Współzałożyciel Neo, Erik Zhang, dodał projekt profilu CAIP-2 dla Neo N3 do rejestru Chain Agnostic namespace registry. Profil definiuje neo:860833102 jako standardowy identyfikator łańcucha dla Neo N3 MainNet, zapewniając warstwowy warunek nazewniczy dla integracji z systemami opartymi na CAIP-2, takimi jak protokół płatności x402. Identyfikator został scalony z rejestrem Chain Agnostic Standards Alliance, choć jego status pozostaje Draft.

W swoim ogłoszeniu Zhang powiedział, że rozpoczął te prace po zauważeniu, iż protokoły takie jak x402 opierają się na CAIP-2, podczas gdy natywny Neo nie miał kanonicznego identyfikatora. Dodał, że po dyskusji społeczności i przeglądzie upstream profil neo oraz CAIP-2 zostały scalone z rejestrem Chain Agnostic namespace registry. Opisał to jako niewielki element infrastruktury, ale ważny warunek, by portfele, SDK, płatności i aplikacje wielołańcuchowe mogły traktować Neo jako sieć pierwszej klasy.

Czym jest standard CAIP?

CAIP oznacza Chain Agnostic Improvement Proposals, czyli zestaw specyfikacji publikowanych przez Chain Agnostic Standards Alliance. Celem projektu jest odgrywanie dla interoperacyjności blockchainów takiej roli, jaką Internet Engineering Task Force pełni dla protokołów internetowych: definiowanie neutralnych, wielostronnych standardów, które każdy łańcuch może wdrożyć bez przywiązania do konwencji pojedynczego blockchaina.

Specyfikacje są utrzymywane w dwóch repozytoriach GitHub. Pierwsze zawiera same specyfikacje CAIP. Drugie zawiera profile przestrzeni nazw, po jednym dla każdej rodziny blockchainów, w których łańcuchy rejestrują swoje identyfikatory i dokumentują własne implementacje każdego CAIP.

Standardy CAIP obejmują szeroki zakres problemów interoperacyjności — od identyfikacji łańcucha, przez identyfikację konta na tym łańcuchu, po sposób, w jaki portfele i dApps negocjują możliwości w różnych ekosystemach. Dla takich projektów jak Neo ma to znaczenie, ponieważ standardowy identyfikator często jest pierwszą rzeczą, której potrzebują inne narzędzia, zanim zaczną wspierać głębsze funkcje sieci. Kluczowe standardy istotne dla rejestracji Neo to:

• CAIP-2: Blockchain ID, kanoniczny format identyfikacji dowolnego blockchaina.
• CAIP-10: Account ID, który rozszerza CAIP-2, aby identyfikować adresy portfeli w sposób niezależny od łańcucha.
• CAIP-19: Asset Type i Asset ID, kanoniczne identyfikatory tokenów i NFT w różnych łańcuchach.
• CAIP-25: Wallet Create Session JSON-RPC Method, który standaryzuje sposób, w jaki dApps żądają możliwości i uprawnień od portfeli w różnych ekosystemach.

Jak działa CAIP-2?

CAIP-2 definiuje prosty, ale ważny format: namespace:reference. Namespace identyfikuje rodzinę blockchainów lub protokół, a reference identyfikuje konkretną sieć w ramach tej rodziny.

Na przykład Ethereum Mainnet to eip155:1. Namespace eip155 obejmuje rodzinę łańcuchów Ethereum, a 1 to identyfikator łańcucha Ethereum MainNet. Każdy łańcuch zgodny z EVM, w tym własny sidechain EVM Neo X, może być identyfikowany w ramach namespace eip155 przy użyciu swojego chain ID. Neo N3, który działa w oparciu o własny, odrębny stos protokołów, wymaga własnego namespace.

Reference w neo:860833102 to network magic number Neo N3, czyli liczba całkowita osadzona w protokole, która odróżnia Neo N3 MainNet od innych sieci na poziomie bajtów. Profil zauważa, że wartości network magic nie mają gwarancji globalnej unikalności, ponieważ sieci prywatne mogą ich używać ponownie, jednak wartość ta służy jako kanoniczny wyróżnik sieci w protokole Neo i jest naturalnym wyborem dla reference CAIP-2.

Przed tą rejestracją nie istniał uzgodniony, międzyekosystemowy sposób odnoszenia się do Neo N3 w protokołach niezależnych od łańcucha. Narzędzia wielołańcuchowe, które musiały wskazać Neo N3, nie miały standardowego ciągu znaków do użycia, co utrudniało spójne nazewnictwo Neo w systemach opartych na wspólnych rejestrach, a nie na konwencjach specyficznych dla danego łańcucha.

