Departament Usług Finansowych Stanu Nowy Jork (NYDFS) wydał list branżowy ostrzegający firmy obsługujące waluty wirtualne, że reklama „handlu bez opłat” przy pomijaniu kosztów, takich jak spready i narzuty, może stanowić wprowadzający w błąd marketing. List branżowy, datowany na 12 listopada i podpisany przez pełniącą obowiązki superintendent Kaitlin Asrow, dotyczy każdej firmy obsługującej waluty wirtualne, którą departament licencjonuje lub tworzy w stanie Nowy Jork — od posiadaczy BitLicense po spółki powiernicze o ograniczonym celu. Nowy Jork był pierwszym stanem, który wymag dedykowanej licencji dla firm obsługujących waluty wirtualne, gdy w 2015 r. rozpoczął wydawanie BitLicense, a listy branżowe są stałym narzędziem departamentu do określania oczekiwań wobec tych licencjobiorców pomiędzy formalnymi procesami regulacyjnymi. Ponieważ obsługa klientów z Nowego Jorku wymaga posiadania jednej z tych licencji, list obejmuje niektóre z najczęściej używanych detalicznych platform kryptowalutowych w kraju.

Czego list wymaga od firm

Departament wymienia przykłady treści, które traktuje jako wprowadzające w błąd. Jedno z nich to oświadczenie, które tworzy fałszywe wrażenie ogólnej konkurencyjności poprzez reklamowanie braku pojedynczej opłaty — przywołanym przykładem jest „handel bez opłat” — przy pomijaniu innych kosztów ponoszonych przez klienta, takich jak spready czy narzuty. List nie zakazuje spreadów ani narzut; sprzeciwia się reklamie, która ukrywa je zastrzeżoną prowizją.

Każde twierdzenie w materiałach marketingowych musi opierać się na dowodach i być weryfikowalne, a firma musi przechowywać te dowody. List wiąże ten obowiązek z istniejącą zasadą prowadzenia dokumentacji dla licencjobiorców, 23 NYCRR 200.18, i wymaga również przechowywania kopii wszystkich akceptacji marketingowych. Polityki dotyczące treści, ujawnień i kontroli muszą być zatwierdzane corocznie przez zarząd lub komitet zarządu. Przypis dodatkowo rozszerza zakres: wszystko, co firma przedstawia jako „porównanie opłat” lub „edukację”, stanowi marketing, jeśli można je rozsądnie odczytać jako promowanie usługi.

Firmy mają sześć miesięcy na dostosowanie się. Polityki zgodne z wytycznymi muszą być dostępne do wglądu departamentu od 12 maja 2027 r. — daty podanej w samym liście, choć towarzyszący komunikat prasowy podaje 10 maja. Departament oświadczył, że będzie testował działanie polityk w praktyce poprzez badania i monitoring nadzorczy. Zgodnie z przypisem ta kontrola obejmuje strony cenowe, tabele porównawcze i treści wyjaśniające, które klienci już widzą, a nie tylko tradycyjną reklamę.

Dokąd trafiają pieniądze, gdy linia opłat pokazuje zero

Opłata za handel to tylko jedno z trzech miejsc, w których klient może zapłacić. Pozostałe dwa nigdy nie pojawiają się jako odliczenie pozycyjne — i właśnie dlatego list je wyróżnia. Tylko pierwsze z nich wynosi zero, gdy aplikacja reklamuje brak opłat. Pozostałe dwa decydują o tym, ile tokenów faktycznie trafia na konto, a żadnego nie można odczytać z wykresu cenowego: wykres przedstawia punkt środkowy lub ostatnią transakcję, a nie cenę, po której klient może zrealizować konkretne zlecenie w danej chwili.

Co Coinbase i Robinhood mają zapisane na piśmie

Dwa największe detaliczne amerykańskie miejsca opisują tę strukturę kosztów we własnych ujawnieniach. Strona cenowa Coinbase stwierdza, że proste zlecenia kupna i sprzedaży zawierają spread w kwotowaniu, a kwalifikujące się transakcje Coinbase One mają zerowe opłaty za handel, przy czym spread pozostaje w mocy. Coinbase Advanced działa inaczej: klienci handlują bezpośrednio na arkuszu zleceń, bez spreadu dodawanego przez Coinbase, ale z opłatami za handel naliczanymi od każdego zlecenia.

