Zaufanie konsumentów w Nowej Zelandii osłabiło się w sierpniu jedynie nieznacznie, utrzymując się poniżej neutralnego poziomu 100, ale daleko powyżej kwietniowego minimum — gospodarstwa domowe wciąż przetwarzają skutki szoku cen ropy, choć poprawia się ich długoterminowy optymizm.

Indeks zaufania konsumentów ANZ-Roy Morgan spadł w sierpniu o 1 punkt, do 98,0 — nadal poniżej neutralnego poziomu, ale 18 punktów powyżej dołka zanotowanego w kwietniu. Seria ta to długo prowadzone comiesięczne badanie — kwartalnym punktem kontrolnym dla nastrojów gospodarstw domowych jest wskaźnik Westpac McDermott Miller — a odczyty poniżej 100 oznaczają przewagę pesymistów nad optymistami. Odczyt pojawia się zaledwie kilka dni przed zaplanowanym na 2 września Komunikatem o polityce pieniężnej Banku Rezerwy Nowej Zelandii (RBNZ), podczas którego Komitet stoi przed naprawdę zaciętym wyborem między utrzymaniem Oficjalnej Stopy Procentowej (OCR) a dalszą podwyżką. Nowozelandzkie gospodarstwa domowe są nadal ostrożne, ale coraz optymistyczniej patrzą na nadchodzące lata, co tworzy bardziej stabilne tło dla RBNZ, ważącego 2 września utrzymanie stopy i jej podwyżkę.

Szczegółowe dane badania pokazują pogłębiającą się rozbieżność między tym, jak gospodarstwa domowe oceniają sytuację obecną, a tym, czego oczekują w przyszłości. Indeks bieżących warunków osłabł z 88,5 do 83,4, natomiast indeks warunków przyszłych wzrósł do 107,7. W ujęciu netto 21% respondentów stwierdziło, że ich sytuacja jest gorsza niż rok temu, ale również netto 22% oczekuje poprawy w przyszłym roku — to najmocniejszy taki odczyt od stycznia. Pięcioletnia prognoza wzrosła do +13%, osiągając najlepszy poziom od maja 2021 roku, co sugeruje, że gospodarstwa domowe coraz częściej postrzegają niedawne trudności jako przejściowe.

Oczekiwania inflacyjne nie wniosły wiele nowych wskazówek dla decydentów. Dwuletnie oczekiwania inflacyjne pozostały niemal bez zmian na poziomie 4,7%, wciąż znacznie powyżej docelowego przedziału RBNZ wynoszącego 1–3%, i same w sobie raczej nie przechylą szali Komitetu. Oczekiwania dotyczące inflacji cen mieszkań osłabły nieznacznie — z 2,6% do 2,5%.

Według ANZ część osłabienia bieżących nastrojów wynikała z wyższych cen benzyny w sierpniu, które od tego czasu się ustabilizowały; bank odnotował również, że wydatki dyskrecjonalne ponoszone kartą rosną w miarę wygaszania zakłóceń na Bliskim Wschodzie. Wydatki gospodarstw domowych odpowiadają za znacznie ponad połowę nowozelandzkiej produkcji gospodarczej, dlatego badania zaufania — odczytywane wraz z twardymi danymi, takimi jak transakcje kartowe czy sprzedaż detaliczna — znajdują się na liście obserwowanych wskaźników ekonomistów jako regularnie śledzony element, a nie czynnik rozstrzygający.

RBNZ podniósł w lipcu, w drodze konsensusu, Oficjalną Stopę Procentową do 2,50% i od tego czasu odnotował złagodzenie krótkoterminowej presji inflacyjnej po częściowym ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz. Ekonomiści pozostają podzieleni co do wrześniowego posiedzenia — między dalszą podwyżką o 25 punktów bazowych, do 2,75%, a utrzymaniem stopy — a to napięcie znajduje odzwierciedlenie w danych z bieżącego miesiąca, w których zderzają się krótkoterminowa ostrożność i długoterminowy optymizm.

Dla RBNZ sierpniowy odczyt bliski stagnacji dostarcza niewiele nowych sygnałów w obie strony przed Komunikatem o polityce pieniężnej z 2 września. Słabszy indeks bieżących warunków wskazuje na utrzymujące się obciążenie wynikające z wcześniejszych szoków cenowych na rynku ropy, mimo że pięcioletnia prognoza osiągnęła najlepszy poziom od maja 2021 roku, co sugeruje, iż gospodarstwa domowe postrzegają obecne presje jako przejściowe, a nie strukturalne. Ponieważ badanie publikowane jest co miesiąc, kolejne odczyty pokażą, czy luka między obecną ostrożnością a poprawiającymi się oczekiwaniami zacznie się zamykać — niezależnie od tego, jaką decyzję w sprawie Oficjalnej Stopy Procentowej podejmie Komitet.