Autor: Brontë H. Lacsamana, Reporter

Recenzja teatralna: The Notebook: The Musical w wykonaniu Theatre Group Asia

Muzyka i teksty piosenek autorki-kompozytorki Ingrid Michaelson wraz z nominowaną do nagrody Tony książką Bekah Brunstetter tworzą solidny fundament, na którym produkcja Theatre Group Asia musicalu The Notebook: The Musical buduje immersyjny, emocjonalny świat. Adaptacja musicalowa trafiła na Broadway w 2024 roku, gdzie zdobyła wiele nominacji do nagród Tony, w tym za najlepszy musical, a inscenizacja TGA oznacza pierwsze wystawienie tego tytułu poza oryginalną broadwayowską produkcją.

Widzowie, którzy znają The Notebook jako bestsellerową powieść Nicholasa Sparksa albo hitową ekranizację z 2004 roku z Ryanem Goslingiem i Rachel McAdams, mogą być zaskoczeni: spektakl wykracza poza pocałunki w deszczu i rozentuzjazmowaną historię miłosną, za którą ludzie go pamiętają. Najnowsza propozycja TGA wykorzystuje scenę do zgłębiania tematów pamięci, czasu, rozłąki i przełomowych wyborów życiowych, w dużej mierze poprzez przemyślane przedstawienie demencji.

„Dorastanie i dojrzewanie to ciekawe rzeczy do przemyślenia — dzieją się one nieustannie w różnych okresach życia” — powiedział Nicholas Polonio, filipińsko-amerykański reżyser spektaklu, podczas konferencji prasowej przed galowym wieczorem w Samsung Performing Arts Theater w Circuit w Makati 2 września.

Mając to na uwadze, The Notebook: The Musical przywozi ukochany broadwayowski tytuł na Filipiny, czerpiąc z imponujących, wszechstronnych umiejętności filipińskiej obsady. Jest to także pierwsza międzynarodowa produkcja tego musicalu — kamień milowy dla rosnącej obecności teatru filipińskiego w wystawianiu licencjonowanych produkcji międzynarodowych oraz jedna z pierwszych flagowych ofert TGA, powołanej po to, by przybliżać lokalnej publiczności wielkoskalowe zachodnie musicale z przewagą filipińskich aktorów.

Spektakl, skupiony na historii miłosnej Noah i Allie, rozwija się jako narracja opowiedziana na wielu etapach ich życia. Parę grają trzy zestawy aktorów: Benedix Ramos i Sheena Belarmino jako młodsza para, Laurence Mossman i Morissette Amon jako średnia oraz Rody Vera i Celeste Legaspi jako starszy Noah i Allie.

Wszystkie trzy pary oddają głęboką miłość i dojrzewanie przypisane ich postaciom — od wczesnej dorosłości po starość. Benedix Ramos to przekonujące wcielenie młodzieńczego optymizmu i determinacji Noah oraz znakomity partner dla Sheeny Belarmino, jednej z największych gwiazd całego spektaklu, której krystaliczny, ptasi głos i ogromny talent aktorski przekładają się na charyzmatyczną obecność sceniczną. Ich wykonania „I Paint” i „Sadness and Joy” są po prostu wzruszające.

Dla Morissette, cenionej wokalistki we własnym rightle, kultowy utwór „My Days” pozwala popisać się wokalnym mistrzostwem, wlewając czystą emocję w melodię i wybijając wysokie tony — czasem do tego stopnia, że niektóre fragmenty sprawiają wrażenie spontanicznego mini-koncertu Morissette w środku przedstawienia teatralnego, na lepsze i gorsze. Co najważniejsze, dzieli silną chemię z Laurence'em Mossmanem, który uosabia tęsknotę i intensywność, a przy tym wnosi do roli ujmującą fizyczną postawę. Razem czynią „Leave the Light On” niezapomnianą podróżą przez ich uczucia.

