W przeddzień wyborów śródokresowych gubernator Nowego Jorku Kathy Hochul stanęła przed tłumem na Brooklynie i szczegółowo wyłożyła, jak zamierza wykorzystać nadchodzący kapitał polityczny stanu.

„Nie mogę się doczekać, gdy zadzwonię do Hakeema Jeffriesa i powiem: «Panie przewodniczący, potrzebowalibyśmy jeszcze kilku miliardów dolarów dla Nowego Jorku»” – powiedziała na spotkaniu w Williamsburgu, według THE CITY. „Potem dzwonię do Chucka Schumera: «Panie liderze większości, potrzebuję jeszcze kilku miliardów dolarów dla stanu Nowy Jork». Przyzwyczajcie się do tego, Ameryko. Bo to my rządzimy.”

Mniej niż 24 godziny później Demokraci wygrali obie izby Kongresu. Jeśli Jeffries i Schumer wygrają głosowania nad stanowiskami kierowniczymi, gdy nowy Kongres zbierze się w styczniu, dwaj mieszkańcy Brooklynu pokierują Kapitolem naprzeciw prezydenta urodzonego w Queens. Po raz pierwszy w historii USA synowie Nowego Jorku mają równocześnie kierować obiema izbami Kongresu i Białym Domem. Przewodniczący Izby jest wybierany większością głosów całej izby na sali obrad – w ostatnich latach proces ten wydłużał się do wielu głosowań – natomiast lidera większości w Senacie wybierają urzędujący senatorowie partii większościowej.

Hochul wróciła do tego tematu w wieczór wyborczy: „Możecie sobie wyobrazić, że stan Nowy Jork ma przywódców obu izb Kongresu? Wszyscy będą chcieli przenieść się do Nowego Jorku, bo jesteśmy politycznym klubem narodu” – oświadczyła, według reporterki Crain's Jack Grieve. „Wyobraźcie sobie świat, w którym mam Kongres, Izbę i Senat, które ze mną nie walczą, lecz działają jako partnerzy, by dostarczyć Nowemu Jorkowi jeszcze więcej.”

Zaskakująco zwarta mapa

Trzej mężczyźni na szczycie władzy federalnej wychowali się w promieniu około 11 mil od siebie: prezydent Donald Trump w Jamaica Estates w Queens, a Schumer i Jeffries zaledwie kilka mil od siebie na Brooklynie, odpowiednio w Midwood i Crown Heights.

Ostatnim razem, gdy Izbę i Senat kierowali ludzie z tego samego stanu, było to, gdy Teksasanie Sam Rayburn i Lyndon Johnson zajmowali te najwyższe stanowiska – ich kadencje się pokrywały do 1961 roku, gdy Johnson opuścił Senat, by zostać wiceprezydentem. Jeffries sam dodałby kolejne kamienie milowe: pierwszym przewodniczącym Izby ze stanu Nowy Jork od prawie 160 lat, pierwszym z Nowego Jorku i pierwszym czarnoskórym przewodniczącym. Przewodniczący Izby stoi też na drugim miejscu w linii sukcesji prezydenckiej, zaraz po wiceprezydencie.

Nowy Jork był już blisko. W 2018 roku, po tym jak Schumer został liderem mniejszości w Senacie, demokrata z Queens Joe Crowley był czwartym w hierarchii demokratą w Izbie i prawdopodobnym następcą Nancy Pelosi. Kierował też tym, co City & State określiło jako arguable najbardziej wpływowy komitet hrabstwa w stanie. Wtedy Alexandria Ocasio-Cortez pokonała go w prawyborach, a Jeffries zastąpił Crowleya na stanowisku przewodniczącego Demokratycznej Kluby Izby – roli, która wyznaczyła mu drogę do stanowiska przewodniczącego Izby.

Zasięg Nowego Jorku w Waszyngtonie wykracza daleko poza Kongres. Dwóch z dziewięciu sędziów Sądu Najwyższego urodziło się w Nowym Jorku: Sonia Sotomayor w Bronksie i Elena Kagan na Manhattanie. Poza Gotham prezes Sądu Najwyższego John Roberts urodził się w Buffalo, a przewodniczący Rezerwy Federalnej Kevin Warsh, który przejął bank centralny w maju, urodził się w Albany.

Pytanie brzmi teraz: co Big Apple i stan Empire mogą wycisnąć z tego momentu dominacji zewnętrznych dzielnic? Czy potoczy się to tak, jak opisał to brooklyński Biggie w klasyku z 1994 roku „Juicy”, z obiema izbami Kongresu „Spread love, it's the Brooklyn way”? A może, jak ujął to wychowanec Queens 50 Cent, prezydent powie im, że on – wraz z potencjalną, choć mało prawdopodobną rzeczniczką Białego Domu Nicki Minaj – jest „z Queens, gdzie uczą nas, żeby samemu załatwiać swoje sprawy”?

