kwalifikacyjne do włączenia do Galerii Sław w 2004 roku, ale przepisy LPGA wymagały od zawodniczki przepracowania określonej liczby lat jako uczestniczka touru, co oznaczało, że musiała poczekać jeszcze trzy lata na oficjalne przyjęcie.

Ponieważ golf nie był jeszcze sportem olimpijskim w czasie jej kariery zawodniczej, Pak nie mogła startować na igrzyskach. Jednak podczas igrzysk w Rio de Janeiro w 2016 roku zapisała się w historii jako trenerka, prowadząc koreańską drużynę kobiet do złotego medalu. W tamtym czasie Pak znana była także z wykraczania poza obowiązki trenerskie, osobiście zakładała fartuch i przygotowywała swoim zawodniczkom doenjang jjigae, pikantną wieprzowinę smażoną z warzywami oraz inne koreańskie potrawy.

Dlatego wielu uważa, że gdyby Pak nie otworzyła tej drogi, era światowej klasy koreańskich golfistek, takich jak Park, nadeszłaby znacznie później. Sama Park należała do pokolenia młodych koreańskich golfistek znanych jako „Se-ri Kids” — zawodniczek, które zaczęły uprawiać ten sport po obejrzeniu przełomu Pak, a fala ta była na tyle silna, że w kolejnych dekadach Koreanki miały stanowić znaczącą część członków LPGA Tour i odnosić liczne zwycięstwa.

Dziecko, które przerosło swoją idolkę

Paradoksalnie igrzyska w Rio w 2016 roku — na których Pak doprowadziła Koreę do złota jako trenerka — dodały też nowego paliwa do debaty GOAT między obiema golfistkami. Pak zdobyła olimpijskie złoto jako trenerka, a Park wywalczyła pierwsze w historii Korei olimpijskie złoto w golfie jako zawodniczka. Golf wrócił do programu olimpijskiego w Rio po 112 latach przerwy, co umieściło oba osiągnięcia na scenie, której sport nie widział od ponad stulecia.

Od tego momentu Park zaczęła po kolei przewyższać rekordy Pak, zyskując przydomek „In-believable” — grę słów opartą na jej imieniu i angielskim słowie „unbelievable”.

Pak wygrała 25 turniejów LPGA, w tym pięć wielkoszlemowych. Park zakończyła karierę z 21 zwycięstwami w LPGA, z czego siedem to turnieje wielkoszlemowe.

Argumenty na korzyść Park nabrały szczególnej siły 2 sierpnia 2015 roku, gdy wygrała Women’s British Open i skompletowała karierowy Wielki Szlem — czego Pak nigdy nie dokonała.

Po zdobyciu pierwszego tytułu wielkoszlemowego na U.S. Women’s Open w 2008 roku, Park osiągnęła szczyt formy w 2013 roku, wygrywając Kraft Nabisco Championship, LPGA Championship oraz U.S. Women’s Open, i stając się pierwszą zawodniczką, która wygrała trzy turnieje wielkoszlemowe w jednym sezonie LPGA.

Łącznie spędziła także 106 tygodni na pozycji nr 1 na świecie, została pierwszą Koreanką nagrodzoną tytułem LPGA Player of the Year, wygrała z rzędu klasyfikację pieniężną w 2012 i 2013 roku, a w 2016 roku została drugą Koreanką po Pak wprowadzoną do LPGA Hall of Fame. Jej siedem zwycięstw wielkoszlemowych pozostaje rekordem wśród koreańskich golfistek.

Droga Park do gwiazdorstwa różniła się także od drogi Pak, która przeszła rygorystyczny trening pod surowym nadzorem swojego „golfowego taty”. Park była uznawana za obiecującą młodą golfistkę w Korei jeszcze przed przeprowadzką do Stanów Zjednoczonych w wieku gimnazjalnym, gdzie wygrywała liczne turnieje juniorskie i szybko zwróciła na siebie uwagę.

W 2008 roku została najmłodszą zwyciężczynią U.S. Women’s Open w wieku 19 lat i 11 miesięcy. Potem jednak przeszła czteroletni kryzys formy i w pewnym momencie rozważała całkowite porzucenie golfa. Jej kariera odżyła po spotkaniu z koreańskim trenerem golfa Nam Ki-hyeopem. Po ślubie z Namem w 2014 roku, u szczytu kariery, Park zaczęła promować koncepcję „szczęśliwego golfa” i równowagi między pracą a życiem prywatnym. Jest chwalona za wskazanie nowego wzorca, który docenia nie tylko wyniki sportowe, ale także życie zawodniczki poza polem golfowym.

Rekordy należą do Park, historia do Pak

Po zakończeniu kariery Pak odnalazła się na nowo jako trenerka i bizneswoman oraz do niedawna pozostawała blisko związana z publicznością dzięki częstym występom telewizyjnym.

Park jest obecnie matką dwóch córek. Krótko przed narodzinami drugiej córki ogłosiła kandydowanie do Komisji Zawodniczej Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego i podróżowała po Francji podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu w 2024 roku, gdy szukała nowej drogi.

Nie ogłosiła jeszcze oficjalnie zakończenia kariery, pozostawiając otwartą możliwość dalszej gry.

Patrząc wyłącznie na osiągnięcia sportowe i statystyki, niewiele osób kwestionuje przewagę Park. Siedem tytułów wielkoszlemowych, karierowy Wielki Szlem i 106 tygodni na pozycji nr 1 to obiektywne wskaźniki jej statusu jako najwybitniejszej koreańskiej golfistki pod względem osiągnięć sportowych.

Ale tytuł „najwybitniejszej zawodniczki” może obejmować coś więcej niż statystyki. Może też oznaczać zdolność do zmiany epoki i przepisania historii dyscypliny. W tym ujęciu Pak była pionierką, która popchnęła koreański golf kobiecy na sam szczyt świata.

Właśnie dlatego ta debata jest tak trudna.

Jeśli priorytetem są rekordy, przewagę ma Park. Jeśli miarą jest wpływ historyczny, to Pak.

Także dlatego NBC Sports porównało obie zawodniczki do George’a Washingtona i Abrahama Lincolna.

Ten artykuł z Hankook Ilbo, siostrzanej publikacji The Korea Times, został przetłumaczony przez generatywny system AI i zredagowany przez The Korea Times.