Czym jest x402 i dlaczego CAIP-2 ma znaczenie?

x402 to otwarty protokół płatności HTTP zbudowany wokół kodu statusu HTTP 402, który oryginalna specyfikacja HTTP zarezerwowała dla komunikatu „Payment Required”. Pierwotnie rozwijany i udostępniony jako open source przez Coinbase, x402 jest obecnie nadzorowany przez x402 Foundation pod egidą Linux Foundation od lipca 2026 roku. Został zaprojektowany z myślą o płatnościach automatycznych, czytelnych dla maszyn, zwłaszcza dla agentów AI, którzy muszą płacić za dostęp do API bez udziału człowieka.

Przepływ protokołu działa następująco:

• Klient wysyła żądanie do płatnego endpointu API.
• Serwer odpowiada statusem 402 i czytelnym maszynowo wymaganiem płatności.
• Klient podpisuje autoryzację płatności i ponawia żądanie.
• Serwer lub facilitator płatności weryfikuje autoryzację i rozlicza płatność on-chain.

Cała wymiana jest zautomatyzowana i nie wymaga interfejsu płatności widocznego dla użytkownika.

x402 używa identyfikatorów CAIP-2, aby określić, na którym blockchainie i w której sieci ma zostać rozliczona płatność. Facilitator płatności zbudowany na x402 odwołuje się do łańcuchów za pomocą ich identyfikatora CAIP-2. Bez zarejestrowanego identyfikatora łańcuch nie jest adresowalny w tej warstwie nazewniczej.

Identyfikator neo:860833102 sprawia, że Neo N3 może być wskazywany w systemie nazewniczym CAIP-2, którego używa x402. Sama rejestracja nie oznacza jednak, że Neo N3 jest operacyjnie obsługiwany przez facilitatorów x402. Aby Neo mógł działać jako łańcuch rozliczeniowy x402, ekosystem nadal potrzebowałby wdrożenia specyficznego dla Neo schematu płatności, podpisywania transakcji po stronie klienta, logiki weryfikacji i rozliczeń po stronie serwera oraz wsparcia dla aktywów NEP-17, nad czym wciąż trzeba pracować.

Co rejestracja umożliwia dalej?

Rejestracja CAIP-2 ustanawia warstwę identyfikatora. Praktyczne zastosowania budują się na jej podstawie, a każde z nich wymaga własnej pracy implementacyjnej.

Portfele i SDK działające w wielu łańcuchach, które implementują standardy CAIP, mają teraz standardowy identyfikator dla Neo N3. WalletConnect na przykład używa CAIP-2 i CAIP-25 do ustanawiania połączeń między dApps i portfelami w różnych łańcuchach. Dzięki zarejestrowanemu namespace Neo takie integracje mogą odnosić się do Neo za pomocą standardowego ciągu znaków zamiast własnych konwencji nazewniczych. Jednak rzeczywista obsługa kont Neo, podpisywanie, wsparcie RPC i logika transakcji nadal musiałyby zostać zaimplementowane, aby integracja była pełna.

Namespace neo tworzy także podstawę do dalszych rejestracji CAIP. Na jego bazie można teraz rozwijać identyfikatory kont CAIP-10 dla adresów portfeli Neo N3, identyfikatory aktywów CAIP-19 dla tokenów NEP-17 oraz interakcje sesji portfela CAIP-25.

CAIP-222 i CAIP-25, obecnie odpowiednio w statusach Draft i Review, są międzyekosystemowymi odpowiednikami NEP-20, standardu uwierzytelniania portfela Neo, oraz NEP-21, jego ujednoliconego standardu dAPI. Porównanie z CAIP-25 jest częściowe, ponieważ CAIP-25 obejmuje tworzenie sesji, podczas gdy NEP-21 definiuje szerszą powierzchnię dAPI. Rejestracja CAIP-2 to moment, w którym wewnętrzne standardy Neo mogą zacząć stawać się czytelne dla szerszego ekosystemu.

Każdy protokół, most lub aplikacja, która używa CAIP-2 do identyfikacji łańcucha, nie tylko x402, może teraz odwoływać się do Neo N3 za pomocą standardowego identyfikatora. Do rzeczywistej interakcji z siecią nadal potrzebna jest logika specyficzna dla łańcucha, ale identyfikator usuwa potrzebę stosowania własnych konwencji nazewniczych i daje deweloperom downstream stabilny punkt odniesienia dla przyszłych integracji.

Pełne ogłoszenie można znaleźć pod poniższym linkiem: https://x.com/erikzhang/status/2089902094874775696