Nowy Jork „dostanie swoją część”

Odsuwając politykę na bok, agenda miejskich urzędników dotyczy przede wszystkim infrastruktury.

Na szczycie listy życzeń znajduje się Gateway, tunel kolejowy pod rzeką Hudson wart 16 miliardów dolarów. Jego centralny element, nowy tunel pod rzeką, byłby pierwszym od ponad wieku nowym przeprawą kolejową pasażerską pod Hudsonem, uzupełniając tunele otwarte w 1910 roku i zalane podczas huraganu Sandy. Projekt sięga 2004 roku i przetrwał anulowanie wcześniejszej wersji przez gubernatora New Jersey Chrisa Christie w 2010 roku. Właśnie jesienią zeszłego roku, podczas zamknięcia rządu, Trump zamroził jego finansowanie. „To miliardy i miliardy dolarów, o które Schumer pracował przez 20 lat – zostało to zakończone” – napisał na Truth Social. Później zasugerował, że przywróci pieniądze, jeśli Penn Station i międzynarodowe lotnisko Dulles zostaną nazwane jego imieniem. W lipcu federalny sędzia trwale zablokował zamrożenie.

Na liście jest również Sunnyside Yard, plan budowy 12 000 mieszkań nad bosą kolejową w Queens, który według urzędu burmistrza wymagałby ponad 21 miliardów dolarów w dotacjach federalnych. Gdy Trump we wrześniu odwiedził Gracie Mansion – pierwszą wizytę urzędującego prezydenta od dziesięcioleci – omawiał projekt z burmistrzem Zohranem Mamdanim, również rodowitym mieszkańcem Queens. Trump powiedział, że obserwuje tę lokalizację od 35 lat; w latach 80. sugerował budowę tam areny dla swojej futbolowej drużyny New Jersey Generals. „Będziecie potrzebowali wielu federalnych zatwierdzeń i pewnie trochę federalnych pieniędzy, żeby to zrobić” – powiedział Mamdaniemu przed reporterami, po czym zasugerował, że byłby otwarty na przekazanie miastu środków.

Nowojorczycy starają się też o finansowanie przedłużenia metra Second Avenue, które doprowadziłoby linię do East Harlem, oraz o pomoc dla ponad 20 000 osób dotkniętych zmianami w programie SNAP, federalnym programie pomocy żywnościowej, i ponad 400 000 stojących przed zmianami w Medicaid. Po wtorkowych wynikach wyborów kongresman z Queens Gregory Meeks przewidział, że Nowy Jork „dostanie swoją część” – według NY1. Nawet Mamdani, który najwyraźniej zyskał przychylność prezydenta, powiedział po wyborach śródokresowych, że przywódcy „z naszego miasta i naszego miasta” mają „niezwykle wielkie znaczenie”.

)

Nieporównanie z „Drop Dead”

Nowy Jork wie, jak to jest przegrywać w Waszyngtonie. Podczas kryzysu fiskalnego miasta w 1975 roku New York Daily News podsumował federalną reakcję w słynnym nagłówku: „Ford to City: Drop Dead”. Prezydent Gerald Ford później podpisał ustawę rozszerzającą federalną pomoc kredytową dla miasta.

Po huraganie Sandy kongresowa delegacja stanu ubiegała się o około 60 miliardów dolarów pomocy federalnej; po bardzo publicznym starciu między Tedem Cruzem a Schumerem zaoferowano zaledwie nieco ponad 27 miliardów dolarów. (Schumer z kolei lata później zatwierdził środki, o które Cruz wnioskował dla Teksasu po zniszczeniach spowodowanych huraganem Harvey.)

„Zdecydowanie byłoby inaczej, gdyby to Nowojorczycy rządzili” – powiedział Pete King, ówczesny republikański kongresman z Long Island, w wywiadzie dla New York Times. „Jeśli już muszą rządzić Demokraci, to jako Nowojorczyk lepiej mieć Schumer i Jeffriesa.”

Co dalej – nie wiadomo, ale Nowy Jork ma dużo siły poza Trumpem, Schumerem i Jeffriesem. Szefowa Agencji Ochrony Środowiska Lee Zeldin to była kongreswoman z Long Island; senator Kirsten Gillibrand kieruje kampanijnym ramieniem Demokratów w Senacie; a kongreswoman Alexandria Ocasio-Cortez, reprezentująca Bronx i Queens, rozważa start w wyborach prezydenckich w 2028 roku lub w Senacie.

Być może wszyscy zrobią to, co sugerował Ja Rule w swojej piosence z 2004 roku, i powiedzą reszcie kraju: „We from New York”.

Ta historia pierwotnie ukazała się na Fortune.com.