Podczas gdy młoda para zakochuje się w sobie, ich średniowieczne wersje muszą pokonać przeszkody, by ponownie rozpalić związek, a starsi bohaterowie zmagają się z utrzymaniem wspólnych wspomnień. Kierunek twórczy nadany przez dyrektora artystycznego TGA Clinta Ramosa i reżysera Polonia sprawia, że przyszłość jest stale obecna, sięgając wstecz w czasie nawet wtedy, gdy sceny się zmieniają.

Scenografia Miguela Urbino czyni rozległą opowieść kameralną. Pojedyncza konstrukcja przypominająca dom stanowi centralny element sceny, reprezentując wymarzony dom pary, i może się przesuwać oraz przekształcać, ustępując miejsca domu opieki, w którym mieszkają starsi Noah i Allie. Pomost i łódź, przy których się poznali, to również trafne elementy scenografii, które zapadają w pamięć jako romantyczne symbole wizualne ich trwałej miłości.

Umieszcza to weteranów branży Celeste Legaspi i Rody'ego Very w kluczowych rolach — przez większość spektaklu są na scenie, gdy osie czasu się splatają i czasem wchodzą w interakcje. Zamiast retrospekcji nieustannie przyglądają się, jakby pamięć była jedną wspólną, wieczną przestrzenią. Pozwala to widzom oglądać wydarzenia z różnych perspektyw, ponad epokami i poziomami dojrzewania.

Oboje aktorzy wyróżniają się na swój sposób. Noah w wykonaniu Very to mocne, łamiące serce przedstawienie, gdy czyta on z notesu, by pomóc żonie przypomnieć sobie ich historię w mgle choroby Alzheimera. Jego wokal jest pewny, drżący tam, gdzie trzeba, a ostatecznie idealnie oddaje ton mężczyzny, który zachowuje cierpliwość mimo bólu. Legaspi z kolei niewiele śpiewa, ponieważ rola wymaga od niej więcej mówienia i odegrania dezorientacji i frustracji kobiety cierpiącej na demencję — a jej występ jest poruszający. To, że spektakl czyni te postacie centrum, a nie tylko klamrę narracyjną, częściowo odróżnia adaptację sceniczną od filmu w powszechnej świadomości.

Dla tego autora „I Wanna Go Back” to utwór, który najlepiej ukazuje mocne strony produkcji. Ustawienie sceniczne zestawia ze sobą wszystkie trzy Allie i pozwala im błyszczeć własnymi wyborami wokalnymi i aktorskimi — odmiennymi, a zarazem spójnymi.

Wspomnieć warto również o obsadzie drugoplanowej, w której wyróżnia się doświadczona aktorka teatralna Carla Guevara Laforteza. Gra matkę Allie w młodszej i średniej wersji pary oraz pielęgniarkę dla starszej wersji, używając akcentów, modulacji głosu i mimiki, by odróżnić obie postacie, jednocześnie zgłębiając oblicza macierzyńskiej troski zmieniające się wraz z czasem i okolicznościami.

Ostatecznie The Notebook: The Musical TGA dowodzi, że w ukochanej historii jest więcej niż rozentuzjazmowane sceny romantyczne i pocałunki w deszczu — choć one również są jej częścią i zostały bardzo dobrze wykonane na scenie. Żywa orkiestra podnosi doświadczenie na wyższy poziom i sama w sobie jest warta ceny biletu, dostarczając numery muzyczne trafiające we wszystkie właściwe emocjonalne akcenty.

Przedstawienie demencji może przyprawić widzów o łzy, zwłaszcza tych, którzy przeżyli ją u bliskich, jednak spektakl kończy się ciepłem, nadzieją i triumfem. To doświadczenie poprawiające nastrój dla beznadziejnych romantyków i oddanych kochanków.

The Notebook: The Musical grany jest do 20 września w Samsung Performing Arts Theater w Circuit w Makati. Bilety dostępne są już teraz przez TicketWorld w cenach od 900 do 5 500 pesos.