Ujawnienie dotyczące routingu w USA opublikowane przez Robinhood, zaktualizowane 15 czerwca 2026 r., mówi, że za zlecenia przekazywane producentom rynku firma otrzymuje 0,95 USD od każdych 100 USD zrealizowanej wartości zlecenia, a kwota ta jest wliczona w spread. Klienci mogą zamiast tego wybrać zlecenia kierowane na giełdę, które mają osobny cennik opłat i nie wiążą się z rabatem od giełdy partnerskiej. Robinhood stwierdza, że każda z tych dróg może okazać się tańsza lub droższa dla danego zlecenia i żadna nie gwarantuje lepszych cen.

List NYDFS nie wymienia żadnej firmy, a żadna z tych stron nie wskazuje na naruszenie. Przywołano je tutaj, ponieważ pokazują — słowami samych platform — gdzie mieszka koszt, gdy linia opłat wskazuje zero.

1000 USD, dwa kwotowania

Weźmy token handlowany wokół wartości referencyjnej 100 USD i klienta dysponującego dokładnie 1000 USD do wydania, w tym opłatami. Trasa A nie pobiera prowizji, ale kwotuje 101 USD. Trasa B kwotuje 100 USD i najpierw pobiera stałe 2,50 USD z budżetu. Oba kwotowania są dostępne dla całego zlecenia w tym samym momencie.

Koszt trasy A przejawia się jako mniejsza liczba tokenów, a nie jako pozycja na liście. Jego premia 1% pozostawia klientowi 9,90 USD mniej niż wartość referencyjna — cztery razy więcej niż 2,50 USD, które trasa B wyświetla otwarcie, co stanowi jedną czwartą procenta budżetu. Przykład zakłada niezmienność cen, że oba miejsca mogą zrealizować pełne zlecenie, i pomija opłaty za finansowanie, subskrypcję i wypłatę. Wartość referencyjna jest miarodajnym punktem odniesienia do porównania obu tras, a nie ceną obiecywaną komukolwiek przy odsprzedaży.

Co „taniej” musi teraz udowodnić

Aplikacja znosząca prowizje może tak mówiść prawdziwie. To, co zmienia się na mocy listu, to krok od tego faktu do twierdzenia o byciu tańszym miejscem do handlu, ponieważ twierdzenie o taniości jest twierdzeniem faktycznym, a twierdzenie faktyczne wymaga teraz przechowywanych dowodów, które usatysfakcjonowałyby egzaminatora. Porównanie oparte na jednym rozmiarze zlecenia lub jednej ścieżce routingu niewiele mówi o kliencie handlującym innym rozmiarem przez inną ścieżkę, a własny przykład listu odczytywany jest najbardziej naturalnie jako typowe zlecenie detaliczne, w którym spread i narzut stanowią cały koszt.

Przypis dotyczący „porównań opłat” zamyka oczywistą furtkę. Strona porównawcza, która wymienia prowizje konkurencji obok zera, pomijając własny spread firmy, jest materiałem marketingowym na mocy listu i przechodzi tę samą kontrolę, akceptację i dokumentację co billboard. Dowody, które firma przechowuje, muszą obejmować klienta, do którego reklama jest skierowana, a nie klienta, dla którego liczby akurat działają.

Weryfikacja, którą może przeprowadzić kupujący

Test, który regulator będzie teraz oczekiwał, by firma udokumentowała, to taki, który każdy klient może przeprowadzić przed potwierdzeniem zlecenia: ile tokenów kupi ten sam łączny budżet przez każdą dostępną trasę? Kwotowania muszą być pobrane w krótkich odstępach czasu, używać tej samej metody finansowania i obejmować pełny rozmiar zlecenia. Subskrypcja należy do sumy, jeśli została kupiona, aby odblokować korzyść handlową; opłata za wypłatę należy do niej, jeśli monety przemieszczają się do innego portfela; nic nie powinno być liczone podwójnie, jeśli kwotowana suma już je zawiera.

Tańsze kwotowanie, które nigdy nie zostanie zrealizowane, kosztuje więcej niż gorsze kwotowanie, które zostanie, więc wartościową do porównania liczbą jest pełna cena transakcji, którą klient faktycznie może zrealizować. Przewodnik Coindoo po najtańszych sposobach kupna Bitcoina omawia, jak ekran zakupu i metoda finansowania zmieniają tę liczbę.