Przed 1948 rokiem: przyszli przywódcy Izraela studiowali prawo i służyli w Imperium Osmańskim
Najważniejsze informacje
- •W 1914 roku David Ben-Gurion i Yitzhak Ben-Zvi — przyszły premier i prezydent Izraela — studiowali prawo na Uniwersytecie Stambulskim, po nauce osmańskiego tureckiego i z nadzieją na reprezentowanie Jerozolimy w Zgromadzeniu Deputowanych.
- •Propozycja obu mężczyzn, by stworzyć żydowski legion walczący pod osmańskim sztandarem, została odrzucona, a po Deklaracji Balfoura w 1918 roku wstąpili oni do Żydowskiego Legionu Armii Brytyjskiej.
- •Moshe Sharett, kolejny przyszły premier Izraela, o którym mówiono, że biegle znał arabski i turecki, studiował prawo w Stambule i służył w armii osmańskiej podczas wojen bałkańskich i I wojny światowej, także po brytyjskiej okupacji Jerozolimy w grudniu 1917 roku.
- •Państwo osmańskie rozpadło się na początku lat 20. XX wieku, jego bliskowschodnie prowincje podzielono na mandaty brytyjski i francuski, a Palestyna przeszła pod administrację brytyjską.
- •Relacja pochodzi z książki Mustafy Aksakala 'The War That Made the Middle East: World War I and the End of the Ottoman Empire', którą autor wpisu w Marginal Revolution opisuje jako quite good.
W 1914 roku Yitzhak Ben-Zvi i David Ben-Gurion — którzy po 1948 roku mieli zostać odpowiednio prezydentem i premierem Izraela — przebywali w stolicy Imperium Osmańskiego, studiując prawo na Uniwersytecie Stambulskim. Palestyna znajdowała się pod panowaniem osmańskim od około czterech stuleci, a Rewolucja Młodoturecka z 1908 roku, która przywróciła konstytucję i ponownie zwołała parlament, otworzyła nowe możliwości udziału politycznego w społecznościach imperium. Po wcześniejszej nauce osmańskiego tureckiego obaj rozpoczęli studia prawnicze z nadzieją, że pewnego dnia będą służyć w Zgromadzeniu Deputowanych jako wybrani przedstawiciele Jerozolimy.
Wraz z wojną na horyzoncie wrócili do Palestyny, gdzie zgłosili się do służby wojskowej w armii osmańskiej. Zaproponowali także utworzenie żydowskiego legionu, który miałby walczyć pod osmańskim sztandarem, lecz inicjatywa pozostała bez odpowiedzi. Jak zauważa relacja: "We have no way of knowing how things might have turned out had Ben-Zvi and Ben-Gurion been allowed to suit up in Ottoman uniform." Ostatecznie obaj rzeczywiście nosili mundur — ale brytyjski: w 1918 roku, po Deklaracji Balfoura, każdy z nich wstąpił do Żydowskiego Legionu Armii Brytyjskiej.
Moshe Sharett, kolejny przyszły premier Izraela, o którym mówiono, że biegle posługiwał się zarówno arabskim, jak i tureckim, obrał podobną drogę: studiował prawo w Stambule, a następnie służył w armii osmańskiej podczas wojen bałkańskich i przez całą I wojnę światową — nawet po ogłoszeniu Deklaracji Balfoura i brytyjskiej okupacji Jerozolimy w grudniu 1917 roku.
Imperium, w ramach którego ci przyszli przywódcy chcieli działać, nie przetrwało wojny. Państwo osmańskie rozpadło się na początku lat 20. XX wieku, jego bliskowschodnie prowincje podzielono na mandaty brytyjski i francuski, a Palestyna przeszła pod administrację brytyjską — w otoczeniu, w którym Ben-Gurion, Ben-Zvi i Sharett mieli ostatecznie stanąć na czele własnego państwa.
Relacja pochodzi z The War That Made the Middle East: World War I and the End of the Ottoman Empire Mustafy Aksakala, książki, którą autor wpisu w Marginal Revolution określa jako "quite good".
Źródło: Marginal Revolution
